Η Έμπιστος Συκιά

 

 

Έτσι τελείωσε κι αυτό το καλοκαίρι

με κεντημένους απήγανους

μια Κυριακή απόγευμα

στην Αστυπαλιά,

 

σ’ ότι λευκό

στου ήλιου τη λαμαρίνα υπήρχε.

 

Ανυποψίαστοι εμείς φύγαμε,

αφήσαμε όμως μια συκιά

τα ξώθυρα να ψαχουλεύει

ή να σκαρφίζεται το θέρος μαραμένο

 

για ξεχειμώνιασμα το μάνταλο να ψάχνει.

 

Την εμπιστευτήκαμε

ότι δεν θα ξεμπουντουλώσει το σπίτι.

 

Έτσ’ η συκιά χειμώνες-καλοκαίρια

ν’ ακούει γκιώνηδες και κλάματα πνιχτά

βράδια έμεινε

στη σάλα προς της στέρνας τη μεριά

 

ο μόνος πιστός ένοικος.

 

`

*

Der treue Feigenbaum

                         

 

So ist auch dieser Sommer zu Ende gekommen

mit gestickten Weinrauten

an einem Sonntagabend

auf Astypalaia,

 

bei jedem Weiß

das auf dem Blech der Sonne vorhanden war.

 

Nichts ahnend sind wir weggefahren,

hinterließen aber einen Feigenbaum

der die Haustür zu betasten

oder sich verdorrt den Sommer vorzustellen habe

 

zur Überwinterung den Türriegel aufzusuchen.

 

Wir vertrauten ihm

dass er das Haus nicht zu Grunde richten werde.

 

Und so lauschte der Feigenbaum zu allen Jahreszeiten

Eulen und unterdrücktem Weinen

Abende lang blieb er

im Saal seitens der Zisterne

 

der einzige treue Hausbewohner.

 `

*****************************

 

 

Υπέργηροι Δαίμονες

της Κατερίνας Α. Τσιούμα

 

Μεσοπέλαγα τι

αιμομίκτης ο Θεός,

ξακρίζει

τις ώρες, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα

μπορεί και αιώνα τον τελευταίον

στο έρεβος της φτώχειας.

 

Κρύφτηκε υπέργηρη η αυγή,

στις φλέβες τ’ ουρανού,

παραμονή του αποστάτη θανάτου,

όπου η αρμένισσα ηχώ, πυρακτωμένος δαίμονας

πάντα αλυχτά

σ’ όλους τους κρίνους της αυλής

τον όλεθρο

για τη φυγή

μιας παλαιοελλαδίτισσας μητέρας.

 

Μαύρο το δάκρυ έμεινεν

σε πλώρη, πες, λευκή,

εξαίσια σκόπελος σφυράει

στα θρύμματα της ποίησης,

 

δυο λέξεων

μνήμης δάνειο:

 

Αχ, Μάνα!

`

*

Steinalte Dämonen

                          der Katharina A. Tsiouma

 

Auf offenem Meer was für ein

blutschänderischer Gott

schnürt

die Stunden, die Minuten, die Sekunden ab

vielleicht auch das letzte Jahrhundert

in der tiefsten Finsternis der Armut.

 

Steinalt versteckte sich die Morgendämmerung

in den Venen des Himmels,

am Vorabend des abtrünnigen Todes

wo das armenische Echo, wie ein glühender Dämon,

immer jault

allen Lilien im Garten hin

über die Vernichtung

über die Flucht

einer Mutter aus dem alten Griechenland.

 

Bitter verblieben die Tränen

auf, sagen wir mal, weißem Bug,

exzellente Klippe pfeift

den Dichtung Trümmern zu,

 

zwei Worte

des Gedächtnisses Lehnwort:

 

Ach, Mutter!

 `

**************************************

 

Ανάφη

Της Ε.Γ.Θ.

 

Στον ώμο ολόγυμνος

του φεγγαριού ο Αύγουστος.

 

Εκεί μας βρήκε η θάλασσα

στα λαξεμένα αρμυρίκια, ψηλά στα βράχια

να σπάμε τις σκιές των σύννεφων,

με δίκταμο και μέντα.

Εκεί το τέλος του καλοκαιριού μας βρήκε

να ψάχνουμε στις γειτονιές

με τις ωραίες κοιμωμένες

τις φύτρες της αγάπης μας.

 

Εσύ μ’ ένα κραγιόν του Βερμιγιόν

να κάνεις ένα κύκλο στα κύματα μεγάλο

μεταξύ Αμοργού και Ανάφης.

 

Κι εγώ στην πλάτη της Μονής

του Προφήτη, έρωτα

να ζωγραφίζω τη ζωή

με κιμωλία ποίηση.

`

*

Anafi

               der  E.G.Th.

 

An der Schulter splitternackt

der August des Mondes.

 

Dort traf uns das Meer

bei den gemeißelten Tamarisken, hoch auf den Felsen

zerbrachen wir den Schatten der Wolken

mit Diktamus und Minze.

Dort traf uns das Sommerende

wir suchten in den Nachbarschaften

zusammen mit den Dornröschen

die Keime unserer Liebe.

 

Du mit einem Lippenstift aus Vermillion

zeichnetest einen Zirkel auf den Wellen ganz groß

zwischen Amorgos und Anafi.

 

Und ich an der Klosterhinterwand

des Propheten, Liebe

malte das Leben

 

mit einer Kreide aus Poesie.

 

 `

 

Τα ποιήματα είναι μεταφρασμένα από τη συλλογή του “Ο μόνος πιστός ένοικος”.

 

**********************************************************************************************

Ο Αντώνης Δ. Σκιαθάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960 και σήμερα ζει στην Πάτρα. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός με μεταπτυχιακές σπουδές στην Συντήρηση Έργων Τέχνης και στη Δημιουργική Γραφή. Είναι ποιητής, ανθολόγος και κριτικός λογοτεχνίας. Έχουν εκδοθεί 12 ποιητικές συλλογές και άλλα βιβλία του. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε 15 γλώσσες ενώ έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Άρθρα και δοκίμιά του για την ποίηση, την ιστορία και την εκπαίδευση έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών. Συνδιηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό “Ελίτροχος” στη δεκαετία του ’90. Στη συνέχεια δημιούργησε και διαχειρίζεται το “Γραφείον Ποιήσεως” , τα Βραβεία Ποίησης “Zαν Mορεάς” το Culture Book https://www.culturebook.gr/ και είναι πρόεδρος της Greek Library of London.

Το 2020 επιλέχθηκε από τον φορέα πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση EUNIC, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα ως ποιητής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Διδάσκει ποίηση στο Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του ΑΠΘ και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Δημιουργική Γραφή» (Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας – Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο)