Tempus fugit

Το ξέρω, στη ζωή σου εγώ κατέφτασα αργά.
Ήρθα απρόκλητη κι απρόκλητα βημάτισα γοργά.
Το ξέρω πως δεν πρόλαβα πρώτη να σε μαγέψω
κι ούτε με χίλια ποιήματα θα καταφέρω να πλανέψω
της καρδιάς σου τον αμείλικτο κριτή.

Άλλη τον προηπάντησε, ίσως πριν κι από σένα.
Εκείνη που εσφαλμένα η Τύχη σου ‘φερε κοντά πολύ πριν από μένα,
που πρώτη γνώρισε αγνή την καθαρή καρδιά σου,
που πήρε μόνη αυτή παντοτινά τα ουσιαστικά φιλιά σου,
αυτή που αιώνια θα φθονώ.
Θα μου λείπεις μέχρι να σε ξαναδώ.