Κυκλοθυμικοί ουρανοί

Ακροβάτες σκοντάφτουν

σε τεντωμένα σκοινιά,

ματώνουν τα γόνατά τους,

απαριθμώντας τις προσπάθειες

εξόντωσης της κανονικότητας

Αποπλανούν τις ώρες

της απογοήτευσης

με μια προσπάθεια ακόμη

Στη ζωή γεννιόμαστε πρωταγωνιστές

(μα το ρόλο μας τον υποδύονται κομπάρσοι)

`

Μονοπωλείς το ενδιαφέρον

των εξόριστων συνεισφορών

(ανεκτίμητη η συνεισφορά όσων

αποκαρδιωμένοι εξόρισαν τον εαυτό τους

σε ύψη ψηλότερα από τις προσδοκίες τους)

`

Ο νόμος της βαρύτητας

μας κρατά μανταλωμένους

στη γη του πυρός

`

Τα σύννεφα δημιουργήθηκαν από

τις φωτιές των ανθρώπων που άναβαν στη γη

για να ζεσταθούν και να μοιραστούν

τα όνειρά τους. Καίγανε τα μάτια τους

καθώς μονολογούσαν για όσα

δεν άντεχαν να αλλάξουν (μα έλπιζαν)

Μια μέρα, η φωτιά απελπίστηκε

από την υπερβολική δόση

της ανέλπιδης ελπίδας και έτρεξε μακριά

τους ανθρώπινους συλλογισμούς

Απόμειναν οι άνθρωποι μες στο κρύο

πεινασμένοι και αχόρταγοι.

(Απο)κλείστηκαν μέσα

σε τοίχους να παλεύουν

σαν τους αλυσοδεμένους τρελούς

Όλο και πιο σπάνια τους ακούς

να σιγομουρμουρίζουν ένα

τραγούδι που μοιάζει άγνωστο στους πολλούς

Λένε, πως τις νύχτες που ο ύπνος

θρονιάζει σαν φύλακας πάνω από τα κεφάλια μας

–και μας τιμωρεί με ερωτήσεις–

η φωτιά φωλιάζει κρυφά μες στα ανήσυχα μάτια μας

`

Μεταμορφώσεις

Παραλλαγές υλικών

Εύγλωττες ξέρες

 

Κυκλοθυμικοί

ουρανοί εντοπίζουν

γήινους φράχτες

`

*

Συμπεριφορά: ιριδίζουσα

Κηδεμόνες με δελτία στα χέρια επιδίδονται στην ξιφομαχία στείρων λογικών αποφεύγοντας ο ένας τα χτυπήματα του άλλου. Με ένα χτύπημα στο μάτι αφαιρούνται δικαιώματα χρόνων, ενώ με ένα χτύπημα στο στομάχι μορφοποιούνται οι κάλυκες των όπλων

Τα δοκάρια του σύμπαντος τρίζουν προκαλώντας ανατριχίλα στο σώμα των ανθρώπων

Με ένα χρυσό αγκίστρι κατευνάζουν το τέλος της αθωότητας

Κάθε μέρα η ανθρωπότητα έρχεται όλο και πιο κοντά στη νοθευμένη αλήθεια ψάχνοντας τρόπους διαφυγής προς το αδιέξοδο. Η καθολική αδιαφορία κατασκευάζει ισχυρά κίνητρα με σκοπό την εμφάνιση δικαιολογιών του τύπου: δεν θα αλλάξω εγώ τον κόσμο

Να ΄σαι λοιπόν με μια σακούλα γεμάτη μαντζούνια για τη φαγούρα στα μάτια και την αποσιωποίηση στα χείλη για θέματα ασθενέστερα της αντίληψής σου

Πάλι ποντάρεις στην τύχη;

Η δύναμη του ανθρώπου – λένε – απέναντι στη λήθη της θέλησης είναι πιο ισχυρή κι από έκρηξη ανενεργού ηφαιστείου

