Ποιείν - Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

1. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Α ρε Τζιμάρα!

στις 11/10/2009  1:23 am

2. Απάντηση από Γιώργος Μίχος

Όταν τελειώσει η μουσική… εεε πάμε… όταν τελειώσει η μουσική… όταν τελειώσει η μουσική εεε… όταν τελειώσει η μουσική… σβήσε τα φώτα… σβήσε τα φώτα… σβήσε τα φώτα εεε… όταν τελειώσει η μουσική… όταν τελειώσει η μουσική… όταν τελειώσει η μουσική… σβήσε τα φώτα… σβήσε τα φώτα… Για να σου είναι η μουσική ξεχωριστός φίλος… χόρεψε πάνω στη φωτιά την ώρα που ρίχνει φως… Η μουσική είναι ο μοναδικός σου φίλος… μέχρι το τέλος… μέχρι το τέλος… μέχρι το τέλος… Ακύρωσε τη συνδρομή μου στην Ανάσταση… Στείλε τα διαπιστευτήριά μου στο Κρατητήριο… Έχω μερικούς φίλους εκειμέσα… Το πρόσωπο στον καθρέφτη δεν θα σταματήσει… Το κορίτσι στο παράθυρο δεν θα πέσει… Ένα συμπόσιο φίλων… Ζωντανή ! έκλαψε περιμένοντάς με έξω… Πριν βυθιστώ στο μεγάλο ύπνο… θέλω ν’ ακούσω… θέλω ν’ ακούσω… την κραυγή της πεταλούδας… Γύρνα, μωρό μου… γύρνα στην αγκαλιά μου… έχουμε κουραστεί να στεκόμαστε εδώ… Περιμένοντας με τα κεφάλια μας στο πάτωμα… Ακούω έναν ήχο πολύ ευγενή… πολύ απαλό… εεε… πολύ καθάριο… Έλα σήμερα, έλα σήμερα… Τι έκαναν στη γή;… Τι έκαναν στη δίκαιη μάνα μας; … Την ισοπέδωσαν και την λεηλάτησαν τη βίασαν και την κομμάτιασαν… την χτύπησαν με μαχαίρια στην πλευρά της αυγής… και την έδεσαν με συρματοπλέγματα και την έσυραν κάτω… Ακούω έναν ήχο πολύ ευγενικό… με το αυτί του στο πάτωμα… Σκάστε… Θέλουμε τον κόσμο και τον θελουμε… θέλουμε τον κόσμο και τον θέλουμε… Τώρα… Τώρα;… Τώρα!… Η περσική νύχτα μωρό μου… κοίτα το φως μωρό μου… Σώσε μας!… Ιησού!… Σώσε μας!… Λοιπόν όταν η μουσική τελειώσει… όταν η μουσική τελειώσει… εεε… όταν η μουσική τελειώσει… σβήσε τα φώτα… σβήσε τα φώτα… σβήσε τα φώτα… Ναι η μουσική είναι ο ξεχωριστός σου φίλος… χορεύει πάνω στη φωτιά που ρίχνει το φως της… Η μουσική είναι ο μοναδικός σου φίλος… μέχρι το τέλος… μέχρι το τέλος… μέχρι το τέλος…

στις 11/10/2009  1:49 am

3. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Κύριε Μίχο
αυτό είναι το αγαπημένο μου κομμάτι
απ’τους doors..

we want the world and we want it…
now…
Now!!!!!!!!!

στις 11/10/2009  1:55 am

4. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

«Ο Τζίμ Μόρισον ποτέ δεν τραγούδησε : Mother i want to f…όπως νόμιζαν οι χυδαίοι οπαδοί του. Άφησε μια κραυγή στα όρια του πολιτισμού που αρχίζει με την απαγόρευση της αιμομιξίας γιατί του έκαιγε το στόμα…Γιατί ήταν ο Μόρισον κι όχι το τσογλανάκι με το δίσκο του και το fuck του που στρίβει στη γωνία…»
[Από τα «Μικροκείμενα» του Γιώργου Μίχου]

Το όνειρο ήταν η ΑΝΑΤΡΟΠΗ.
Η ανατροπή του ιουδα-χριστιανι-ισλαμι-καπιταλ-κομμουν –«κλπ»ισμού.
Και για την ανατροπή πρέπει να πάμε πάλι μέχρι τα όρια του πολιτισμού.
Όχι όμως να τα ξεπεράσουμε.
Ο Οιδίποδας με την αιμομιξία και την τεκνοποίηση (ακούσιες μεν, αλλά…) με τη μητέρα του τα ξεπέρασε και απείλησε την ύπαρξη του πολιτισμού άρα και του ανθρώπου γιατί, ο άνθρωπος, προκύπτει αφαιρετικά από την κοινωνία και όχι η κοινωνία ως άθροιση μονάδων/ ανθρώπων.
Ο Σοφοκλής με την τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος» οριοθετεί τον πολιτισμό.
Βεβαίως και θέλουμε (πίσω) τον κόσμο. Τον κόσμο που μας τον έκλεψαν οι -ισμοί…

στις 11/10/2009  10:40 am

5. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Κάποτε, αγαπητοί συμπαίκτες, θα πρέπει να επιλέξετε ποιοι είστε…. Ευχαριστώ για τα μεσημεριανά γέλια που μου προκαλούν ορισμένα σχόλια….

(Σημ. ο μακαρίτης τραγούδησε προφέροντας “το μάνα θέλω να σε γαμήσω” τουλάχιστον 150 φορές σε ζωντανές εμφανίσεις με πιο χαρακτηριστή εκείνη στο matrix το 1967, όπου το επανέλαβε 15-20 φορές μάλιστα).

Ελπίζω επίσης οι παραπάνω σχολιαστές να μην είναι ιουδα-χριστιανι-ισλαμι-καπιταλ-κομμουν-ιστές.

Ε ρε πλάκες!

“ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ”…
Τώρα σκουπίστε και κανένα σάλιο.

στις 11/10/2009  1:41 pm

6. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Γιώργο: αυτό για τον Σοφοκλή….. ξανασκέψου το.
Αυτό που λες συνέβη σχεδόν 1500 χρόνια πιο πίσω από άλλο μετερίζι…

στις 11/10/2009  1:52 pm

7. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

Γιάννη ΒΙΑΣΤΗΚΕΣ!
Το τραγούδι λέγεται “The end” και το ΝΟΗΜΑ είναι μάλλον ξεκάθαρο…

Doors [The End lyrics]

(1) από http://www.lyricsfreak.com/d/doors/the+end_20042686.html

This is the end
Beautiful friend
This is the end
My only friend, the end
Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end
I’ll never look into your eyes…again
Can you picture what will be
So limitless and free
Desperately in need…of some…stranger’s hand
In a…desperate land
Lost in a Roman…wilderness of pain
And all the children are insane
All the children are insane
Waiting for the summer rain, yeah
There’s danger on the edge of town
Ride the King’s highway, baby
Weird scenes inside the gold mine
Ride the highway west, baby
Ride the snake, ride the snake
To the lake, the ancient lake, baby
The snake is long, seven miles
Ride the snake…he’s old, and his skin is cold
The west is the best
The west is the best
Get here, and we’ll do the rest
The blue bus is callin’ us
The blue bus is callin’ us
Driver, where you taken’ us
The killer awoke before dawn, he put his boots on
He took a face from the ancient gallery
And he walked on down the hall
He went into the room where his sister lived, and…then he
Paid a visit to his brother, and then he
He walked on down the hall, and
And he came to a door…and he looked inside
Father, yes son, I want to kill you
Mother…I want to…WAAAAAA
C’mon baby,——— No “take a chance with us”
C’mon baby, take a chance with us
C’mon baby, take a chance with us
And meet me at the back of the blue bus
Doin’ a blue rock
On a blue bus
Doin’ a blue rock
C’mon, yeah
Kill, kill, kill, kill, kill, kill
This is the end
Beautiful friend
This is the end
My only friend, the end
It hurts to set you free
But you’ll never follow me
The end of laughter and soft lies
The end of nights we tried to die
This is the end

ΚΑΙ (2) από http://www.oldielyrics.com/lyrics/the_doors/the_end.html

This is the end
Beautiful friend
This is the end
My only friend, the end

Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end
I’ll never look into your eyes…again

