Περικοπές από την υπό έκδοση συλλογή ποιημάτων του Harold Norse «Ποιήματα», από τις εκδόσεις Ηριδανός 2009.
«Όποιος αγγίζει ετούτο το βιβλίο αγγίζει έναν άνθρωπο», έγραφε κάποτε στα «Φύλλα Χλόης» ο Ουόλτ Ουΐτμαν. Αγγίζει τον ποιητή στην ολότητά του, από τις χορδές της διάνοιάς του έως τον άνεμο που ξεσηκώνει η καρδιά του. Αυτό συμβαίνει και με κάθε βιβλίο του αμερικανού ποιητή Χάρολντ Νορς. Ανέκαθεν υπήρξε κάτι στην γραφή του που τον ξεχώριζε από τους άλλους ποιητές της γενιάς του, μα και από πολλούς μεταγενέστερους που λίγο ή πολύ ακολούθησαν τα βήματά του.
Μιλάμε λοιπόν για έναν ταραχώδη, αναρχικό ποιητή. Έναν ποιητή που σήμερα δεν εκτιμάται μόνο ως εκφραστής μίας τρανής, θρυλικής εποχής αναζητήσεων που έχει χαθεί πια για πάντα - μα και σαν ο πρώτος αμερικανός ποιητής που προσδιόρισε το γλωσσικό ιδίωμα και τον τρόπο ζωής που ακολούθησαν μετά απ’ αυτόν ολόκληρες γενιές, οι οποίες επηρέασαν καθοριστικά την σύγχρονη ποίηση και ανέδειξαν τον σημαντικό ρόλο της βιωματικής εμπειρίας της.
Έγραψε γι’ αυτόν ο Charles Bukowski: «Μακάρι να χρησιμοποιούσα την γλώσσα όπως εσύ. Έχεις όλες τις λέξεις και τις χρησιμοποιείς με ακρίβεια». Ένας ακόμη από τους μεγάλους θαυμαστές του έργου του, ο William C. Williams, έγραψε: «Οι αναγνώστες βρίσκονται χρόνια πίσω σου, ελάχιστοι αντιλαμβάνονται περί τίνος πρόκειται, βγήκες πιο μπροστά απ’ όλους, φανέρωσες μια νέα δύναμη στη γλώσσα η οποία καθιστά τις θεωρίες περί σύνθεσης απλές κουταμάρες, είμαι αφοσιωμένος σ’ εσένα και σ’ αυτό που κάνεις.».
Ο Χάρολντ Νορς γεννήθηκε το 1916 στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε τα ταξίδια από πολύ νεαρή ηλικία και έζησε πολλά χρόνια περιπλανώμενος στην Ευρώπη. Αν και καταχωρήθηκε ως ένας από τους ποιητές της Γενιάς των Μπιτ, η ποιητική του σταδιοδρομία είχε ξεκινήσει μία ολόκληρη δεκαετία πριν από εκείνη του ‘50. Προηγήθηκε δηλαδή της λεγόμενης «Μπιτ έκρηξης». Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘30, όντας φοιτητής, ξεκίνησε να γράφει συστηματικά ποίηση και συνδέθηκε στενά με τον W. H. Auden, τον Chester Kallman, τον James Baldwin και τον Tennessee Williams. Στην συνέχεια ακολούθησαν οι W.C. Williams, Dylan Thomas, Jane και Paul Bowles, Anais Nin, ο Charles Bukowski κ.ά.
Στους σύγχρονους Αμερικανούς δημιούργησε αίσθηση η πρόσφατη δήλωσή του, στην διάρκεια μίας από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, πως, «…αυτό που είναι ο Χριστός για κάποιους, ήταν για μένα ο Κρέην…». Σα να μην αρκούσε αυτό, ο Νορς συνηθίζει να διατυπώνει την προσωπική του πίστη πως είναι φορέας της «Ουϊτμανικής Ψυχής», αψηφώντας κυριολεκτικά όλη εκείνη την στρατιά αναγνωρισμένων ποιητών που ως «Ουϊτμανικοί», καταξιώθηκαν στους ζοφερούς διαδρόμους των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων των Η.Π.Α. και δέχτηκαν, μάλλον αδικαιολόγητα, αμέτρητες διακρίσεις και βραβεία.
