Αηδόνι, αηδονάκι μου,

μικρό πουλί του δάσους!

Πουλάκι που όλο κελαηδείς

πάντοτε τρία τραγούδια,

όπως τρεις καημούς μεγάλους

έχω κι εγώ, το παλικάρι!

Σαν πρώτο μου έχω καημό:

που νωρίς μ’ είχαν παντρέψει.

Και σαν δεύτερο καημό μου:

που το ψόφιο μου αλογάκι

το μαγάρισε κοράκι.

Και ο τρίτος μου καημός:

που με την ομορφονιά μου

κακοί ανθρώποι μας χωρίσαν.

Τώρα σκάψτε μου έναν τάφο

στο απέραντο χωράφι,

στο προσκέφαλο φυτέψτε

ροδοκόκκινα λουλούδια,

και στα πόδια μου να φέρετε

καθαρή πηγή, δροσάτη.

Να περνούν σιμά οι κοπέλες

και να πλέκουνε στεφάνια,

να περνούν σιμά οι γέροι

και να παίρνουνε νεράκι.

(1834)