Dalla Premessa del libro Poco più vuoto

 

Questo libro è composto da parole contate, le quali non sono riuscite ad incontrarsi in versi di un poema, in versi che parlano veramente per loro stesse. Di conseguenza, i anti-versi di questo libro, non hanno l’ambizione di essere concepiti e non pretendono nessuna ambizione nello spazio del significato. Poiché, il lettore riconosca questa ostinata particolarità, gli è possibile presumere che possa fuggire senza pentirsi da quel bosco infinito di ombre oscure dell’Essere.

 

Mi rifermo per poco; fuori dal mio silenzio, per tacere molto…

 

anti-versi dal libro

 

ritorno poco più poco, indosandomi sulla pelle;

la qualità dell’estraneo

 

[…]

 

poco caos inestimabile;

un terreno all’aria a bruciarsi capovolto

 

[…]

 

nello spazio delle dettrazioni mi auto-astraggo –

pescatore di un mare asciutto;

riscavo l’acqua pulita

 

[…]

 

l’idea di una verità in costruzione – e dopo;

la fine che non esiste, un tu

 

[…]

 

valore predominante: un uccello fuggitivo

di un bosco infinito

 

[…]

 

il difficile contrappunto di

due silenzi muti in accordo

 

[…]

 

il non-senso delle parole –

l’urlo di una lucida logica di ambiguità

 

[…]

 

il costoso impermeabile e l’indiscreta pioggia –

un passo muto nel treno rumoroso –

gli indefinibili di un vero obbiettore

 

[…]

 

le pseudo-interrogazioni e i pretenziosi scettici –

una brutta interpretazione di un violonista

 

[…]

 

l’ aniconico isolamento – qual è la questione?

Contro-fluttuo nelle ombre del vuoto

 

[…]

 

una p r e c i s a denominazione impropria;

fa’ attenzione agli abbellimenti e alle montagne sottoterra

 

[…]

 

la redistribuzione del vuoto

e la ricchezza del senso del senso                

del tenue nulla

 

[…]

 

tengo il senso del non-senso

quelli delle presunte Grandi cose

 

[…]

 

cercando l’immagine della anti-immagine

ho imparato a non mettere zucchero nel caffè

 

[…]

 

riparto poco più poco

con la qualità di un proprio vero estraneo

 

************************

Από την Εισαγωγή του βιβλίου Ελάχιστα Περισσότερο άδειο

 

Αυτό το βιβλίο αποτελείται από μετρημένες λέξεις, οι οποίες δεν κατόρθωσαν να συναντηθούν σε στίχους ενός ποιήματος, στίχους που να μιλούν αληθινά για τον εαυτό τους. Συνεπώς, οι αντι-στίχοι του βιβλίου αυτού, δεν φιλοδοξούν την κατανόησή τους και δεν διεκδικούν καμιά φιλοξενία στον χώρο του νοήματος. Αφού λοιπόν ο αναγνώστης αναγνωρίσει αυτήν την ανυποχώρητη ιδιαιτερότητα, είναι δυνατό να υποψιαστεί πως μπορεί να δραπετεύσει αμετανόητα από εκείνο το άπειρο δάσος των θολών σκιών του Είναι.

 

Ξαναστέκομαι για λίγο. έξω από τη σιωπή μου, για να σιωπήσω πολύ …

αντι-στίχοι από το βιβλίο

 

 

ξανάρχομαι ελάχιστα λίγο, φορώντας κατάσαρκα.

την ιδιότητα του ξένου

 

[…]

 

λίγο αδιατίμητο χάος.

ένα οικόπεδο στον αέρα να καίγεται ανάποδα

 

[…]

 

στον χώρο των αφαιρέσεων αυτοπροαφαιρούμαι –

ψαράς μιας στεγνής θάλασσας.

ξανασκάβω το καθαρό νερό

 

[…]

 

υπό ανέγερση η ιδέα μιας αλήθειας – ύστερα.

τέλος να μην υπάρχει, ένα εσύ

 

[…]

 

επικρατούσα τιμή: ένα πουλί δραπέτης

ενός άπειρου δάσους

 

[…]

 

η δύσκολη αντίστιξη

δύο συμφωνημένων σιωπηρών σιωπών

 

[…]

 

η α-νοητότητα των λέξεων –

η κραυγή μιας υπερκαθαρής λογικής ασάφειας

 

[…]

 

η ακριβή καπαρντίνα και η αδιάκριτη βροχή –

ένα περπάτημα βουβό μέσα στο θορυβώδες τρένο –

τα αδιασάφητα ενός αληθινού αντιρρησία

 

[…]

 

τα ψευδοερωτήματα και οι δήθεν σκεπτόμενοι –

μια κακή εκτέλεση βιολιστή

 

[…]

 

η ανεικονική απομόνωση – ποιο είναι το ερώτημα;

Αντιπλέω των σκιών του άδειου

 

[…]

 

μια α κ ρ ι β ή ς ακυρολεξία.