Η αλήθεια είναι πως «χάσαμε» τον ποιητή από πολύ νωρίς. Λίγοι ανάμεσα στους λάτρεις της νεότερης ποίησης, κατάφεραν να τον διαβάσουν, πόσο μάλλον να τον μελετήσουν. Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε πως ο Χάρολντ Νορς έχει επισκεφθεί παλιότερα την χώρα μας, και εδώ έγραψε ορισμένα από τα πιο εμπνευσμένα και χαρακτηριστικά του ποιήματα.«Μακάρι να ερχόμουν πάλι στην Αθήνα», μου έγραψε στο τελευταίο του γράμμα. Βλέποντάς τον κανείς, διακρίνει ακόμη και σήμερα την λάμψη του Μεσογειακού ήλιου και της προσηνούς θλίψης, μέσα στα γερασμένα του μάτια.
Γιάννης Λειβαδάς
Αθήνα 2009 Romero Press Start movie download
ΒΑΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
The Undersea Mountain (Swallow Press 1953)
The Dancing Beasts (Macmillan 1962)
Christmas on Earth (Minkoff Rare Editions 1968)
Penguin Modern Poets #13 [με Charles Bukowski και Philip Lamantia] (Penguin 1969)
Karma Circuit (Nothing Doing in London) 1967/ (Panjadrum 1974)
Hotel Nirvana: Selected Poems (City Lights 1974)
I See America Daily (Mother’s Hen 1974)
Carnivorous Saint (Gay Sunshine 1977)
Beat Hotel (Atticus Press 1983)
Mysteries Of Magritte (Atticus Press 1984)
The Love Poems (Crossing Press 1986)
Memoirs of a Bastard Angel (William Morrow 1989)
The American Idiom: A correspondence, H. Norse & W. C. Williams (Bright Tyger 1990)
In the Hub of the Fiery Force (Thunder’s Mouth Press 2003)
2 Ποιήματα (μετ. Γ. Λειβαδάς)
ΕΛΛΑΣ ΧΡΟΝΟΚΑΨΟΥΛΑ
γκρίζα παντζούρια βλέπουν σε κοτετσόσυρμα
ελαιόμαυρα νησιά επιπλέουν
σε άγρια σοβάτινη θάλασσα
ο παρθενώνας σου τοίχος φτωχογειτονιάς ω ελλάδα!
θραύσματα και κομμάτια
του στεναγμού του τρελού σου ηρακλείου
επανεμφάνιση αιώνια
σε αρχαίο κολάζ
αρρωστημένος από λέξεις που τσακίστηκαν σε αρένες
αιμάτινης αυτοκρατορίας
σχέδια άγριας παρακμής
αδιέξοδης ομορφιάς
της κνωσσού-καρφιτσωμένη-πεταλούδα
ο Χρόνος επαναλαμβάνει μια μορφή ραγισμένη
άγρυπνη βία που στέρεψε
από νόημα
ω κάψουλα των κύκλων που μαρτυράς
αιώνιο κίνδυνο και ψευδαίσθηση που φτερουγίζει
γύρω απ’ την φλόγα της ματαιότητας
δεν υπάρχει διαφυγή
οι πλανήτες συγκρούονται
σεισμός και ξέσπασμα πολέμου κομήτες
καταβυθίζονται στα προκλητά καμπαναριά της λογικής
διατρέχουν κυκλικά τον ήλιο
κι επιστρέφουν στην κοσμική ισχύ των εκτοξευμένων άστρων!
μυαλά συμπιεσμένα από την ιστορία και νεύρα
που επιταχύνουν τον Θάνατο περνούν
μέσα από πένθιμες ελπίδες
παρόλο που τίποτα δεν μπορεί ολικά να καθηλώσει
τους διαλυμένους εγκεφαλικούς χάρτες της παράνοιας!
κανένα προσχέδιο για τα
ατόφια κενά της χιλιετίας!
τέρμα οι νύχτες! τέρμα η
σοφία! τέρμα
τα παραδείσια προϊόντα χαμένων μυστικών δρόμων!