Can you picture what will be
So limitless and free
Desperately in need…of some…stranger’s hand
In a…desperate land

Lost in a Roman…wilderness of pain
And all the children are insane
All the children are insane
Waiting for the summer rain, yeah

There’s danger on the edge of town
Ride the King’s highway, baby
Weird scenes inside the gold mine
Ride the highway west, baby

Ride the snake, ride the snake
To the lake, the ancient lake, baby
The snake is long, seven miles
Ride the snake…he’s old, and his skin is cold

The west is the best
The west is the best
Get here, and we’ll do the rest

The blue bus is callin’ us
The blue bus is callin’ us
Driver, where you taken’ us

The killer awoke before dawn, he put his boots on
He took a face from the ancient gallery
And he walked on down the hall
He went into the room where his sister lived, and…then he
Paid a visit to his brother, and then he
He walked on down the hall, and
And he came to a door…and he looked inside
Father, yes son, I want to kill you
Mother…I want to…fuck you

C’mon baby, take a chance with us
C’mon baby, take a chance with us
C’mon baby, take a chance with us
And meet me at the back of the blue bus
Doin’ a blue rock
On a blue bus
Doin’ a blue rock
C’mon, yeah

Kill, kill, kill, kill, kill, kill

This is the end
Beautiful friend
This is the end
My only friend, the end

It hurts to set you free
But you’ll never follow me
The end of laughter and soft lies
The end of nights we tried to die

This is the end

στις 11/10/2009  2:08 pm

8. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Γιώργο Πρίμπα
δεν είναι το άτομο που απειλεί τον
πολιτισμό
αλλά ο πολιτισμός
που ευνουχίζει και καταστρέφει.

στις 11/10/2009  2:20 pm

9. Απάντηση από Γιώργος Μίχος

Κε Λειβαδά, σειρά μου να γελάσω…:)

Εσείς τι λέτε, να μη γνώριζα σε ποιές και πόσες συναυλίες είπε ανοιχτά τη φράση ο Μόρρισον;

Αφήστε δηλαδή που και να μην το ήξερα μου το επεσήμαναν κάποιοι όταν έγραψα το κείμενο στην πρώτη μορφή του στο διαδίκτυο…:)

Το γιατί πέρασε έτσι είναι μέρος της συζήτησης που θα μπορούσε να αρχίσει…:)

Αλλά είπαμε, πρωτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι…:)

Ο Βιλάμοβιτς έκανε τον κόπο να αποδείξει φιλολογικώς ότι οι ισχυρισμοί του Νίτσε για τη Γέννεση της Τραγωδίας, ουδεμίαν σχέση είχαν με τις υπάρχουσες πηγές για το θέμα… ωστόσο το βιβλίο του Νίτσε διαβάζεται ενώ το κείμενο του Βιλάμοβιτς κάπου σκονίζεται…

Αυτός ο συνδυασμός προφητείας και σχολαστικισμού, προκαλεί και σε μένα γέλιο, αλλά τι να κάνουμε… καθένας κάτι πληρώνει για το ποίημα… το ζήτημα είναι να καταλάβει ότι και οι άλλοι πληρώνουν, ή και ανάποδα… ότι δεν πληρώνουν μόνο οι άλλοι, κάπου πληρώνει κι αυτός…

Ως προς τα περιστατικά έχετε δίκιο.
Ως προς τη σημασία του κειμένου μου όχι…:)

στις 11/10/2009  2:28 pm

10. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

Οι έννοιες του πολιτισμού και της κοινωνίας πάνε μαζί.
Η θέση αφορά τον πολιτισμό (γενικά) ή “αυτόν” τον πολιτισμό;

στις 11/10/2009  2:33 pm

11. Απάντηση από Τάνάσής.α.

την σχέση ατόμου-πολιτισμού διαχρονικά.

στις 11/10/2009  2:36 pm

12. Απάντηση από Γιώργος Μίχος

Υ.Γ. Νομίζω ότι αυτό το κείμενο κάπου έχει ξανασυζητηθεί και πρέπει να ήταν ο κος Μουζάκης αυτός που σχολίασε τις ανοιχτές εκτελέσεις του συγκεκριμένου τραγουδιού…:)

στις 11/10/2009  3:00 pm

13. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Mια που έπεσε στο τραπέζι η αιμομιξία, είπα να ρωτήσω:

Γιατί υπάρχει μ’ αυτή την ηθική σφοδρότητα η απαγόρευσή της; Μήπως επειδή ο Σοφοκλής οριοθέτησε τον πολιτισμό με την τραγωδία του; Μήπως επειδή ο άνθρωπος προκύπτει αφαιρετικά από την κοινωνία;

στις 11/10/2009  3:30 pm

14. Απάντηση από Παναγιώτης

@12 Υπό το φως αυτής της τελευταίας παρατήρησης, η προσφώνηση “συμπαίκτες” στο σχόλιο 5 αποκτά νέες διαστάσεις!

@13 Γιατί ρωτάτε, κύριε Μουζάκη, αφού γνωρίζετε ήδη τις απαντήσεις;

στις 11/10/2009  3:38 pm

15. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Αν εννοείς, Παναγιώτη, ότι γνωρίζω τι πιστεύει ο καθένας πάνω στο θέμα, με κολακεύεις μεν, λανθάνεις δε.

στις 11/10/2009  3:41 pm

16. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας

Ρόμπερτ Μούζιλ, ο Άνθρωπος χωρίς ιδιότητες αγαπάει την αδελφή του…πότε επινοήθηκε η λέξη αιμομιξία; Η κοινωνία των απαγορεύσεων τέλειωσε τότε…μας απομένει η απαγόρευση του καπνίσματος,
και δεν ξέρω εγώ τι άλλο…ναι, μάδερ άι γουόντ του φακ γιου…

στις 11/10/2009  3:42 pm

17. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Captain, το καθολικό ταμπού της αιμομιξίας μετρά καμιά διακοσαριά χιλιάδες χρόνια ύπαρξης… όσα και ο Homo sapiens.

στις 11/10/2009  3:44 pm

18. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας

κι οι φαραώ;
το είπες Πρώτε, ταμπού…κάτι που επινόησε απλώς ο άνθρωπος…το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο παραμένει παγερώς αδιάφορο…

στις 11/10/2009  3:49 pm

19. Απάντηση από Παναγιώτης

Αν με την ερώτησή σας, κύριε Μουζάκη, όπως τη διατυπώσατε στο 13, εννοείτε ότι σας ενδιαφέρει να μάθετε τι πιστεύει ο καθένας πάνω στο ζήτημα, τότε αγνοήστε την ερώτησή μου.

Για την αιμομιξία τώρα, ΟΚ, όλοι μας θα θέλαμε να μπορούσαμε, έστω κρυφά, και χωρίς τη συγκατάθεση της κοινωνίας, έστω για μια φορά - ειδικά αν συνεχίζει να είναι τόσο όμορφη.

στις 11/10/2009  3:56 pm

20. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

(σχόλιο 13)

O Σοφοκλής δεν ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΕ, ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ…
Για το θέμα, του γιατί δλδ ομάδες ανθρώπων με επιτρεπόμενη την αιμομιξία δεν πρόκειται (επρόκειτο μάλλον) να συστήσουν κοινωνία, έχω διαβάσει αρκετά αλλά η, σύντομη και περιεκτική, ανάλυση του Καστοριάδη στο «Η Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας», είναι η πειστικότερη.
Η προσωπική μου άποψη, και από ότι έχω διαβάσει, έχει να κάνει α) με τη βιολογική ανάγκη και β) με την κοινωνική ανάγκη.
Ως προς το πρώτο είναι γνωστό ότι η καλύτερη άμυνα των πολυκύτταρων οργανισμών απέναντι στους «ξενιστές» ιούς είναι η διαφορετικότητα του γενετικού κώδικα. Αν (ακραίο βέβαια παράδειγμα) σε κάποιο είδος υπήρχε το ίδιο DNA, θα ήταν επιρρεπές σε αφανισμό από κάποιον ιό.
Αν επιτρεπόταν, από τις πρώτες κοινωνίες, η αναπαραγωγή μεταξύ συγγενών και μάλιστα πρώτου βαθμού, σήμερα, οι απόγονοι, αν υπήρχαν, θα είχαν λίγο ως πολύ παρόμοιο γενετικό υλικό.
Ως προς το δεύτερο είναι προφανές ότι η κοινωνία δημιουργείται και βασίζεται στην ανθρώπινη επικοινωνία. Αν στις πρώτες ομάδες των ανθρώπων η αναπαραγωγή γινόταν μεταξύ των μελών της ίδιας οικογένειας (και είναι μάλλον προφανές ότι αν υπήρχε αυτή η δυνατότητα η αναπαραγωγή θα έμενε εκεί…) δε θα αναπτυσσόταν η ανάγκη για κοινωνικότητα ούτε και η κοινωνία.
Δε θα είχαμε άνθρωπο αλλά ένα αγρίμι…

