ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, Η ΠΤΩΣΗ

 

Ένας νάρκισσος ανάμεσα στα κοινά όμορφα
λουλούδια, ένα αλλιώτικο από τ’ άλλα! Το τράβηξε,
έσκυψε για να τραβήξει πιο δυνατά—
τότε, ξεπήδησε μέσα από τη γη
πάνω στην αστραφτερά φοβερή του
άμαξα, ζήτησε τα χρωστούμενα.
Τελείωσε. Κανείς δεν την άκουσε.
Κανείς! Είχε απομακρυνθεί από την αγέλη.

(Θυμήσου: πήγαινε κατευθείαν στο σχολείο.
Είναι σημαντικό, σταμάτα να χαζεύεις!
Μη μιλάς σε αγνώστους. Κάτσε
με τους φίλους σου. Χαμήλωσε το βλέμμα.)
Έτσι εύκολα ανοίγει
ο λάκκος. Έτσι βυθίζεται ένα πόδι στο χώμα.

*

PERSEPHONE, FALLING

 

 

One narcissus among the ordinary beautiful

flowers, one unlike all the others!  She pulled,

stooped to pull harder—

when, sprung out of the earth

on his glittering terrible

carriage, he claimed his due.

It is finished.  No one heard her.

No one!  She had strayed from the herd.

 

(Remember: go straight to school.

This is important, stop fooling around!

Don’t answer to strangers.  Stick

with your playmates.  Keep your eyes down.)

This is how easily the pit

opens.  This is how one foot sinks into the ground.

 

 

*****************************

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΣΤΟΝ ΆΔΗ

 

Μονάχα αυτό σου εύχομαι: γνώση.
Να καταλαβαίνεις ότι κάθε επιθυμία έχει ένα τέρμα,
να γνωρίζεις ότι είμαστε υπεύθυνοι για τις ζωές
που αλλάζουμε. Η πίστη δεν είναι δωρεάν,
κανείς δεν πιστεύει δίχως να πεθαίνει.
Τώρα για πρώτη φορά
βλέπω ξεκάθαρα το μονοπάτι που χάραξες,
τη γη που ρήμαξες,
παρότι ονειρευόσουν τόσα
λουλούδια.

 

Δεν υπάρχουν κατάρες – μόνο καθρέφτες
στραμμένοι μπρος στις ψυχές θεών κι ανθρώπων.
Έτσι εγκαταλείπω κι αυτή τη μοίρα.
Πίστεψε σε σένα,
προχώρα– δες πού θα σε βγάλει.

 

*

DEMETER’S PRAYER TO HADES

 

This alone is what I wish for you: knowledge.
To understand each desire has an edge,
to know we are responsible for the lives
we change. No faith comes without cost,
no one believes without dying.
Now for the first time
I see clearly the trail you planted,
what ground opened to waste,
though you dreamed a wealth
of flowers.

There are no curses – only mirrors
held up to the souls of gods and mortals.
And so I give up this fate, too.
Believe in yourself,
go ahead – see where it gets you.

 

*****************************************************************************

Η Rita Dove γεννήθηκε το 1952 στις ΗΠΑ. Είναι η δεύτερη μαύρη Αμερικανίδα ποιήτρια που κέρδισε βραβείο Πούλιτζερ για την ποιητική της συλλογή, Thomas and Beulah (1986). Tα δύο μεταφρασμένα ποιήματα προέρχονται από την συλλογή Mother Love (1995), στην οποία η Νταβ καταπιάνεται με τον μύθο της Περσεφόνης και της απαγωγής της από τον Άδη. Η φωνή της μητέρας-Δήμητρας είναι αυτή που πρωταγωνιστεί και στα δύο ποιήματα, στη μία περίπτωση κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την κόρη, στη δεύτερη απευθυνόμενη ευθέως στον Άδη.

 

Εργοβιογραφικό σημείωμα μεταφράστριας:

Σπούδασε μετάφραση στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές της σπουδές με θέμα την Επιστήμη της Μετάφρασης. Ζει και εργάζεται ως μεταφράστρια στη Θεσσαλονίκη.