To ΠΟΙΕΙΝ θα είναι ξανά μαζί σας με νέες δημοσιεύσεις τη Δευτέρα 22 Αυγούστου.

Ευχόμαστε σε όλους τους συνεργάτες, αναγνώστες και φίλους

καλές διακοπές!




Οι παπαρούνες του Ιούλη


Μικρές μου παπαρούνες, μικρές φλόγες της κολάσεως,

εσείς δεν πληγώνετε κανέναν;


Αναβοσβήνετε.  Μα δεν μπορώ να σας ακουμπήσω.

Βάζω τα χέρια μου ανάμεσα στις φλόγες.  Μα τίποτα δεν καίει.


Με εξουθενώνει που σας βλέπω να αναβοσβήνετε με τον τρόπο αυτό,

έτσι ζαρωμένες και κοκκινωπές που είστε, σαν το δέρμα ενός στόματος.


Ενός στόματος που αιμορραγεί.

Μικρές αιματηρές φούστες!


Υπάρχουν ορισμένες οσμές που δεν μπορώ να ακουμπήσω.

Πού είναι το οπιούχο σας και οι εμετικές σας κάψουλες;


Μακάρι να μπορούσα να αιμορραγήσω, ή τουλάχιστον να κοιμηθώ! –

Μακάρι το στόμα μου να ζευγάρωνε με έναν πόνο σαν και αυτόν!


ή μακάρι οι χυμοί σας να κυλούσαν μέσα μου, σ’ αυτήν την γυάλινη κάψουλα

και να μείνω ακίνητη, βαριεστημένη.


Αλλά άχρωμη.  Άχρωμη.




Poppies in July

Little poppies, little hell flames,
Do you do no harm?

You flicker. I cannot touch you.
I put my hands among the flames. Nothing burns.

And it exhausts me to watch you
Flickering like that, wrinkly and clear red, like the skin of a mouth.

A mouth just bloodied.
Little bloody skirts!

There are fumes that I cannot touch.
Where are your opiates, your nauseous capsules?

If I could bleed, or sleep!
If my mouth could marry a hurt like that!

Or your liquors seep to me, in this glass capsule,
Dulling and stilling.

But colorless. Colorless.