στις 11/10/2009  4:04 pm

21. Απάντηση από Παναγιώτης

Για τα παιχνίδια και τα καπρίτσια της φύσης, δέχομαι ό,τι κι αν μου πείτε. Η κυρία αυτή ξέρει καλύτερα από τον καθένα πώς να προστατεύει τα παιδιά της (κι ας τη γαμάνε). Όσον αφορά όμως την κοινωνική ανάγκη, δεν νομίζω, κύριε Πρίμπα, ότι οι άνθρωποι αποφάσισαν να απαγορεύσουν την αιμομιξία για να αναπτύξουν την ανάγκη για κοινωνικότητα, ούτε για να εξασφαλίσουν το αληθές της δήλωσης ότι η κοινωνία δημιουργείται και βασίζεται στην ανθρώπινη επικοινωνία. Μάλλον κάτι άλλο είχε στο νου του εκείνος ο μακρινός προ-προπάππους μου, που δεν άφηνε τους γιους του να ξαπλώνουν με τις συζύγους του ή με τις κόρες του.

στις 11/10/2009  4:14 pm

22. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Kι όμως, καπετάνιε… είναι πιο σωστό να πούμε ότι οι Φαραώ εφηύραν την παραβατική συμπεριφορά-απόδειξη της κυριαρχίας τους, παρά το ότι εφευρέθηκε το ίδιο το ταμπού.

Στην πραγματικότητα, η αιμομιξία ουδέποτε υιοθετήθηκε από ανθρώπους ως στρατηγική ζευγαρώματος στο κοινωνικό επίπεδο, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν “ανώμαλοι” ή βασιλιάδες…

Η αιμομιξία στον άνθρωπο δεν ευνοεί την επιβίωση και αναπαραγωγή και, ως εκ τούτου, απαγορεύεται. Η πιθανότητα εύρεσης θανατογόνων γονιδίων σε ομοζυγωτική κατάσταση αυξάνεται δραματικά σε τέκνα που προκύπτουν εξ αιμομικτικών σχέσεων. Επιπροσθέτως, αυξάνεται δραματικά η πιθανότητα μιας σειράς παθολογικών καταστάσεων (εγκεφαλικές και καρδιακές ασθένειες, νανισμός κλπ).

Το τι συμβαίνει σε άλλα ζώα έχει επίσης να κάνει με τη φυσιογνωμία του γονιδιώματός τους.

Η ερμηνεία της ηθικής με εξελικτικούς (evolutionary) όρους αποτελεί αντικείμενο της εξελικτικής ηθικής. Η εξελικτική ψυχολογία (evolutionary psychology, αναφέρω τον αγγλικό όρο για να τον διακρίνω από τον developmental psychology που έχει αποδοθεί από ορισμένους ως εξελικτική ψυχολογία στα ελληνικά) εξετάζει τις ψυχολογικές προσαρμογές που υιοθετούνται στη μονάδα του εξελικτικού χρόνου με δαρβινικούς όρους.

Σύμφωνα με εξελικτικούς ψυχολόγους, πέραν της κοινωνικής απαγόρευσης της αιμομιξίας (ανέφερα μόλις πριν πώς προέκυψε) ο άνθρωπος έχει αναπτύξει γενετικής βάσεως ψυχολογικές προσαρμογές αποφυγής των σχέσων με άτομα του συγγενικού του περιβάλλοντος, που είναι, άλλωστε, και αυτά που συναναστρέφεται στενά από τη γέννησή του.

στις 11/10/2009  4:18 pm

23. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας

Σωστά Πρώτε,
πέρασες τις εξετάσεις…απλώς για μένα το νόμο μου τον δίνει η λογοτεχνία…την πιστεύω την πουτάνα…ποτέ δεν την διάβασα σαν παραμύθι…αλλά σαν απόλυτη αλήθεια…Μούζιλ λοιπόν…

στις 11/10/2009  4:25 pm

24. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Mα για το ποίημα του μέλλοντος μιλώ, καπετάνιε… το οποίο δε θα εποφθαλμιά να χαϊδέψει τη μαμά του επειδή το γοητεύει η απαγόρευση… το ποίημα του μέλλοντος θα ξέρει την απαγόρευση ως το μεδούλι… ούτε το φλεγόμενο χέρι του Θεού στην πέτρινη πλάκα δε θα το φοβίζει…

στις 11/10/2009  4:30 pm

25. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Κύριε Μίχο δεν σχολίασα τίποτε δικό σας. Σχολίασα τον κ. Πρίμπα, και μόνον.
Και, αγαπητέ Γιώργο: δεν βιάστηκα καθόλου… άλλοι βιάζονται. γιατί μάλλον θέλουν να βιαστούν(και να βιαστούν).
You get my point, εε; ή όχι;

Δεν απαντάς, ούτε κανείς απαντά στο “Ελπίζω επίσης…”

Συνεπώς καλά βρίσκεται στον παρισινό του τάφο ο κύριος….
Ο ΄Ηστγουντ με το σχόλιο “η άποψη είναι σαν την κωλουτρυπίδα, όλοι έχουν από μία” παραμένει αξεπέραστος (ήτοι αβίαστος).

Γαμώ την μάνα και γαμώ την παναγία.

εεε;

στις 11/10/2009  4:33 pm

26. Απάντηση από Παναγιώτης

Μετά το σχόλιο 22, επιμένετε ότι λανθάνω, κύριε Μουζάκη;
Για το χάιδεμα της μαμάς, είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν το κάνει γοητευτικό η απαγόρευση. Αν πάλι το πιστεύετε, μην το πείτε στη μαμά σας, γιατί θα απογοητευθεί.
Η προοπτική που δίνετε στο ποίημα του μέλλοντος με γεμίζει τρόμο…

στις 11/10/2009  4:39 pm

27. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Όχι, Παναγιώτη. Θεωρώ ότι έχεις απόλυτο δίκιο και, μάλιστα, σε όλα. Ελπίζω να σε κάλυψα και να μη γαμήσεις άλλο την κουβέντα με οπισθώδη λεονταρισμό.

στις 11/10/2009  4:45 pm

28. Απάντηση από περιηγητής

Κατα τη γνώμη μου το “The End” δεν έχει και πολύ σχέση με αιμομιξίες και ανατροπές “ισμών”. Όταν λέει “τέλος”, “kill father”, “fuck mother” κλπ νομίζω πως εννοεί την επιστροφή στην αρχή, στη (ανα)γέννηση, στο νερό (To the lake, the ancient lake, baby).

Ύστερα υπάρχει κι εκείνο το Blue Bus που στο Los Angeles τριγυρνάει. Αφετηρία, Τέρμα και πάλι Αφετηρία.

Όσο για την αιμομιξία (αλλά και την πατροκτονία) υπάρχει το κλασσικό αλλά πάντα χρήσιμο ανάγνωσμα “Τοτέμ και Ταμπού” του Φρόυντ.

@11

Η έννοια του ατόμου δεν ήταν πάντα η ίδια σ’ όλους τους πολιτισμούς. Το “άτομο” και ο “ατομικός βίος” του τρέχοντος πολιτισμού για παράδειγμα, έχει να κάνει με το ϊδιωτεύω” των Αρχαίων Αθηναίων.