η στιγμή ακυρώθηκε
η ζωή πέταξε μακριά το κλειδί
μέσα σ’ αυτόν τον πόλεμο όλων
εναντίων όλων
ο Θάνατος γράφει κατάσαρκα
το σιωπηλό του ποίημα
ο ίκαρος χάνει τα φτερά του έρχεται ορμώντας μες απ’ την κοσμική σκόνη
ο πολυμήχανος δαίδαλος κλαίει
πολύ αργά ανάμεσα στα συντρίμμια
τρέμουν τα επιστημονικά του χέρια
βουνά
καταρρέουν καθώς οι θάλασσες αποκόπηκαν
απ’ τις κλίνες τους και οι ήπειροι σχίστηκαν
σαν το χαρτί αφήνοντας σεληνιακούς κρατήρες
η λεμουρία βυθίστηκε η μου βυθίστηκε η ρωσία και η αμερική θα βουλιάξουν
ο πάπας περπατά θρηνώντας
μέσα στον καταποντισμένο καθεδρικό
πάνω από πνιγμένα και καβουρνιασμένα
πτώματα
η γη αιμοστάζει πάνω στον ήλιο
με γδαρμένο το κεφάλι
κάτω απ’ την θάλασσα
τα πάντα
στη θέση τους
πως αλλιώς θα
μπορούσε να γίνει;
ακόμη
κι αν το βουητό του καλοκαιριού
απλώνεται
κάτω απ’ αυτόν τον λόφο της πόλης
ο χρυσός
διεισδύει μέσα στον μαύρο αέρα
μια φωνή καταριέται και γκρινιάζει
τα μικρά αγόρια ξεφωνίζουν στις πλαγιές
και τα σπουργίτια ριγούν πάνω
στα τηλεφωνικά σύρματα
αναμένω
με υπερένταση
τη μοναχική ώθηση
ΚΑΤΑΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
Ένας ελβετός ειδικός κατάφερε θαυμαστές θεραπείες
μέσω των ωμών τροφών
τίποτα όμως δεν λέει για την αγάπη
όπως την ποδοπάτησα στην ελβετία και την ελλάδα
μες στο παράδοξο των αισθημάτων μου
ποτέ δεν θα μπορέσουν να γιατρέψουν αυτό το σάπιο συκώτι
που μοιάζει απόκομμα εφημερίδας κιτρινισμένο από τον χρόνο
για την μοιραία μου έξη και άμεση ανταπόδοση
βρέθηκα σε ορθόδοξους διαδρόμους
νοσοκομείων
που βρωμούσαν θανατήλα
λάθη
και κλινικούς παράφρονες που είχαν την καλύτερη φήμη
μέσα στις λευκές κρίσεις της άγνοιας
και σε ανορθόδοξους που τους έλειπε η μαγεία
η εσωτερική γνώση
γιατί απ’ όλα αυτά τίποτα δεν έχει γνώση
της φωτιάς που μετράει το συναίσθημα
το μήλο δεν έχει τίποτα να πει
για το καλό και το κακό
για την απομόνωση και τους όρκους που δεν τηρήθηκαν
μα μονάχα μου θυμίζει
κάτι που δεν είναι υγεία
δεν είναι χρήμα
δεν είναι επιτυχία
κάτι που κάποτε βαστούσε μέσα του
λίγη αλήθεια
κάτι που άφησα να χαθεί απ’ την ζωή μου
και τώρα έχει γίνει τηλεφώνημα υπεραστικό
που στην σιωπή
καταλήγει.
1. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
Ευχαριστώ θερμά τον Σωτήρη Παστάκα για την ανάρτηση.
Εάν κάποιος φίλος θελήσει να παραβρεθεί στην υλοποίηση της τελευταίας επιθυμίας του Ποιητή, που θα λάβει χώρα κάποια στιγμή στο λιμάνι της Ύδρας, ας επικοινωνήσει μαζί μου.
Ευχαριστώ ξανά.
στις 6/17/2009 2:37 am
2. Απάντηση από Μάτα Χάρι
Να το πω όπως το αισθάνομαι;
ΤΑ ΣΠΑΕΙ Ο ΤΥΠΟΣ
στις 6/17/2009 6:40 am
3. Απάντηση από Δημήτριoς Μουζάκης
Μάτα Χάρι, την επιτυχία σου αυτή-να μου θυμίζεις τη μοναξιά μου-σου την πιστώνω.
Μόνο των δικών μου εντέρων, φαίνεται, επιτυγχάνεις την περιστροφή.
:)
στις 6/17/2009 11:43 am
4. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
Τα σπάει τόσο που θέλουν να ξανασπάσουν, πάλι και πάλι.
