Το ΠΟΙΕΙΝ εύχεται σε όλους τους συνεργάτες, αναγνώστες και φίλους του

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

με υγεία και δημιουργία

`

`

Τραγουδάκι κινέζικο στην Ευρώπη

 

Η μικρή κυρά

που ‘χει μια    βεντάλια

στράτα κάνει  στο γιοφύρι

του δροσάτου  ποταμιού

 

Οι λεβέντες κύριοι

με τις ρεντιγκότες τους

προς τη γέφυρα θωρούν

που ‘ναι δίχως  κάγκελα.

 

Η μικρή κυρά

που ‘χει μια    βεντάλια

και στα ρούχα  φραμπαλάδες,

ψάχνει να ‘βρει  άντρα.

 

Οι λεβέντες κύριοι

παντρεμένοι είναι,

με  ψηλές ξανθομαλλούσες

που άσπρη έχουν  μιλιά  .

 

Τα τριζόνια  τραγουδούν

στην Ανατολή.

 

(Η μικρή κυρά

πάει  στη χλωρασιά.)

 

Τα τριζόνια τραγουδούν

κάτω απ’ τα λουλούδια.

 

(Οι λεβέντες κύριοι,

κινούν για  τον Βορρά.)

 

`

*

Σεβιγιάνικο νανούρισμα

 

Χάραζε η μέρα

στις πορτοκαλιές.

Χρυσές μέλισσες μικρές

ερευνούσαν για το μέλι.

 

Που να βρίσκεται το μέλι;

 

Στο γαλάζιο το ανθί είναι, Ισαμπέλ.

Στο λουλούδι είναι κείνο

μες στο δεντρολίβανο.

 

(Μια χρυσή πολυθρονίτσα

φερ’ τε για τον Μόρο.

Και για την κυρά του μία

πολυθρόνα μπρούτζινη.)

 

Χάραζε η μέρα

στις πορτοκαλιές.

 

`

*

Κοχύλι

 

 

Ένα κοχύλι μου ‘χουν φέρει.

 

Τραγουδάει μέσα του

η θάλασσα του χάρτη.

Η καρδιά μου

με νερά γεμίζει

που ψαράκια έχει

μουχρά και ασημένια.

 

Ένα κοχύλι μου ‘χουν φέρει.

 

`

*

Κλαίει η  σαύρα.

 

Μπήγει τα κλάματα η σαύρα.

Κλαίει   και ο άντρας της.

 

Η σαύρα και ο άντρας της

με τις  λευκές ποδίτσες τους.

 

Άθελα  τους  χάσανε

του γάμου τους τη βέρα.

 

Αι,  το δαχτυλιδάκι  τους που ‘ναι από  μολύβι!

Αι,  την τόση δα  μολυβένια βέρα τους!

 

Ένας ουρανός μεγάλος,  άδειος απ’ ανθρώπους

τα πουλιά βάζει απάνω   στο μπαλόνι του.

 

Καπετάνιος είν’ ο  Ήλιος, ολοστρόγγυλος,

το  γιλέκι του φορεί κι είναι από σατέν.

 

Δείτε πόσο γερασμένες  είναι!

Πως γεράσανε οι σαύρες!

 

Αι, πως κλαίνε κι όλο κλαίνε!

Αι, αι!   Πως σε κλάματα ξεσπούν!

 

`

*

Τραγούδι ειπωμένο

 

Μες στα γκρίζα χρώματα

ο γυπαετός Γκριφόν

γκρίζα φορεσιά  φορούσε.

Και η μικρούλα κικιρίκου

εκεί μέσα  έχανε

όλη την ασπράδα της

και όλη τη θωριά της.

 

Για να μπω μέσα στο γκρίζο

παντού βάφτηκα με γκρι.

Και πως φεγγοβόλαγα

μες στα γκρίζα χρώματα!

 

`

*

Τοπίο

 

Το λαθεμένο απόγευμα

ντύθηκε την ψύχρα.

 

 

Πίσω απ’ το θάμπος των τζαμιών

όλα τα παιδιά

βλέπουν ένα κίτρινο δεντρί

να μεταμορφώνεται

σε θρύμματα πουλιά.

 

 

Το απόγευμα τανιέται

στ’  άπλωμα του ποταμού.

Και μια κοκκινάδα μήλου

στις κεραμοσκεπές ριγεί .

 

`

*

Ανόητο τραγούδι

 

 

Μάνα.

Θέλω να γενώ ασήμι.

 

Γιε  μου.

Θα μαργώσεις.

 

Μάνα.

Θέλω να ‘μαι από νερό.

 

Γιε μου.

Θα μαργώσεις.

 

Μάνα.

Στο προσκέφαλο σου πάνω

κάνε με κεντίδι.

 

 

Σε αυτό όχι δεν λέω!

Τώρα δα το κάνω!