στις 11/10/2009  4:59 pm

29. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας

Ο Τόμας Μαν έπαιρνε μάτι τους γιους του στην μπανιέρα του σπιτιού του…ο Φρόιντ τα ίδια με την Άννα…η αθάνατη ελληνική επαρχία γνωρίζει πολλά περισσότερα, αλλά δεν μιλάει χωμένη στο ταμπού, το ξεπληρώνει επισήμως με γεροντοκόρες και μουτζούφληδες…

στις 11/10/2009  5:05 pm

30. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Δυστυχώς Σωτήρη αυτά που λες δεν ισχύουν μόνο για την ελληνική επαρχία. Είμαι σίγουρος πως έχεις υπόψη σου και τις παγκόσμιες στατιστικές…

Παναγιώτη έμπλεξες…

στις 11/10/2009  5:09 pm

31. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Kαλώς τον. Έφερες μαζί supervisor ή σήμερα δεν έχει;

στις 11/10/2009  5:11 pm

32. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Συμφωνώ απόλυτα και επαυξάνω στο σχόλιο 28 του αγαπητού περιηγητή. Η έδρα είναι το σχόλιό του περί “ατόμου”.
Και η νύξεις που έκανα αφορούσαν ακριβώς σε αυτό: η αξία των λεγομένων του ιδιώτη είναι μηδενική. Βλέπε και το εξαιρετικό “Idiot” από πού σοφά προέρχεται.
Λόγο παράγει μόνον ο Πολίτης - με απώτερο στόχο να αποκτήσει Πρόσωπο.
Όλα τα υπόλοιπα είναι μαλακίες ολκής.

Το να μιλάς δεν έχει τόση ούτε αξία ούτε και νόημα - το να Είσαι (ώστε να μπορείς να δημιουργείς) έχει.

στις 11/10/2009  5:13 pm

33. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Όχι, η βουλή των εφήβων δεν της επέτρεψε την είσοδο…

Γιάννη άγγιξες πολύ μεγάλα ζητήματα. ‘Πολίτης’ και ‘Πρόσωπο’ είναι τα αιτούμενα.

στις 11/10/2009  5:22 pm

34. Απάντηση από Παναγιώτης

Ηρεμήστε, κύριε Μουζάκη. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι έχω δίκιο σε όλα, παρά μόνο εκεί από όπου το διεκδικώ. Ήθελα απλώς να σας επισημάνω ότι η προσποίηση άγνοιας, για να είναι επιτυχής, δεν πρέπει να είναι η ίδια προσποιητή. Απόδειξη, δεν άντεξε πέρα από το 22.
Όσο για την κουβέντα, εγώ τελείωσα, μπορείτε να περάσετε.

στις 11/10/2009  5:22 pm

35. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Kρίμα. Αν το προφέρεις σουπερβάιζα θα ‘νοιξει το σουσάμι και για τη βουλή των εφήβων και για τη βουλή των Λόρδων.

Παναγιώτη, είσαι μεγάλος ψυχολόγος. Εγώ πίστευα ότι θα τους έπειθα όλους ότι δεν έχω άποψη για το θέμα. Αν ήξερες, όμως, πόσοι εδώ μέσα ψάχνουν βιογραφικά μου στο διαδίκτυο (οι γελοίοι) θα γελούσες κι εσύ.

στις 11/10/2009  5:28 pm

36. Απάντηση από Παναγιώτης

“Λόγο παράγει μόνον ο Πολίτης - με απώτερο στόχο να αποκτήσει Πρόσωπο.”
Κάτι μου λέει ότι θα ξαναβρούμε την αιμομιξία & την πατροκτονία μπροστά μας και σε αυτήν τη συζήτηση. Ωστόσο η παραπάνω δήλωση αξίζει να συζητηθεί. Κύριε Λειβαδά, δώστε ρυθμό.

στις 11/10/2009  5:29 pm

37. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Βία και Κράτος ήταν οι ακόλουθοι κάθε πολιτικής εξέλιξης. Το ενδιαφέρον Παναγιώτη θα ήταν να μπορούσαμε να ανακαλύψουμε νέους δρόμους…

Μπα, μόνο το ‘πρωτόζωα’ γίνεται δεκτό ως σύνθημα…

στις 11/10/2009  5:37 pm

38. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Nα μην ξεχνάς, μιλόρδε, ότι κάποια πρωτόζωα έχουν ψευδοπόδια, κανένα ψευδοφαλλούς. Μιας και επιθυμείς να ενταχθείς, όμως, από εξελικτική άποψη και σου επιτρέπεται και σου πάει.

στις 11/10/2009  5:41 pm

39. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Θα προσθέσω μόνον τούτο: ο ιδιώτης είναι το άκρως αντίθετο της λέξης ποίηση.
Ο πολίτης ή το Πρόσωπο είναι τα εργαλεία της τέχνης, της γραφής.

Ο κ. Μόρισσον αν και δεν πρόλαβε να βιώσει τον αιφνιδιασμό που θα τον καθιστούσε πραγματικό ποιητή, έγραψε ως πολίτης. Αυτό είναι σημαντικό.
Όπως και το γεγονός πως ο πολίτης και το Πρόσωπο είναι οι αυτοί που δημιουργούν τα επιφαινόμενα.

(Και οι ιδεολογίες, αντιθέτως, τα στερούν. Για αυτό και το παραπάνω σχόλιο που έκανα).

Καλό βράδυ. Αποχώρηση.

στις 11/10/2009  5:44 pm

40. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Τι να πω, δεν ξέρω τίποτα για τα πρωτόζωα, εσύ πάντως το παλεύεις για το ‘γνωθι σαυτόν’…

στις 11/10/2009  5:45 pm

41. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Ε, δε ρώταγες; Ρώτα τη γιομάτζεστη. Ρώτα τη σουπερβάιζα. Ρώτα τα τσιμπούρια και τις βδέλλες που τις ξέρεις και σε ξέρουν καλά.

στις 11/10/2009  5:47 pm

42. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

:))

“Then my dial goes not true. I took this lark for a bunting”
(All’s Well that Ends Well, Act2, Scene5, Lafeu)

:))

στις 11/10/2009  5:51 pm

43. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Κάποιοι ξέρουν ξένες γλώσσες. Αυτό, άραγες, το ξέρουν;

“Μαζί μου ασχολείσαι
Πόσο μαλάκας είσαι”

Ψάξε με, τώρα, πάλι στο γούγλη. Με αρέσει. Υπάρχουν κι άλλα που δεν ξέρεις.

στις 11/10/2009  5:56 pm

44. Απάντηση από Γιώργος Μίχος

Η Φρανσουάζ Ντολτό στο αυτοβιογραφικό της κείμενο, αναφέρει τη συνάντηση με δύο, όπως υποψιάστηκε, αληθινούς αιμομίκτες με τη μητέρα τους… έμοιαζαν με μερικά μαμόθρεφτα ελληνάκια κατά την περιγραφή της…

Κατά τα άλλα τα ελληνικά δικαστήρια αντιμετωπίζουν τρεις με τέσερις αιμομιξίες κατ’ έτος μεταξύ κόρης και πατρός όπου η μητέρα είναι συνεργός…:)

Ένα συνταρακτικό κείμενο υπάρχει στο εξώφυλλο του δίσκου η Εποχή της Μελισάνθης
από τη μεταπολεμική ειδησεογραφία…

Αυτά για τον κο Παστάκα…:)

Αν υποψιαστώ ότι ο Λειβαδάς με τα περί Προσώπου μεταβαίνει από τον δεδηλωμένο βουδισμό στη νεορθοδοξία θα του άνω δώρο τη φωτοκόπια από το περιοδικο Εποπτεία με το κείμενο περί Προσώπου του Εφέσου…:)

Το πανδαιμόνιο συνεχίζεται… έχουμε θέματα για συζήτηση μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία…:)

στις 11/10/2009  5:56 pm

45. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

(σχόλιο 21 - δεν έχω δει τα επόμενα και συγγνώμη αν ξαναπώ κάτι που ειπώθηκε)

Σε ένα ντοκιμαντέρ παλιά είχα δει ότι ένας αρκούδος (που είναι τελείως μοναχικά όντα) όταν συναντήσει μια αρκούδα με παιδιά επιδιώκει να τα σκοτώσει για να της δημιουργήσει την ανάγκη να αναπαραχθεί και να κάνει έρωτα μαζί της.
Καλό ή κακό;
Απάντηση. Φυσικό! Με τον τρόπο αυτό οι αρκούδες επιβιώνουν εκατομμύρια χρόνια και αν κινδυνεύουν είναι από εμάς. Έτος Δαρβίνου φέτος και δυστυχώς οι αρκούδες δε μπόρεσαν να ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ στην ανθρώπινη παρουσία.

