Η Σιωπή του Φεγγαριού

 

 

Βιωμένη ανάσα φλογερή

κάποιο πρωινό τ’ Απρίλη

κόσμος σούρνεται στο πλακόστρωτο,

χτυπάνε οι καμπάνες τ’ Αγίου

και ΄γω τα μάτια

λυγίζω στη βροχήγια να κλάψω·

Στοχάζεται η Σιωπή του Φεγγαριού

αντηχώνταςστην άβυσσοτης θεϊκής δημιουργίας

κάθε της μικρή μελαγχολία,

καθώς μικροσκοπικά γαλήνια

χάνεται μέσα στο σκοτάδι

των ταπεινών μας λόγων.

`

*

 

Επιούσιος Διάλογος

 

Πάνω στις λέξεις

το κτύπημα του ήχου

βαθύ στη σιωπή.

 

Θα ξημερώσει απόψε

στην καρδιάτου

μισοφέγγαρο;

 

Τη νύχτα ν’ ακούς

στη βροχή τα βήματα·

λ έ ξ ε ι  ς  π ο υ  φ τ ά ν ο υ ν.

 

`

*

Νάμα

 

Ο κόσμος σέρνεται γελώντας
στα ανύπαρκτα του λόγια-
κραδαίνοντας μονάχα στον χυλό του
την μοναξιά μιας προδομένη έλξης
φωτιά μας καίει τα σαββατόβραδα
πάνω στις αιχμηρές μας λέξεις
σωπαίνουμε ανίδεοι κοιτώντας
τονχρόνο που σκωπτικά μας φεύγει.

`

*

Κωπηλάτες

 

Στην ισχνή οπτασία

Κοντοστέκομαι αλώβητος

Κωπηλάτες-

Ιχνηλατούν την πορεία προς τη διάβρωση

Έτοιμοι να υποστούν,

Τη φυσική καταστροφή των ονείρων·

Τα δάκτυλά γυρίζουν στον τόπο της σιγής

Σκάβουν τον θάνατο,

Μια τυμβωρυχία είναι η ποίηση.

`

*

Εγκλεισμός

 

Ο εγκλεισμός μου,

Είναι η στοργή της στερημένης σου μάνας

Η παιδική σου ηδονή

Το σκοτεινό σημείο της ύπαρξης

Η επαφή με τον Θεό.

Η αρρώστια-

που δεν τη γιάτρεψες πότε.