Επέτειος, υπαίτιος, επαίτης, μαγγανείες, ταχυδακτυλουργοί εν τη γενέσει τους, αρθρόποδα και ορθώς κατανεμημένα πτώματα αφηρημένης τέχνης, συνειδησιακή επιφόρτιση, ατμοσφαιρική πίεση, θόλοι από αίμα, λοβοτομημένα πλάνα, ακούραστοι εργάτες της συμφοράς, μαλλιοτραβήγματα, επαναστάτες δίχως όραμα, ατυχή συμβάντα, καλύπτρες ματιών σε μοντέρνα σχέδια, πλαστικό, διαπεραστικοί συνειρμοί, ατομικές προσπεράσεις, κλινοσκεπάσματα κεντημένα στο χέρι, κόσμος που αντιστέκεται στη σήψη, κόσμος που χαζεύει τις εποχικές αλλαγές στις βιτρίνες, υπερόπτες, φανταστικοί διάλογοι, σταματημένος κόσμος παραδομένος στη δίνη των υποσχέσεων (δίχως αντίκρισμα), κόσμος που φορά τα γιορτινά του περιμένοντας τη μοιραία σύγκρουση με το πεπρωμένο, κόσμος που δεν περιμένει τίποτα, μυρωδιά βροχής, ήχος από αυτοκίνητα που μαρσάρουν στους άδειους δρόμους, ήχοι απογεύματος πάνω στη ζεστή κοιλιά της γης, άνθρωποι θύτες και θύματα, άρωμα ζωής, άρωμα θανάτου, μνήμες μιας άλλης εποχής που έρχονται και φεύγουν σαν κύματα, αποκυήματα, ξεφούσκωτα λάστιχα ποδηλάτων, ήχοι από τριζόνια, νεογέννητα γατιά, τάφοι πλουσίων τάφοι φτωχών, μέγαρα που στεγάζουν υπηρεσίες, σαρκία που στεγάζουν ζωή, ιδρωμένα μέτωπα κατηφορίζουν προς τη θάλασσα, ήχοι τρεχούμενου νερού, μυρωδιά από κάτουρα και χώμα, σκυλιά που γρυλίζουν ανυποψίαστους περαστικούς, άνθρωποι ανηφορίζουν την πλαγιά μες στο λιοπύρι με μια εικόνα στα χέρια αφημένοι στο έλος του θεού, εικόνες εγκατάλειψης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, κόσμος με αφρούς στο στόμα αφορίζει την ίδια την ύπαρξη της ζωής, κόσμος παραμορφωμένος, σκλάβοι που χαίρονται τη σκλαβιά τους επειδή τους θυμίζει κάτι από το παρελθόν, σκονισμένα σπίτια, σκουλήκια καλωσορίζουν τους νεοφερμένους επισκέπτες, ήχοι μιας ξεχασμένης τηλεόρασης να κρατά συντροφιά στο σκοτάδι, ήχοι ραδιοφώνου, βλέμμα ξερακιανό, κλάμα γοερό, πολυλογία, πρόζα, αντίποινα, αντίσκηνα, κόσμος πνιγμένος στις έννοιες και τη βουβαμάρα, ουρλιαχτά πόνου / απελπισίας, βαθιές αναπνοές, τριμμένα ρούχα, μεταξωτές ρόμπες, και μια μπανιέρα πνιγμένη στο αίμα, ακαθαρσίες ζώων συναγωνίζονται αυτές των ανθρώπων – μάθαμε εν τέλει σε τι διαφέρουνε οι άνθρωποι από τα ζώα; Μήπως η διαφορά είναι η ικανότητα του ανθρώπου να χαμογελά πότε πονηρά και πότε από ευχαρίστηση; -, προκαταβολικές μνείες, απένταρα όνειρα, σφυρίχτρες, ανώνυμες προσφορές, φιλήδονοι διάκονοι, ανεμόμυλοι, ανασκαφές, φιλόδοξοι εραστές, μισθωμένες φιλίες, αναπαραγωγή ηλιθίων, αγεφύρωτες σχέσεις, φυλακισμένα κτήρια, ελεύθεροι σκοπευτές, κεραμικές φιγούρες, κλειστά παράθυρα, ανοιχτοί λογαριασμοί, εκκρεμότητες προσωπικές, καταπραϋντικά αφεψήματα, σταθερά ωράρια, παιδιά στα αζήτητα, άσκοπες ώρες, ώρες που δεν έρχονται, ώρες που δεν τελειώνουν, συναισθητικοί εκβιασμοί, μαγικά σκουπόξυλα, βιβλία που δεν έχουν διαβαστεί, ώρες μπολιασμένες με φτηνό χιούμορ, διαβρωμένοι ορίζοντες, χαλασμένοι καιροί, κουρδισμένοι (συγ)κάτοικοι, αστρολογικές προβλέψεις, διαχρονική μετάλλαξη, ανεξιχνίαστα εγκλήματα, δορυφόροι παρακολούθησης, νύχια από μέταλλο, συμπαραστάτες του κενού, μάρτυρες κατόπιν παραγγελίας, ασβεστωμένοι καιροί