Το θέμα δεν το αντιμετωπίζω από πλευράς ψυχιατρικής.
Αν εμφανιστώ σε ένα ψυχίατρο και διαπιστώσει ότι το να σκοτώσω κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο μου είναι αβάσταχτη εμμονή και αν διαπιστώσει ότι πραγματικά αδιαφορώ για τις συνέπειες δε θα με εμποδίσει…
Μια κοινωνία όμως αυτό δεν πρόκειται να το αποδεχθεί. Δε μιλάω για το πώς θα το αποτρέπει. Αυτό που συμβαίνει σήμερα, και πάντα, είναι ένα διαρκές (ή και σύντομο…) έγκλημα.
Το θέμα είναι θέμα εκκοινωνισμού του ατόμου.
Στον έρωτα ήμαστε απόλυτα διεκδικητικοί. Μια ερωτική σχέση γονέα-παιδιού, και από ότι έχουμε δει σε πάμπολλες περιπτώσεις, συνήθως οδηγεί το γονέα να απομονώνει το παιδί-εραστή του. Όχι για να μη μαθευτεί, αλλά για να μη το χάσει από ερωτικό σύντροφο. Είναι μια εξαιρετικά ΑΝΙΣΗ σχέση σε βάρος του μικρότερου.
Θεωρώ (δεν έχω αποδείξεις, σκέψεις μου καταθέτω) ότι στις πρώτες διάσπαρτες ομάδες ανθρώπων θα υπήρχε αιμομιξία αλλά ότι τελικά επιβίωσαν αυτές που η μη αιμομικτική συμπεριφορά τις βοήθησε να οργανωθούν κοινωνικά καλύτερα.

στις 11/10/2009  6:00 pm

46. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Eίδες, τώρα, τι έκανες; Με εξάντλησες και δεν μπορώ να ασχοληθώ με τον αυτοκράτορα που είναι πολύ ανώτερός σου και στη χολή και στη μορφή.

Το να προσπαθείς να πεις-δίχως να προσβάλλεις κανέναν-τη γνώμη σου δεν ευνοείται, δυστυχώς. Τα τσιμπούρια, οι κομπλεξικοί και οι ψυχασθενείς πηγαινοέρχονται ελεύθερα. Θα συμμετέχω όσο επιτρέπουν οι αντοχές μου.

στις 11/10/2009  6:01 pm

47. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Αν η -κάθε- ηθική αντλεί την εγκυρότητά της από ενδοανθρώπινα-ιστορικά δεδομένα, τότε πολύ φοβάμαι πως η κουβέντα θα καταλήξει να ‘δαγκώσει’ την ουρά της.
Ποιό θα είναι το κριτήριο που θα ορίσει και θα σημασιοδοτήσει το ‘ηθικό’, η δεδομένη ιστορική-κοινωνική κυριαρχούσα άποψη, η αυθαίρετα επιλεγμένη ατομική άποψη, η ‘φύση’ και οι ‘νόμοι’ της, οι ‘αποκαλυπτικές’ θεικές εντολές?

Κ. Μίχο αν και δεν είμαι χριστιανός ορθόδοξος (παρά μόνο στα χαρτιά), θεωρώ την πατερική ανάπτυξη του ‘Προσώπου’ σημαντικότατη! Αναμένω περαιτέρω ανάλυση. :)

Μην ασχολείσαι κύριε βουλευτά, πλάκα κάνω, δεν είσαι και για τίποτε άλλο… :)

στις 11/10/2009  6:19 pm

48. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Kαλό μου αγόρι, εγώ ουδέποτε ασχολήθηκα μαζί σου. Την πλάκα, όμως, και τις mentalist ιδιότητές σου να απευθύνεσαι χωρίς να απευθύνεσαι θα την κρατήσεις για τη σουπερβάιζα, τους συγγενείς σου και την πατερική ανάπτυξη του προσώπου.

“Μαζί μου ασχολείσαι
Πόσο μαλάκας είσαι”

στις 11/10/2009  6:28 pm

49. Απάντηση από χρηστος

Γραφικοι κ απολυτα προβλεψιμοι..αναλυτες ποιηματων..ανωτατου επιπεδου κ αριστοι χρηστες της ελληνικης…διαπληκτιζεστε για το ποιος καταλαβε καλυτερα τι εγραψε ο τζιμ προ 40 χρονων?για το τι υπηρχε εκει που”Φαντάσματα του μυαλού στριμώχνονται στο εύθραυστοΓραφικοι κ απολυτα προβλεψιμοι αναλυτε
τσόφλι του μυαλού ενός μικρού παιδιού”?οι γονεις του ειχανε πεθανει κ ειχανε πεθανει(για δικους του λογους-δαιμονες) γιατι το ηθελε αυτος..μεσα απο τους στιχους του φωναζε να σκοτωσουμε τον πατερα που εχουμε μεσα μας ξεπερνωντας καθε ηθικο φραγμο..οχι γιατι ηταν ανηθικος αλλα γιατι ηταν παιδι του Διονυσου!το ιδιο κ με τη μητερα το ειπε κ το ξαναειπε οτι τη γαμαει γιατι ηθελε να την εξεφτελισει ως ρολο που εμποδιζει να γευτουμε τη ζωη κ να φτασουμε στα ορια..ολα ηταν μια περιεργια για το τι υπαρχει ”to the other side”.oσο κ αν σοκαρει μερικους -μη χυδαιους οπαδους-απο εσας.ολα τα αλλα τα διανοηστικα για να δειξετε τις γνωσεις σας κ το επιπεδο σας βαλ’τε τα στον κωλο σας..θελετε δλδ να κατανοησετε τι εννοει ο καθε ποιητης?η’ να πεισετε οτι κατανοειτε?
Λυπαμε αλλα υπαρχει κ σχετικη φραση…Ο τζιμ εψαχνε για ανθρωπους ζωντανους..πραγματικα ζωντανους..γι’αυτο λοιπον οσες κωλοτρυπιδες καθισουν σε μια καρεκλα κ πουν τη γνωνη τους τοσες κλανιες θα διαβασουμε..(συμφωνα με τη σωστη αποψη καποιου προλαλησαντα)

στις 11/10/2009  6:36 pm

50. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Υποτάσσομαι στο μεγαλείο ενός μέλους της βουλής των ελλήνων και στην ανυπέρβλητη πνευματική οντότητα ενός υποψήφιου κατόχου Νόμπελ…:)

Υπάρχει σταθερό και καθορισμένο ‘πρόσωπο’? Αναφέρομαι στον Pessoa και την άποψή του πως,τελικά, πίσω από κάθε πρόσωπο και προσωπείο υπάρχει το Τίποτα.

στις 11/10/2009  6:41 pm

51. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Άσε την υποταγή για τη γιομάτζεστη. Εντυπωσιακή η συνεισφορά σου στη συζήτηση. Μιλάς ως ειδικό πρόσωπο της αιμομιξίας, ως ειδικό προσωπείο της αιμομιξίας, ως doctor άνευ χαρτοφυλακίου με σουπερβάιζα της αιμομιξίας ή ως το Τίποτα;

Χώσε επιστήμονα. Και ξέρεις και μπορείς.

στις 11/10/2009  6:45 pm

52. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

Τα πρωτόζωα άραγε τι έχουν να πουν επ’αυτού?

στις 11/10/2009  6:47 pm

53. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Περιμένουν τους συσχετισμούς του τοτεμισμού με την εγχείριση ανοικτής καρδιάς που είσαι έτοιμος να προσφέρεις. Ρίξε και μια ανάλυση Jonas σχετικά με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Και η Arendt, βεβαίως, μια σχέση με τα εξελικτικά δένδρα την έχει.

Είσαι και παραμένεις ωραίος.

“Μαζί μου ασχολείσαι
Πόσο μαλάκας είσαι”

Χαιρετώ.

στις 11/10/2009  6:53 pm

54. Απάντηση από Γιώργος Πατιός

:))

στις 11/10/2009  6:58 pm

55. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Ακόμη κι αν ήταν φυσική
κάποτε
η αποχή από τις αιμομικτικές σχέσεις για λόγους υγείας
πώς εξηγείται η σημερινή απέχθεια προς την αιμομιξία
δεδομένου ότι πλέον σεξ δεν σημαίνει αποκλειστικά
τεκνοποίηση;

στις 11/10/2009  7:23 pm

56. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

Θανάση το καλό και το κακό έχουν να κάνουν μόνο με το τι συμφέρει τον άνθρωπο.
Δεν είναι άνωθεν ορισμένα και τουλάχιστον εμείς εδώ αυτό το ξέρουμε.
Επίσης θεωρώ ότι ειδικά για τον άνθρωπο το σεξ έπαψε να είναι μέσο μόνο αναπαραγωγής πολύ πριν σχηματίσει οργανωμένες κοινωνίες. Ίσως δε και αυτή η διαφοροποίηση του από την πλειοψηφία των υπόλοιπων θηλαστικών να τον βοήθησε να φτιάξει κοινωνίες. Η σημερινή απέχθεια που λες οφείλεται στο ότι, η αιμομιξία, παρατηρείται πιο έντονα σε υποβαθμισμένες πολιτισμικά περιοχές μικρών ομάδων.
Κατά την άποψή μου το θέμα δεν είναι γιατί ονειρεύτηκα ότι κάνω έρωτα με τη μάνα μου ή τον πατέρα μου ή την/τον αδελφή/ό ή αν μου γεννήθηκε η επιθυμία. Τολμώ να πω ότι δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να μην του συνέβη. Το θέμα είναι αν μπορεί να υπάρξει κοινωνία με αποδεκτή την πράξη της αιμομιξίας. Αν δε μας ενδιαφέρει η ύπαρξη κοινωνίας (εμένα με ενδιαφέρει. Όχι αυτή αλλά με ενδιαφέρει) τότε απλά ό,τι κάποιος επιθυμεί να κάνει θα επιδιώκει να το κάνει. Ίσως το τελευταίο να φαντάζει πιο ελεύθερο. Είναι όμως;

στις 11/10/2009  9:03 pm

57. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Kύριε Πρίμπα, οι άνθρωποι ήταν ανέκαθεν οργανωμένοι σε κοινωνίες. Το ίδιο και οι πιθηκοειδείς πρόγονοί τους. Η κοινωνία, δε, δεν είναι ανθρώπινο “προνόμιο”. Θαυμαστές κοινωνίες με καταμερισμό εργασίας και συνεργατικότητα που εκτείνεται πολύ πέρα από την απλή σεξουαλική δραστηριότητα υπάρχουν και σε άλλα ζώα (κοινωνικά έντομα, για να φύγουμε από τα θηλαστικά). Σας διαβεβαιώ, επίσης, ότι αν η αιμομιξία ήταν ο κανόνας (είναι χρήσιμο να καταλαβαίνουμε τι λέμε, άλλο τι έκανε ο Μπάμπης απ’ το Ζευγολατιό, άλλο τι φαντασιώσεις-και γιατί-έχουμε, άλλο ο κανόνας), ο άνθρωπος δε θα είχε καταντήσει “αγρίμι”. Δε θα υπήρχαν άνθρωποι.

Τανάση, ως προς την απορία σου, δες την τελευταία παράγραφο στο σχόλιο 22.

στις 11/10/2009  9:13 pm

58. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Εγώ είπα πως τότε δεν είχαν τρόπους αντισύλληψης
και σεξ σήμαινε αναπόφευκτα τεκνοποίηση,
άρα και πιθανά γενετικά προβλήματα.
Συντηρείται ακόμη η αιμομικτική απέχθεια
μάλλον λόγω της βαθιά ριζωμένης χριστιανικής
αντίληψης.

Γιώργο
το να αντιστέκεται κανείς
δίνει περιορισμένη χαρά.
ελευθερία
δεν είναι να αντιστέκεσαι
αλλά να ενδίδεις.
Κάποιοι βέβαια συνεχίζουν να βαυκαλίζονται
θεωρώντας αξιέπαινη την αποφυγή
της ηδονής (μάλλον προς όφελος
μιας ηθικής δικαίωσης σε κάποιον άλλον κόσμο)..

στις 11/10/2009  9:20 pm

59. Απάντηση από Τάνάσής.α.

Δημήτρη
οι ψυχολογικοί μηχανισμοί
,στους οποίους αναφέρεσαι,
δεν γεννήθηκαν μόνοι τους
ούτε απλώς παράλληλα με τους κοινωνικούς κανόνες.
Οι κοινωνικοί κανόνες τους εγκατέστησαν στον ψυχισμό των ανθρώπων.

στις 11/10/2009  9:24 pm

60. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης

Throughout our species’ evolutionary history, the presence of deleterious recessive genes (e.g., Bittle and Neel, 1994) and pathogens (e.g., Tooby, 1982) created strong selection pressures for the evolution of psychological mechanisms designed to inhibit close inbreeding.

Για όποιον ενδιαφέρεται:

http://www.psych.ucsb.edu/research/cep/papers/Incest_avoid.pdf

στις 11/10/2009  9:29 pm

61. Απάντηση από Νίκος Ράπτης

Η ψυχεδέλεια των Doors νομίζω πως ήταν πολύ ιδιαίτερη. Θα την έλεγα καθαρά αμερικανική ψυχεδέλεια. Έσκαψε πολύ ο Jim εκεί στην έρημο με οδηγό τα ενθεογενή, αλλά βρήκε τους προγόνους και τις ρίζες…

Μια πολύ καλή ζωντανή εκτέλεση του The End:

http://www.youtube.com/watch?v=y-QTdggWOOY
http://www.youtube.com/watch?v=yZaG6Zn6VQc

Για να αποτίσω και γω ένα φόρο τιμής στον ωραίο Jim και τους Doors.

στις 11/11/2009  10:25 am

62. Απάντηση από περιηγητής

κ.Αραβανή
Δεν ξέρω αν ήταν επιλογή σας να βάλετε αποσπάσματα απ’ τα ποιήματα του Morrison (μόνο το ένα αναφέρεται σαν τέτοιο πάντως) ή η αν στην εν λόγω έκδοση απλά δεν έχουν μεταφραστεί ολόκληρα.

Σε κάθε περίπτωση, ο επίλογος των τραγουδιών των Doors είναι κατα την γνώμη μου -στις περισσότερες πειπτώσεις- πολύ σημαντικός κι εδώ σε κάποια λείπει.

Το Τραγούδι των Φαντασμάτων (Ghost Song)
τελειώνει:
When the true kings murderers
Are allowed to roam free,
A thousand magicians arise in the land
Where are the feast we are promised?

One more thing

Thank you oh lord
For the white blind light
Thank you oh lord
For the white blind light

A city rises from the sea
I had a splitting headache
From which the future’s made

Το Άγγελοι και Ναύτες (Angels and Sailors) πάλι:
It’s Catholic heaven
I have an ancient Indian crucifix around my neck
My chest is hard and brown
Lying on stained, wretched sheets with a bleeding virgin
We could plan a murder
Or start a religion.

Όσο για την ίδια τη μετάφραση, νομίζω ότι ο κ.Καρανίκας θα έπρεπε να την παιδέψει πιο πολύ. Δεν νομίζω ότι η μετάφραση, για παράδειγμα, του “Jumped, humped, born to suffer
made to undress in the wilderness” (απ’ το Άγγελοι και Ναύτες” σαν, “Πηδημένα, καμπουριασμένα, γεννημένα να
βογγάνε
φτιαγμένα να τσιτσιδώνονται στις ερημιές” είναι ιδανική.

Κι αυτό συμβαίνει σε πολλά σημεία.

Το “young blood” έχει μεταφραστεί “καινούριο αίμα”, και το “Do you know we are ruled by T.V.” αποδόθηκε “Ξέρεις οτι ρυθμιζόμαστε από την τηλεόραση”.

Πολύ χρακτηριστικό παράδειγμα είναι πάντως η μετάφραση του “The bus gives you a hard-on with books in your lap” (απ’ το Με το Πλήρωμα του Χρόνου) σαν “Το πούλμαν σε κάνει σκληρόπετσο με βιβλία στα γόνατά σου”!!! Σκληρόπετσο όχι, σκληρόπουτσο ναί. Εκτός αν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος.

Επίσης, σίγουρα θα μορούσε να υπάρξει καλύτερη μετάφραση για το “vegetable law” απο
to “νόμος-λαχανικό”.