να προσέχεις τα στολίδια και τα υπόγεια βουνά

 

[…]

 

η ανακατανομή του άδειου

και ο πλούτος της έννοιας της έννοιας

του ασθενούς τίποτα

 

[…]

 

κρατάω το νόημα της α-νοησίας

εκείνων των δήθεν μεγάλων πραγμάτων

 

[…]

 

ψάχνοντας την εικόνα της αντι-εικόνας

έμαθα να μην βάζω ζάχαρη στο καφέ

 

[…]

 

ξαναφεύγω ελάχιστα λίγο

με την ιδιότητα του αληθινά αληθινού ξένου

`

*********************************************

Poco più vuoto

traduzione in Italiano della raccolta poeticaελάχισταπερισσότεροάδειο

opera di Andrea Georgallides[1]

Dalla Casa editrice Kimerik è stata pubblicata di recente in Italia l’opera Poco più vuoto in traduzione dall’opera ελάχισταπερισσότεροάδειοdi Andreas Georgallides. La raccolta poetica è stata tradotta in italiano da un’autorizzata traduttrice Irene Chari. Sulla retrocopertina del libro si dispone una breve annotazione da Maria Sgouridou, Professoressa di Letteratura Comparata, Dipartimento di Lingua e Letteratura Italiana dell’Università Capodistriaca di Atene. Ne vale la pena menzionare che la specifica opera è stata pubblicata in greco, in inglese ed in francese mirando a una traduzione in Spagnolo, in Tedesco, in Russo ed in Persiano nell’anno 2021. Il poeta nella sua prefazione riferisce tra l’altro:“Questo libro è composto da parole contate,le quali non sono riuscite a incontrarsi in versi di un poema, in versicheparlanoveramente per lorostesse. Di conseguenzagli anti-versi di questo libro non hanno l’ambizione di essereconcepiti e non pretendononessunaambizionenellospaziodelsignificato. Poiché il lettorericonoscaquestaostinataparticolarità, gli è possibilepresumerechepossafuggiresenzapentirsi da quel bosco infinito di ombre oscuredell’Essere”. Uno dei momenti poetici della raccolta è il seguente:

 

nello spazio delle detrazioni mi auto-astraggo –

pescatore di un mare asciutto;

riscavol’acquapulita

 

 

[1]Andreas Georgallides ha conseguito la laurea (BA) in Scienzepedagogiche, (BA) in Storia-Archeologia e la laurea (Minor BA) in Filosofi a pressol’Università di Cipro. Ha conseguito la laureamagistrale (Master) in Filosofi a pressol’Università di Parigi Ι Panthéon-Sorbonne e ha ottenutoildottorato (PhD) in Filosofi a pressol’Università del Sussex nelRegnoUnito.Ha rilasciato le raccoltepoetiche: Half-lines Running Contrary (1998), Frozen Void at 516° C (2001), Locked Seas (2003), When the Piano Sinks (2004), Colours across Colours (2007), The Piano Abated (2011) in forma digitale e la raccoltapoeticabarely more empty (2018).Le sue operepoetichesono state tradotte in sedicilingue.È autoredell’operaFrom Theory to Mysticism: the Unclarity of the Notion ‘Object’ in Wittgenstein’s Tractatus (Cambridge Scholars,2018), pubblicata in lingua greca e tradottadall’autorestesso (Edizioni Iamvos, 2018). Ha inoltretradotto in greco leopereTractatus Logico-Philosophicus (Edizioni Iamvos, 2016) e Wittgenstein and the Tractatus (Edizioni Iamvos, 2019).Nel 2019 è statopremiato con la Medagliad’argentodall’AccademiadelleScienze, delleLettere e d’Arte di Parigiper ilsuocontributocollettivo in poesia.

`

************

Κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Ιταλία από τον εκδοτικό οίκο Kimerik το έργο Poco più vuoto μετάφραση του έργου ελάχιστα περισσότερο άδειο του Ανδρέα Γεωργαλλίδη. Η ποιητική συλλογή έχει μεταφραστεί στα ιταλικά από την έγκριτη μεταφράστρια Ειρήνη Χαρή. Στο οπισθόφυλλο παρατίθεται σύντομο σημείωμα από τη Μαρία Σγουρίδου, καθηγήτρια Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αξίζει να αναφερθεί ότι το συγκεκριμένο έργο έχει ήδη εκδοθεί στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά και πρόκειται να εκδοθεί στα Ισπανικά, Γερμανικά, Ρωσικά και Περσικά κατά το έτος 2021. Ο ποιητής στο εισαγωγικό του σημείωμα μεταξύ άλλων αναφέρει: «Αυτό το βιβλίο αποτελείται από μετρημένες λέξεις, οι οποίες δεν κατόρθωσαν να συναντηθούν σε στίχους ενός ποιήματος, στίχους που να μιλούν αληθινά για τον εαυτό τους. Συνεπώς, οι αντι-στίχοι του βιβλίου αυτού, δεν φιλοδοξούν την κατανόησή τους και δεν διεκδικούν καμιά φιλοξενία στον χώρο του νοήματος. Αφού λοιπόν ο αναγνώστης αναγνωρίσει αυτήν την ανυποχώρητη ιδιαιτερότητα, είναι δυνατό να υποψιαστεί πως μπορεί να δραπετεύσει αμετανόητα από εκείνο το άπειρο δάσος των θολών σκιών του Είναι». Μία από τις ποιητικές στιγμές της συλλογής είναι η ακόλουθη:

«στον χώρο των αφαιρέσεων αυτοπροαφαιρούμαι –

ψαράς μιας στεγνής θάλασσας·

ξανασκάβω το καθαρό νερό»

 `

**********************************

Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-PanthéonSorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK).

Εξέδωσε επτά ποιητικές συλλογές και το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Είναι ο συγγραφέας του έργου: From Theory to Mysticismthe Unclarity of the Notion ‘Object’ in Wittgensteins Tractatus (Cambridge Scholars 2018) το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε μετάφραση του ιδίου (Ίαμβος 2018). Επιπρόσθετα, μετέφρασε στα ελληνικά τα έργα Tractatus LogicoPhilosophicus (Ίαμβος 2016) και Wittgenstein and the Tractatus (Ίαμβος 2019). Είναι ο επιμελητής του έργου Wittgensteins Tractatus Logico Philosophicus το οποίο θα κυκλοφορήσει κατά το έτος 2021 από τις εκδόσεις Cambridge Scholars.