Το πρώτο ποίημα είναι αφιερωμένο στους τόσους λαϊκο-δημοκρατικούς κήνσορες του Ποιείν που κατέχουν το “πράγμα”.
Για να γελάσουμε και λίγο.
(Γεια σου Μάτα…)
στις 6/17/2009 11:43 am
5. Απάντηση από Μάτα Χάρι
Είχαμε ήδη ευτυχείς παρενέργειες κι αυτό το θεωρώ προσωπική μου επιτυχία!
Υπάρχουν μερικά πράματα που η πρώτη αντίδραση -όσο κι αν δεν εγκαινιάζει διάλογο- που τους οφείλεις, είναι να βγάλεις το θαυμασμό σου με τον πλέον διάφανο τρόπο. Και είπα τα σπάει για να μην γράψω γ… και δ… και με κόψουνε.
στις 6/17/2009 3:43 pm
6. Απάντηση από Μάτα Χάρι
Kαλησπέρα Γιάννη
Το βιβλίο θα το αναζητήσω κι εύχομαι να ΄χει πολλά ποιήματα αυτού του επιπέδου.
στις 6/17/2009 3:48 pm
7. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
Ούτε να γνωριζόμασταν… Κατάσκοπος εσύ βαγκαμπόντης εγώ…
Τι βιβλίο θα βγει μέσα στον χρόνο.
Γ.. και δ…, όπως το λες. Αλλά δεν είναι και ο μόνος. Υπάρχουν κι άλλοι, δυστυχώς για μας οι περισσότεροι νεκροί. Ευτυχώς γι’ αυτούς, για να μην βλέπουν τα κρέατα της κατάντιας να κολλούν στα δόντια.
στις 6/17/2009 5:20 pm
8. Απάντηση από Σπύρος Αραβανής
“μέσα σ’ αυτόν τον πόλεμο όλων
εναντίων όλων
ο Θάνατος γράφει κατάσαρκα
το σιωπηλό του ποίημα”
καθόλου σιωπηλό ποίημα.
Ούτε καν εξοστρακίζει.
Βροντοφωνάζει.
“Στην Ελλάς του 2010″.
Σε ευχαριστούμε Γιάννη Λειβαδά για αυτή την παρουσίαση.
στις 6/17/2009 7:48 pm
9. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ: ΠΩΣ ΑΝΕΜΙΖΟΥΝ ΟΙ ΧΛΑΜΥΔΕΣ…. (από το http://livadas.blogspot.com/2009/07/harold-norse.html)
Η ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ HAROLD NORSE……..
Share
Today at 3:15pm | Edit Note | Delete
Asimina Hassandra
July 17 at 11:33pm
Reply
Εσύ δεν τον είχες γνωρίσει, ο Νάνος Βαλαωρίτης όμως Ναι και όφειλες, να μην θεωρείς εαυτόν ως τον μοναδικό αξιόπιστο!Κιόλας [...]
Yannis Livadas
Today at 3:17am
Δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι μου λες…. αν και είχα προσωπική επαφή με τον ποιητή από το 1997….
Ο Νάνος, ένεκα που τον γνωρίζω εξίσου, απλώς τον γνώριζε και τον σεβόταν -
κάτι δεν καταλαβαίνω;
Yannis Livadas
Today at 3:19am
Τέθηκε ουδέποτε κάποιο ζήτημα αξιοπιστίας; Ως προς τι;
Yannis Livadas
Today at 3:34am
Να με συγχωρείς αλλά αναρωτιέμαι τόσο για το ορθόν της ανάγνωσης, αν έγινε, του άρθρου - όσο και για την όποια υποτιθέμενη εγκυρότητα που επαγγέλονται περισσότερο γνωστοί και όχι, κήνσορες.
Με προβληματίζεις αρνητικά.
Asimina Hassandra
Today at 1:51pm
Reply
den me endiaferei to sex me UFO mesw allilografias.an gnwrizes ton poiiti mesw allilografias (to ena), axiopistias giati eisai oti dilwneis (to deftero) kai (kata trito) esy prepei na elegxeis kai to xeplyma, an diavasa to keimeno (NAI) kai fysika egine to comment meta apo sizitisi pou eixa me ton Nano kai petaxe tin efimerida sto patwma legontas “ti grafei aftos?”