στις 11/11/2009  12:23 pm

63. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς

Ο αγαπητός Περιηγητής έχει παραπάνω από δίκιο.
Ας μου επιτραπεί σαν επίλογο επί του θέματος να πω ότι ο στίχος: “We could plan a murder, Or start a religion” είναι ο απόλυτος συμπυκνωτήρας των γραφόμενών του.

Άντε τώρα να μιλήσεις για π.χ. για τον Ρίτσο…. Φευ!

στις 11/11/2009  4:08 pm

64. Απάντηση από ΚΩΣΤΑΣ ΡΕΟΥΣΗΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΑΣΗ & ΝΕΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

στις 11/11/2009  4:24 pm

65. Απάντηση από ΚΩΣΤΑΣ ΡΕΟΥΣΗΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ Ο JIM MORRISON ΔΙΕΥΡΗΝΕ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΧΡΗΣΗ ΟΥΣΙΩΝ. ΒΛΕΠΕ OCTAVIO PAZ “Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ” ΕΚΔ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ.

Κώστας Ρεούσης
Υπερπραγματιστής
!*!
Υ.Γ.: Μ΄ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΜΗΝΕΣ ΕΙΧΕ ΚΟΨΕΙ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΣΤΑΚΑΣ & Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ… ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ

Υ.Γ.: ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΛΕΙΒΑΔΑ… ΣΙΓΑ ΤΙΣ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΠΟΥ Γ…Σ (ΕΝΝΟΩ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΝΑ)-ΧΙΟΥΜΟΡ ΜΑΥΡΟ ΚΙ ΑΡΑΧΝΟ

στις 11/11/2009  5:05 pm

66. Απάντηση από Μάτα Χάρι

Όταν σεβόμαστε τις απαγορεύσεις ξεγελάμε τον Άλλο, ώστε να μπορούμε να επιδοθούμε στις φαντασιώσεις μας. Αν δεν σημειώσουμε την αναγκαιότητα της υποκρισίας, τότε μένουμε στην επιφάνεια του θέματος.

Αν σε μια ταινία ο σκηνοθέτης βάλει τον πατέρα να μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του, αρκεί η κάμερα στη συνέχεια να μας παρουσιάσει όλους τους χώρους του σπιτιού πλην του συγκεκριμένου δωματίου για να καταλάβουμε. Δεν είναι μεμπτό ένας πατέρας να μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του. Όλοι φαντάζονται το ίδιο όμως.

Είναι λίγο πιο πολύπλοκο στις μέρες μας βέβαια. Όταν οι κάμερες μπαίνουν παντού και φέρνουν στο φως τα παρασκήνια, πρέπει στα σοβαρά να αναζητήσουμε τους λόγους. Και δεν είναι λόγοι ηθικής τάξης. Αυτή η ταύτιση ιδιωτικού και δημόσιου -δεν μπορείς να κάνεις τίποτα χωρίς να σε βλέπει κανείς- πέρα από την αναγκαιότητα της σε εξαιρετικές περιπτώσεις αποκάλυψης αξιόποινων πράξεων ή πέρα από ένα παιχνίδι τύπου ριάλιτι που έχει συκεκριμένο πλαίσιο, σημαίνει και μια σοβαρή διαταραχή στον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε.

Επιτιθόμαστε στην υποκρισία ως θεμέλιο της κοινωνίας. Και δεν ξέρω αν θα μας βγει σε καλό.

στις 11/11/2009  5:05 pm

67. Απάντηση από ΚΩΣΤΑΣ ΡΕΟΥΣΗΣ

ΩΧ! ΕΚΑΝΑ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ 65. ΔΙΕΥΡΥΝΕ… αντί ΔΙΕΥΡΗΝΕ

στις 11/11/2009  5:08 pm

68. Απάντηση από reggina

Εκδοθήκατε!

…ο φιλόλογος Γιώργος Μύαρης τον προσδιορίζει ως: “Αβόλευτη παρουσία σε πληθυσμούς βολεμένους στη λησμοσύνη”. Στο βιβλίο “Ο κρατήρας του γέλιου μου”, εντρυφώντας ακραιφνώς στο πεζό ποίημα, εμφανίζει έναν αμιγή κυπριακό υπερρεαλισμό ή υπερπραγματικό ρεουσισμό, όπως επανειλημμένα έχει ζωντανά δείξει…

Τι χαρά! Πόσο μας τιμάτε με την παρουσία σας!

στις 11/11/2009  6:55 pm

69. Απάντηση από veri veri top translation

Έκανα χθές το ίδιο σχόλιο (σκληρόπετσος-σκληρόπουτσος) αλλά διαγράφηκε. Θέλω τα πνευματικά δικαιώματα.
Τέλος πάντων, δεν είναι μόνο η μετάφραση του Γ. Καρανίκα. Υπάρχουν και τυπωμένες μεταφράσεις που αποδίδουν το “iron curtains” ως “σιδερένιες κουρτίνες” ή το “wet dreams of an Aztec king” σε “υγρά όνειρα..”, για παράδειγμα.

Υ.Γ.: Πλάι στο “We could plan a murder, Or start a religion” ίσως πρέπει τοποθετηθεί και το: “no eternal reward will forgive us now for wasting the dawn” ως “συμπυκνωτήρας των γραφόμενών του”

στις 11/11/2009  7:04 pm

70. Απάντηση από Σπύρος Αραβανής

Περιηγητή,

σας ευχαριστώ πολύ για τις ορθότατες παρατηρήσεις σας.

Θα πω κάτι ενδοοικογενειακό. Όταν διάβασε ο Παστάκας την επιλογή μου για το συγκεκριμένο ποστ, θεώρησε οτι δεν έπρεπε να το ανεβάσουμε ως πολύ “χλιαρές” μεταφράσεις. Το ίδιο πίστευα και πιστεύω και εγώ.

Είχα όμως την σιγουριά οτι από αυτές τις ΚΑΚΙΣΤΕΣ μεταφράσεις θα προκύψουν σχόλια-ουσιώδη- όπως και έγινε. ΓΙα αυτό και αποφασίσαμε να δημοσιευτούν.

Ως προς τα ποιήματα, αναδημοσιεύονται στην έκταση ακριβώς που υπάρχει στο βιβλίο, δεν έκανα επιλογή. Μόνο, στην Αμερικανικη Προσευχή διάλεξα κάποια σημεία.

Ως πρς το επίμαχο σημείο…γράφει “σκληρόπετσος”.

Υ.Γ. Η έκδοση του βιβλίου είναι “αρχαιοτάτη” οφείλω να ομολογήσω.

στις 11/11/2009  9:44 pm

71. Απάντηση από Σωτήρης Παστάκας

κ. Ρεούση,
μ’ αρέσει που αύριο θα περάσω από τον Φαρφουλά να παραλάβω το βιβλίο σας,
και μ’ αρέσει που μετά από μήνες δώ γύρω απ’ το ποιειν περιφέρεστε…
την καληνύχτα μου…

στις 11/11/2009  10:31 pm

72. Απάντηση από ΚΩΣΤΑΣ ΡΕΟΥΣΗΣ

Καλημέρα σας κύριε Παστάκα,

Κι εγώ θυμάμαι εκείνη τη νύχτα με πανσέληνο στη Λευκωσία που διαβάσατε ποιήματά σας μαζί με τον Καλοζώη και τη Μαραγκού.

