Η Ακολουθία  του  ποιήματος

 

Μακάριοι όσοι βαδίζουν στον δρόμο του ποιήματος

και τηρούν τις  εντολές του.

Τούς κόπους τούς δικούς σου θα απολαμβάνεις

Εσύ πού έχεις το φόβο  του.

 

Ας  το παρακαλέσουμε  να φυλάξει και   προστατεύσει

Εμάς από κάθε λύπη, οργή, κίνδυνο και ανάγκη

Ας  το παρακαλέσουμε  να  χαρίσει  πόδια στο ανέφικτο

Και φτερά στο εφικτό

Ας  παρακαλέσουμε  να  ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα που αφορούν

Την σωτηρία τόσο των ερωτευμένων όσο και των ξεριζωμένων

Ας ζητήσουμε συγχώρηση και άφεση  των

Ανομολόγητων και  ανεκπλήρωτων.

 

Συ, ποίημα, βοήθησε μας

Σώσε μας, ελέησε μας και  διαφύλαξέ μας

Με την δική σου χάρη

 

Σ᾿ εσένα , εμπιστευόμαστε

Γωνιές του ρεμβασμού

Φυτείες γαλήνης

Βουνά απόγνωσης

Και τις χαμένες προσευχές

 

Σ᾿ εσένα , εμπιστευόμαστε

Τα πάντα

Και το τίποτα

Την υπερβολή

Και την λιτότητα

Το πρώτο και τελευταίο κάλεσμα

 

Εσύ αναγνώστη

Είθε να δεις τέκνα των τέκνων του

Είθε να βασιλεύει ειρήνη στο αγρίμι σου

Είθε να βιώσεις πως οι  λέξεις

Πλάθουν αρμούς στο αθέατο

 

Στεφανώνεται ὁ δούλος τού ποιήματος

Την δούλη της προθέσεως

Εις το όνομα του ανείπωτου

 

Ας πούμε όλοι με όλη μας την ψυχή και με όλη μας τη διάνοια

Τη δέηση πού ακολουθεί:

 

‘Και αν είναι μεγάλο για σένα το βάρος  ποίημα

Δεν πειράζει

Είναι  κάτι  ηλιοβασιλέματα

Να κάνεις  το σταυρό σου’

`

*

Το έγκλημα

 

Είναι κάτι ποιήματα

Πού είναι σκέτες δολοφονίες

Και εμείς

Γυρνάμε στον τόπο του εγκλήματος

`

*

Το σύνδρομο

 

Έτσι μαστιγωμένος όπως κειτόμουν

Στην Στοκχόλμη

Οράματα έβλεπα

πως κυνήγαγα καρότα

`

*

Η πάλη

 

Άσε τις τάξεις

Εμείς πάντα θα παλεύουμε

Για το κομμάτι ματαιοδοξίας

Που μας αναλογεί