[Ποια η διαφορά μεταξύ ενός τάφου πλούσιου με έναν τάφο φτωχού;]

Ένα περαστικό σύννεφο ταξιδεύει αμέριμνο δίχως προορισμό (ή μήπως είναι το λευκό μαντήλι με τα αρχικά του ονόματός μας;)

Εθισμένοι διανοούμενοι δείχνουν το δρόμο προς την ελευθερία

Στριφογυρίζουμε στο παρελθόν γιατί δεν έχουμε συνηθίσει την απουσία του μέλλοντος

Οι περισσότεροι κουβαλάνε κι από μια ανάμνηση (καλή ή κακή) και πάνω σε αυτή χτίζουν φυλακές

Ψάχνουμε στα τυφλά για τροφή (οτιδήποτε μας κάνει να αισθανθούμε πως δεν ήμασταν ποτέ οι μόνοι που κοιτούν κατάματα τον ήλιο και το σκοτάδι)

Οι άνθρωποι επιμένουν να πιστεύουν πως τα θαύματα έρχονται από τον ουρανό κι όχι από τη γη

Οδηγούν(ται) τα πράγματα εκεί που θέλουν κι εμείς παίζουμε τυφλόμυγα

Συμπεριφορά: ιριδίζουσα

Τα λάφυρα του πολέμου θα μοιραστούν στους δικαιούχους με τους βρώμικους γιακάδες

Γλώσσες σαν ρόπαλα γρονθοκοπούν μαλακούς σβέρκους

Σ’ έναν σάκο του μποξ ξεθυμαίνει η υπομονή της αφιλοκερδούς επανάληψης

Σε μια πολυθρόνα τύπου λουί κενζ αναπαύεται η κινητικότητα της σταθερότητας

Ο φόβος της ωρίμανσης τούς κρατά σφηνωμένους στο περιθώριο της ατελούς δέσμευσης

Θρησκείες, λεφτά, καριέρες, ουρανός, θάλασσα, ζωή, τσιμέντα, παρλαπίπες, μιζέρια, νοημοσύνη, αθόρυβα βήματα, στόχος, καλούπωμα, ασυδοσία, ξεφτίλα, συμπάθεια, ακρόαση, δρόμος, βόλεμα, μηρυκαστικά, φοβίες, αγάπη, ασφάλεια, γαλήνη, θέληση, απόφαση, ολοκλήρωση

Οι ψυχές πρέπει να γαληνεύουν όσο είναι ζωντανές: μετά κανείς δεν θα μπορεί να τους προσφέρει ένα χέρι βοηθείας

