Σήμερα συμπληρώνονται 11 χρόνια από το θάνατο της Alda Merini

 

Μ’ αρέσει το ρήμα νιώθω

 

 

Μ’ αρέσει το ρήμα νιώθω…

Νιώθω τον φλοίσβο της θάλασσας,

νιώθω τη μυρωδιά της.

Νιώθω τον αχό της βροχής

που σου βρέχει τα χείλη,

νιώθω την πένα

που χαράζει συναισθήματα

σ’ έν’ άσπρο φύλλο.

 

Νιώθω τη μυρωδιά εκείνου που αγαπάς,

νιώθω τη φωνή του

και το νιώθω με την καρδιά.

Νιώθω είναι το ρήμα

των συγκινήσεων,

που λικνίζεται πάνω στη ράχη

του κόσμου

και νιώθεται…

 

 

***

 

 

Και ακόμα πιο εύκολo

 

 

Και ακόμα πιο εύκολο θα μου ’ταν

να κατεβώ σ’ εσένα από τις πιο σκοτεινές σκάλες,

εκείνες του πόθου που μου χιμάει

σαν στερημένος λύκος μες στη νύχτα.

 

Ξέρω καλά πως θα έδρεπες τους καρπούς μου

με της συγγνώμης τα σοφά χέρια…

 

Και ξέρω επίσης πως μ’ αγαπάς με αγάπη

αγνή, απέραντη, βασίλειο της θλίψης…

 

Το δάκρυ μου όμως για σένα εγώ το ’σβησα

μέρα τη μέρα σε άπλετο φως

κι αμίλητη το ξαναστήνω στα μάτια μου

που, όταν σε κοιτάζω, τρέφονται μ’ αστέρια.

 

 

***

 

 

Γυναίκες σαν και μένα

 

 

Γυναίκες σαν και μένα δωρίζουν όνειρα,

ακόμα κι αν θα τα στερηθούν οι ίδιες.

Γυναίκες σαν και μένα δίνουν την ψυχή τους,

γιατί η ψυχή είναι σαν μια σταγόνα νερό στην έρημο.

Γυναίκες σαν και μένα απλώνουν το χέρι

και σε βοηθούν να σηκωθείς, ριψοκινδυνεύοντας

να γκρεμιστούν κι αυτές με τη σειρά τους.

Γυναίκες σαν και μένα κοιτάζουν μπροστά,

έστω κι αν η καρδιά μένει πάντα κάποια βήματα πίσω.

Γυναίκες σαν και μένα

αναζητούν ένα νόημα στο να υπάρχουν και,

όταν το βρουν,

θα προσπαθήσουν να το διδάξουν

σε όποιον απλώς επιβιώνει.

Γυναίκες σαν και μένα, όταν αγαπούν,

αγαπούν για πάντα…

και όταν πάψουν ν’ αγαπούν είναι μόνο επειδή

σκλήθρες της ύπαρξης κείτονται

ανυπεράσπιστες στα χέρια της ζωής.

Γυναίκες σαν και μένα κυνηγούν ένα όνειρο…

το όνειρο ν’ αγαπηθούν γι’ αυτό που είναι

και όχι γι’ αυτό που οι άλλοι θα ’θελαν να είναι.

Γυναίκες σαν και μένα γυρνούν τον κόσμο

αναζητώντας εκείνες τις αξίες, που τώρα πια,

έχουν παραπέσει στης ψυχής την απολησμονιά.

Γυναίκες σαν και μένα θα ’θελαν ν’ αλλάξουν,

όμως αυτό θα σήμαινε να ξαναγεννηθούν.

Γυναίκες σαν και μένα φωνάζουν σιωπηλά,

για να μην μπερδεύεται η φωνή τους με τα δάκρυα.

Γυναίκες σαν και μένα είναι εκείνες που εσύ

καταφέρνεις πάντα να τους τσακίζεις την καρδιά,

γιατί ξέρεις ότι θα σ’ αφήσουν να φύγεις,

δίχως ερωτήσεις.

Γυναίκες σαν και μένα αγαπούν βαθιά, ξέροντας πως,

ως αντάλλαγμα, δεν θα πάρουν παρά μόνο ψίχουλα.

Γυναίκες σαν και μένα τρέφονται απ’ το ελάχιστο

και πάνω σ’ αυτό,

δυστυχώς, θεμελιώνουν την ύπαρξή τους.

Γυναίκες σαν και μένα περνούν απαρατήρητες,

όμως είναι οι μόνες που αληθινά θα σ’ αγαπήσουν.

Γυναίκες σαν και μένα είν’ εκείνες που,

στο φθινόπωρο της ζωής σου,

θα λυπηθείς για όλα όσα θα μπορούσαν να σου δώσουν

και που εσύ δεν θέλησες…