I.

 

 

Ως κανόνας γράφω αργά την εξαίρεσή μου

κι ως θρησκεία εγκυμονώ χρόνια την αίρεσή μου.

 

`

*

 

II

 

ΚΑΒΑΦΙΚΟΝ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ

 

 

Έτοιμοι για:

 

«Θερμοπύλες» (στα λόγια),

«Ιθάκες» (στα όνειρα),

«Βαρβάρους» (στα αλήθεια).

 

 `

*

ΙΙΙ

 

ΤΟ ΤΡΙΟΛΕΤΟ ΜΕ ΤΑ ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ

 

 

Άραγε, πως είναι να μ’ αγγίζεις…

μια λεπτή γραμμή να μοιάζει η όψη σου,

μια λεπτή αστραπή ν’ αντιφεγγίζεις·

άραγε, πως είναι να μ’ αγγίζεις,

πως είναι πάνω μου να γυρίζεις

μόνο τη μια, τη μια απ’ τις όψεις σου·

άραγε, πως είναι να μ’ αγγίζεις

με τη μόνη και γυμνή κόψη σου;…

 

`

*

IV.

 

ΤΟ ΣΟΝΕΤΟ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

 

Να γέρνεις ματόφυλλα-κίτρινα φύλλα

και πάλι να βρέχει στα χλωμά σου μήλα·

πάλι στους κροτάφους οι φλέβες να σφύζουν

σαν σιωπηλές αστραπές να σε ραγίζουν·

 

πάλι οι πνοές μ’ αναπνοές να εξασθενίζουν,

οι απόβροχες ματιές σου να λαμπυρίζουν

και μισόλογα σαν πρώτα χελιδόνια

να φτερουγίζουν στο χαλί, στα σεντόνια,

 

ώσπου να λάμψουνε στο φως απλωμένα,

δυο μάγουλα σταράτα σαν θερισμένα,

κι εγώ, κάτω απ’ τη σκέπη του μετώπου σου,

 

να ζω του τόπου σου λιακάδες και βροχές,

να νοιώθω σαν ψυχές μια μια τις εποχές·

τις τέσσερις εποχές του προσώπου σου.

 

`

**************************************************************************************

 

Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από το χωριό Κριτσά. Γεννήθηκε το 1966 στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές (Γαβριηλίδης), η τελευταία τιτλοφορείται: Αναψηλάφηση.