`

*

Ο κήπος του ντο

Μνήμες ρεμβάζουν
στην κόκκινη χύτρα. Ζεις,
εσπέρες μισές

Πυγολαμπίδες
Άστρα κατεβαίνουν να
δείξουν το δρόμο

Για λίγο ψωμί
λιώνουν οι σόλες και οι
ώρες στενάζουν

Πατούσες δίχως ίχνη
Τρόμος ονείρων
Κάρβουνο. Χέρια. Πηλός

Ήχος χρωμάτων
Βεγγαλικά. Ψηλώνει
ο δρόμος: κοίτα

Όρμος ιδεών
Κανείς δεν πρόσεξε τις
αγριεμένες γάτες

Χάρτινες βάρκες,
λαστιχένια παπούτσια
Βάφεις τις λέξεις

Ψωμί: σκοτάδι κι από
κάτω το φως ξενυχτά
Λίγοι κι απόψε

Ανεμίζουν τα φύλλα
του μοναδικού
δέντρου στον κήπο του ντο

Βροχή και κρασί
Βρέχουν της γης την κοιλιά
Διψούν οι πέτρες

Η μέρα γλιστρά
Στις στέγες κοιμίζει του
κόσμου τη γύμνια

Ταινία μελό
Μετάγγιση ανέμου
Κολλάς αλμύρα

Στα μέρη της γης
με δάκρυα μαστίχας
Νότες λιοπύρι

Κύμα λεβάντας
Μοβ οχυρά συγκρατούν
αγγέλων πνοές

Γλυκό κυδώνι
Μουσούδα. Δόντι στραβό
Βιβλίο κρατάς

Μπλε κηλίδα σε
έρημη γη. Σπόντα στου
χάους το κάλλος

Ποτιστήρι της γης, μη,
σταματάς να δροσίζεις
Κριθάρι. Ζωή

Η θλίψη τραγουδιέται
Δουλειά: τι μύθος
Η χαρά μοιράζεται

Ο γάτος περιμένει
την αλόγιστη
μέρα δίχως τακούνια

Κάμπιες: κρίκοι βιολιών και
μια λιγούρα για αίμα
Δεκτές οι επιστροφές

Άμοιρες ώρες
κολλάνε σα βδέλλες. Η
μάσκα κοιμάται

Τύχη. Αγκάθι
Σημάδια από σφαίρες
Μνήμη φθαρμένη

Δείκτες ψαλίδια
Μουσική δωματίου
Πνοή σε μαύρο

Μετά(τη)φραση
ψαρεύουν τις μέρες. Η
πέψη σκοντάφτει

Συμπόρευση γεύσεων
Ουράνιες μυρωδιές
καίνε το λαιμό

Ποια η διαφορά αν
φύγω νωρίς το
πρωί; Γυρίζει ο νους

Διαπραγματεύεται
το δίκιο με το
θάρρος: ισοπαλία

Δηλητηριασμένα
μυαλά σε άδειο
κοφίνι. Παρών ιός

Βήχει ο σκύλος:
του στάθηκε κόκκαλο
Αργεί να βρέξει

Η νύχτα κοσκινίζει
Πέφτουν αστέρια
στο πιάτο της γης

Η μέρα ψειρίζει της
νύχτας τα λόγια
Ζωή γεννά θάνατο

Ρίζωσε η άμμος σε
πέτρα και χώμα
Νιάτα που βρίθουν

Στάζει φαρμάκι
η άκρη του μολυβιού
Διχάλα βροχής

Κάτω από το χαλί
θα βρεις το κλειδί
ξεχασμένων συνταγών

Στις κουφάλες των
δέντρων κατοικούν φωνές
Το σώμα απόν

Τραγούδι φωτιάς:
ριγμένο στο κύμα. Να
έρθεις (θυμήσου)

Αγρός. Βιβλία
Στάχτες. Ξυπόλητος ο
κόσμος χορεύει

Με το πρόσχημα λύκου
μπήγεις τα δόντια
στον ασκό της ζωής

Μια μύγα αρκεί
να διώξει τις έννοιες και
άλλες να φέρει

Πανδημία: η
οροφή στο πάτωμα
Χωρίς χερούλια

Ταξιδεύει ο νους σε
άλυτους γρίφους
Καλάμια. Φιλί. Στόμα