Yannis Livadas
Today at 3:12pm
Ασημίνα, αυτά μου έγραψες θυμάσαι; “Εσύ δεν τον είχες γνωρίσει, ο Νάνος Βαλαωρίτης όμως Ναι και όφειλες, να μην θεωρείς εαυτόν ως τον μοναδικό αξιόπιστο!Κιόλας [...]”
Λοιπόν άκουσέ με: αυτό το μύνημα αν το συνειδητοποιείς αποτελεί ύβρη. Αν δεν το συνειδητοποιείς άστο να πάει.
Σχετικά με τον Νάνο και την αντίδρασή του θα σου πως είναι εντελώς ανόητη.
Οι λόγοι:
1) Ο ίδιος χρησιμοποιεί την επαφή του με τον Νορς, ο Νορς ουδέποτε. Ούτε και καταπιάστηκε ποτέ με την περίπτωση του Νάνου, επισήμως.
2) Δεν είσαι σε θέση να γνωρίζεις αν είχα συναντηθεί προσωπικά με τον Νορς στην Πάντοβα, στο Καρμάγκ ή στην Μαδρίτη, ή στην κόλαση…. Συνεπώς…….
3) Σχετικά με την εγκυρότητα και την πραγματική σχέση με όποιο ζήτημα αφορά την αμερικανική ή όχι ποίηση, μιλάει η ΖΩΗ, και το ΕΡΓΟ του καθενός. Η ζωή μου και το έργο μου αν δεν σου είναι σε ικανοποιητικό βαθμό γνωστοποιημένα, δεν φταίω εγώ για αυτό.
4)Αν ο Νάνος, του οποίου η στάση με εκπλήσει πολύ αρνητικά, έχει άλλη άποψη για τον ποιητή, μπορεί δημοσίως να την καταθέσει. Δυστυχώς προσβάλει τη μνήμη του ποδοπατώντας την εφημερίδα, όχι εμένα….
5) Εσύ μπορεί να είσαι αυτό που δηλώνεις, εγώ δηλώνω αυτό μου είμαι αγαπητή μου - και δεν το πουλάω, δεν υπογράφω συγχωροχάρτια, δεν βγάζω λεφτά από το γράψιμο, δεν το παίζω σε όλα τα ταμπλό, και δεν εκφράζομαι επί παντός επιστητού και δεν συντηρούμαι από την κάμπια του δημοσίου κατεστημένου συστήματος.
Ζειν το Αποδεικνύειν.
Βλέπεις ποιος έχει μάνα την Κηνσορία λοιπόν;
στις 7/18/2009 7:21 pm
10. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
ΚΑΙ ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠ’ ΑΥΤΟ: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/07/2009&id=64485
στις 7/18/2009 7:24 pm
11. Απάντηση από δ
Φυσικά, αγγίζετε ένα θέμα γενικό εξαιρετικής σημασίας: την Κηνσορία και τον βαμπιρισμό στον υποτιθέμενο χώρο των “γραμμάτων”. Eίναι, επιπλέον, αυτονόητο πως πρέπει να δημοσιεύονται οι διάλογοι και οι αναμνήσεις κάθε σημαντικού συγγραφέα- οπότε η απασχόληση με την περίπτωσή σας ειναι χρήσιμη και αναγκαία (μην λησμονούμε και τη λαϊκή σοφία:“Το δέντρο με τούς πολλούς καρπούς[= Υanis Linadas] πετροβολάνε όλοι.”)
Ενδεικτικά,
για τον Θωμά Γκόρπα: “Η τελευταία φορά που τον είδα, ήταν κοντά στο τέρμα της Ασκληπιού, τραβούσε να τσακωθεί περί ηθικής τάξης και λογοτεχνικής τιμής με έναν γερο-λελέ που το έπαιζε αναρχικός εκδότης και τα σχετικά….”
για τον Ζήσιμο Λορεντζάτο: “μην είστε τόσο σίγουρος πως ο μακαρίτης δεν είχε γνώση ορισμένων εκ των κειμένων μου που έχω αναρτήσει στο Ποιείν.”
για τον Harold Norse: “Τώρα μένει να υλοποιήσω την τελευταία του επιθυμία, που συμπεριελάμβανε μεταξύ άλλων το να ρίξω μια πέτρα που θα ‘χει πάνω της γραμμένο τ’ όνομά του στο λιμάνι της Υδρας.”
Τέλος, για αλλαγή, αντιγράφω μια σκέψη του Lichtenberg (μτφ. Ε.Χ. Γονατά):
“Mερικοί συγγραφείς πιστεύουν πως ό,τι προέρχεται απ΄αυτούς έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τον κόσμο, Ο Κοτζέμπουε μάλιστα, ο μουντζαλωτής θεατρικών έργων, νομίζει ότι του επιτρέπεται να λέει δημοσίως πως έκανε κλύσμα στην ετοιμοθάνατη γυναίκα του.”
στις 7/18/2009 8:27 pm
12. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
Αγαπητή “δ”:
με λύπη διαπιστώνω πως κοιτάζετε σε λάθος πλευρά. Σε αυτήν για την οποία γίνεται στην πραγματικότητα λόγος.
Ενταφιάζεστε από την προίκα της άποψής σας κεκλεισμένη κι εσείς εντός Κηνσορίας - με ακόμη πιο δυστυχή τρόπο.
Βεβαίως δεν σας κρύβω πως η λάβρα σας εναντίον μου με χαροποιεί ζωτικώς, ξέρετε είναι τιμή να έχω για εχθρούς εκείνους που λογαριάζουν νενομισμένοι.
Θα παίξω λοιπόν για λίγο το παιχνίδι σας δίνοντας ευθέως κάποιες εξηγήσεις:
Τον Γκόρπα τον γνώρισα; απάντηση Ναι.
Τον Λορεντζάτο; απάντηση, Ναι.
Τον Νορς; απάντηση, Ναι. Μου μεταβιβάστηκε η τελευταία του επθυμία του περί Ύδρας μέσω Neeli Cherkovski; απάντηση, Ναι.
Μα αυτά είναι τα ζητήματα; Δεν κάνετε ανάγνωση, πλιάτσικο κάνετε, και μάλιστα εναντίον του εαυτού σας.
Το μάτι σας αγαπητή εφαρμόζει στο ελάσσον και όχι στο μείζον. Αλλά διόλου δεν με κόπτει….
Αναρωτηθείτε λοιπόν αγαπητή μου πως οι αναρτήσεις που σας έκαναν τόσο κακό, δεν αναφέρονται παρά στο φαινόμενο της προίκας και του φθόνου - ο φθόνος μάλιστα έρχεται από το φθίνω, που σημαίνει λιγοστεύω….
Αλλά αλίμονο! δεν θα περίμενε κανείς να κατανοήσετε ευθέως ότι κείται πέραν του οπτικού σας πεδίου.
Και μην ξεχνάτε: Απαιτούνται πιο μεγάλες αρετές για να αντέξεις την καλή τύχη, παρά την κακή.
Καλή σας μέρα αγαπητή μου.
στις 7/19/2009 7:55 am
13. Απάντηση από δ
Έχετε δίκιο: “Φθόνος θεών ” με διακατέχει.
Στο προκείμενο, δημοσιεύσατε τον διάλογό σας με την Αsimina Hasandra - τίτλος ανάρτησης: Η ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ HAROLD NORSE…….. [8 (οκτώ) τελίτσες]. Ακόμη τιτλόφορήσατε την αναδημοσίευση της ανάρτησης σας στο poiein ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ: ΠΩΣ ΑΝΕΜΙΖΟΥΝ ΟΙ ΧΛΑΜΥΔΕΣ…. [3 (τρεις) τελίτσες] Αν και ζηλόφθων δεν κρύβω πως επιζητώ μια ανάλογη τιμή. Προτεινόμενοι τίτλοι: α) Η ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΛΕΙΒΑΔΑ…….. και β) ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ: ΠΩΣ ΚΑΠΝΙΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΡΟ….
Κλείνω και πάλι την παρέμβασή μου με Lichtenberg: “Την σήμερον ημέρα τρεις τελίτσες και ένα ψέμα [ο μακαρίτης μαλλον ήταν τσιγκούνης] φτιάχνουν ένα συγγραφέα.”
στις 7/19/2009 8:52 am
14. Απάντηση από Γιάννης Λειβαδάς
Σας απαντήσατε περίφημα… ελπίζω να το αντιληφθήκατε…
Καλή σας μέρα.
στις 7/19/2009 8:57 am