Να είστε πάντα καλά

στις 11/12/2009  11:02 am

73. Απάντηση από Γιώργος Πρίμπας

Από το «Το Κοινωνικό Συμβόλαιο» του Jean Jacques Rousseau
(μεταφρ. Βασιλική Γρηγοροπούλου – Αλβέρτος Σταϊνχάουερ)

Βιβλίο 1 κεφ6 (περί του κοινωνικού συμβολαίου)

Διατυπώνω την υπόθεση ότι φτάνει κάποια στιγμή που τα εμπόδια, με την αντίστασή τους, ξεπερνούν τη φυσική ισχύ που κάθε άτομο μπορεί να διαθέτει για την αυτοσυντήρησή του στη φυσική κατάσταση. Τότε αυτή η πρωτόγονη κατάσταση δεν είναι δυνατό να διατηρηθεί, και το ανθρώπινο γένος θα είχε εκλείψει αν δεν άλαζε τον τρόπο διαβίωσης του.
Πλην, όμως, καθώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να δημιουργούν καινούργιες μορφές φυσικής ισχύος, αλλά μόνο να συνενώσουν και καθοδηγήσουν τις ήδη υπάρχουσες, δεν έχουν άλλο τρόπο για τη διαφύλαξη της ζωής παρά να ενωθούν σχηματίζοντας ένα σύνολο δυνάμεων που να μπορεί να υπερνικά τις αντιστάσεις, να θέτει σε κίνησης τις δυνάμεις αυτές με ένα μονάχα κίνητρο και να τις κάνει να ενεργούν εναρμονισμένα.
Αυτό το σύνολο των δυνάμεων δεν μπορεί να δημιουργηθεί παρά μόνο με τη συνδρομή πολλών. Αφού, όμως, η δύναμη και η ελευθερία καθενός είναι τα βασικά όργανα της αυτοσυντήρησης του, πως θα τις συνδέσει με εκείνες των άλλων χωρίς να παραμελήσει τις φροντίδες που του οφείλει; Αυτό το δύσκολο πρόβλημα, που επανέρχεται στο θέμα μου, μπορεί να διατυπωθεί με αυτούς τους όρους:
«Να βρεθεί μια μορφή συνένωσης που θα υπερασπίζεται και θα προστατεύει με όλη τη δύναμη από κοινού το πρόσωπο και τα αγαθά κάθε μέλους κατά τρόπο ώστε ο καθένας, αν και σχηματίζει ενιαίο σώμα με όλους, θα υπακούει ωστόσο μόνο στον εαυτό του και θα παραμένει το ίδιο ελεύθερος όπως πριν». Αυτό είναι το θεμελιώδες πρόβλημα στο οποίο το κοινωνικό συμβόλαιο δίνει τη λύση.
Οι όροι του συμβολαίου τούτου είναι έτσι προσδιορισμένοι από τη φύση της πράξης αυτής, ώστε η παραμικρή τροποποίηση θα τους έκανε μάταιους και αναποτελεσματικούς.
(…)
Τούτοι οι όροι, αν τους κατανοήσουμε σωστά, συνοψίζονται σε έναν και μόνο: τη ριζική απαλλοτρίωση κάθε συμβαλλομένου από όλα τα δικαιώματά του σε όλη την κοινότητα.
Κατ’ αρχάς, εφόσον ο καθένας παραχωρεί όλο τον εαυτό του, ο όρος ισχύει εξίσου για όλους και κανένας δεν έχει συμφέρον να τον κάνει καταπιεστικό για τους άλλους.
Επιπλέον, αφού η απαλλοτρίωση γίνεται χωρίς επιφυλάξεις, η ένωση είναι όσο πιο τέλεια γίνεται και κανένας συμβαλλόμενος δεν μπορεί να απαιτήσει τίποτα περισσότερο. (…)
Τέλος, όταν ο καθένας παραχωρεί τον εαυτό του σε όλους, δεν τον παραχωρεί σε κανέναν. (…)

Βιβλίο 1 κεφ8 (περί της πολιτικής κατάστασης)

Αυτή η μετάβαση από τη φυσική κατάσταση στην πολιτική κατάσταση προκαλεί μια αξιοσημείωτη μεταβολή στον άνθρωπο, υποκαθιστώντας στη συμπεριφορά του το ένστικτο με τη δικαιοσύνη και προσδίδοντας στις πράξεις του την ηθικότητα που προηγουμένως τους έλειπε. Μόνο τότε, όταν η φωνή του καθήκοντος διαδέχεται τη φυσική ροπή και το δικαίωμα των ορέξεων του, ο άνθρωπος που μέχρι τότε ασχολούνταν μόνο με τον εαυτό του αναγκάζεται να ενεργήσει βάσει άλλων αρχών και να συμβουλεύεται το λογικό του πριν ακούσει τις ροπές του. Αν και σε αυτή την κατάσταση στερείται πολλά πλεονεκτήματα που η φύση του προσφέρει, κερδίζει άλλα τόσα και περισσότερα. Οι ικανότητές του ασκούνται και αναπτύσσονται, οι ιδέες του διευρύνονται, τα αισθήματά του εξευγενίζονται, και ολόκληρη η ψυχή του ανυψώνεται σε τέτοιο σημείο που, αν οι καταχρήσεις αυτής της καινούργιας κατάστασης δεν τον υποβάθμιζαν συχνά σε χαμηλότερο σημείο από εκείνη την κατάσταση που είχε αφήσει, θα έπρεπε συνεχώς να ευλογεί την ευτυχή στιγμή που αποσπάστηκε για πάντα από εκείνη την κατάσταση και από μωρό και περιορισμένο ζώο έγινε νοήμον ον και άνθρωπος.
Ας σταθμίσουμε τα υπερ και τα κατά με συγκρίσιμους όρους. Ό,τι χάνει ο άνθρωπος με το κοινωνικό συμβόλαιο, είναι η φυσική του ελευθερία κι ένα απεριόριστο δικαίωμα σε όσα του αρέσουν και μπορεί να αποκτήσει. Ό,τι κερδίζει είναι η ελευθερία του πολίτη και η ιδιοκτησία όσων κατέχει. Για να μην εξαπατηθεί σε αυτές τις αντισταθμίσεις πρέπει να διακρίνει προσεκτικά τη φυσική ελευθερία, την οποία ορίζει μόνον η φυσική ισχύς του ατόμου, από την ελευθερία του πολίτη, η οποία ορίζεται από τη γενική βούληση και επίσης, αφενός την κατοχή, που δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της φυσικής ισχύος ή το δικαίωμα του πρώτου καταλαβόντος, και αφετέρου την ιδιοκτησία που βασίζεται μόνο σε πραγματικούς τίτλους.
Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ως κεκτημένο της πολιτικής κατάστασης την ηθική ελευθερία, που μόνο αυτή καθιστά τον άνθρωπο πραγματικά κύριο του εαυτού του, διότι οι παρορμήσεις του γυμνού ενστίκτου είναι σκλαβιά, ενώ η υποταγή στο νόμο που υπαγορεύουμε στον εαυτό μας είναι ελευθερία. (…)

Βιβλίο 1 κεφ9 (περί της πραγματικής κυριότητας)

Κάθε μέλος της κοινότητας παραχωρεί σε αυτήν, όταν σχηματίζεται, τον εαυτό του στην κατάσταση που βρίσκεται και όλες τις δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των αγαθών που κατέχει. Με αυτή την πράξη, οι κτήσεις δεν αλλάζουν φύση αλλάζοντας κάτοχο, αλλά γίνονται ιδιοκτησία στα χέρια του κυρίαρχου (σ.σ. κυρίαρχος = το δημόσιο πρόσωπο που σχηματίζεται από την ένωση όλων): αλλά καθώς η ισχύς της πολιτείας είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη από τις δυνάμεις ενός ιδιώτη, η δημόσια κτήση είναι επίσης στην πραγματικότητα πιο ισχυρή και αμετάκλητη (…)

στις 11/13/2009  12:16 pm

74. Απάντηση από Παναγιώτης

Κι επειδή τα λόγια είναι φτώχεια, η πραγματικότητα έρχεται να μας αποζημιώσει πλουσιοπάροχα:
http://www.protothema.gr/content.php?id=51728&category_id=31

στις 11/18/2009  4:01 pm

75. Απάντηση από Μάτα Χάρι

http://www.radiobubble.gr/el/nothingbutfreedom

Αισθάνεστε ότι κάποιος σας προσέβαλε στο δίκτυο; Είμαστε μεις εδώ…Έχει να πέσει ρουφιανιά…

στις 11/18/2009  5:50 pm

76. Απάντηση από περιηγητής

Προτείνω, όποιος προσβάλλεται να καλεί τον προσβάλλοντα σε μονομαχία. Σύμφωνα με τον Κώδικα Τιμής το όπλο επιλέγεται απο τον προσβαλλόμενο και στην δική μας εποχή δέον όπως είναι οικολογικό.

στις 11/18/2009  6:23 pm

77. Απάντηση από Κωνσταντίνος Ποζουκίδης

Για την ιστορία της λογοτεχνίας θα ήθελα απλά να αναφέρω ότι το βιβλίο έχει εκδοθεί και από τις εκδόσεις Κατσάνος το 2007 και το 2009 σε μετάφραση Γιώργου Αλισάνογλου.

στις 11/27/2009  8:33 pm