Πρόκειται για την πρώτη δισκογραφική δουλειά του Μουσικού Εργαστηρίου του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πάτρας  σε μελοποιήσεις του Νίκου Μπαλή  και Ηλία Λαμπρόπουλου στον λόγο του Διονύση Καρατζά έξι μελοποιημένα ποιήματα (Μνήμη Κύματος, Κριός Καιρός, Από κυκλώνες σε σιωπές, Αλλαγή καιρού, Οι εποχές μου, Πληρωμή) που ερμηνεύουν η Μαρία Ρούτση, η Σοφία Ραφτούλη και ο Ηλίας Λαμπρόπουλος και δύο ποιήματα (Ονειροκρίτης, Απέναντι πατρίδα) τα οποία απαγγέλλει ο Καρατζάς. 

`

 

ΜΝΗΜΗ ΚΥΜΑΤΟΣ

Κεντώ στο σώμα μου παραμύθια της νύχτας
ν’ αρχίσει η θάλασσα τραγούδι, μοναξιά,
ταξίδι της καρδιάς μου.
Εσύ στον άνεμο με σκορπάς και με τάζεις
στη μνήμη κύματος.
Θα χορέψεις γυμνή κι εμένα θα τρελάνεις.
Σε ποιο ποτάμι λούζεσαι, σε ποιο νερό ανθίζεις;
Χωρίς να θέλω χάνεσαι στο νου ξαναγυρίζεις.
Θα παίξω μ’ όνειρα και στον πόνο θα δώσω το χρώμα έρωτα
ν’ αγαπήσω, ν’ αγαπηθώ
τα δώρα τ’ ακριβά μου.
Εσύ στον άνεμο με σκορπάς και με τάζεις
στη μνήμη κύματος.
Θα χορέψεις γυμνή κι εμένα θα τρελάνεις.

`

 

`

ΚΡΙΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

Έλα να σου πω, του λέει.
Εμένα που με βλέπεις, έρχομαι από τη λήθη.
Άπ’ τον καιρό του πλήθους κρατάω.
Μάθαμε να περνάμε στα σκοτάδια εμείς και να μπαίνουμε στη φωτιά.
Αλλά, να, του λέει, εμείς πιστεύαμε στο φως κι όπου μας έβγαζε.
Σε περηφάνια και σε όνειρα, είτε στις νίκες είτε στις ήττες.
Τώρα, εμένα που με βλέπεις, με βάλανε στην άκρη.
Ήρθαν οι σωτήρες!
Εισήλθαμε, λένε, στην εποχή του Κριού.
Εγώ τον κριό τον έλεγα κριάρι, που ανοίγει δρόμο.
Τον άκουσα και στους πολέμους, που τον έλεγαν πολιορκητικό κριό
και γκρέμιζε εύκολα τις πόλεις.
Κάτι τέτοιους μας φέρανε τώρα, ασημένιους, που μας στριμώχνουνε σε τούνελ,
να φοβόμαστε, λέει, για να ελπίζουμε.
Αυτοί οι κριοί κλείνουν τη μνήμη.
Μηδενίζουν το μέλλον.
Έλα να σου πω, του λέει.
Εμένα που με βλέπεις, έζησα με τους μύθους μου.
Τώρα πεθαίνω με τα παραμύθια τους.
Εσύ κοίτα να προσέχεις.

`

*
ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΜΟΥ

Δικό μου το φθινόπωρο με τα πεσμένα λόγια,

δική μου και η άνοιξη των φτερωτών ονείρων.

Ανοίγω τα αισθήματα να φωτιστούν οι λέξεις,

τρέφω καημούς και χάνομαι στις πιο κρυφές μου σκέψεις.

Δικό μου το παράπονο για τις παλιές ελπίδες,

δική μου κι η απόφαση για τη χαρά που πήρες.

Ανοίγω τα αισθήματα να φωτιστούν οι λέξεις,

τρέφω καημούς και χάνομαι στις πιο κρυφές μου σκέψεις.

`

*
ΠΛΗΡΩΜΗ

Κάτι νύχτες φωτεινές
λογαριάζω τα χαμένα,
ρέστα μένουν οι σκιές
και κρατώ τ’ αγαπημένα.
Με πόνο το κορμί
ξεπληρώνει την ψυχή.
Κι ό,τι μείνει από πληγή
το χαρίζει στη φωνή.
Κάτι μέρες σκοτεινές
που μετρώ τα περασμένα,
κέρδος βγάζω τις ζημιές
και ζημιά τα κερδισμένα.
Με πόνο το κορμί
ξεπληρώνει την ψυχή.
Κι ό,τι μείνει από πληγή
το χαρίζει στη φωνή.

`

 

*******************************************

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

`

 

`

Ο Νίκος Μπαλής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τις μουσικές σπουδές στην Κλασσική Κιθάρα – Θεωρητικά.

Υπήρξε μέλος του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Πάτρας την δεκαετία του ’80.

Εκατοντάδες συναυλίες και παραστάσεις ως μουσικός, με μεγάλη διαδρομή στα Μουσικά δρώμενα της πόλης. Είναι μέλος του Πολιτιστικού Οργανισμού Πάτρας του Δήμου Πατρέων από το 2014 έως σήμερα.

Απόκτησε Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Μουσικού Εργαστηρίου του Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πάτρας.

Έχει γράψει μουσική για:

Δίσκος CD: “Μνήμη Κύματος» πάνω σε ποίηση του Διονυσίου Καρατζά

Θέατρο: Παράσταση ο «Μαυρογιώργης» Κ.Ε. Πάτρας

 Μουσική Παράσταση: Στην Αίθουσα Τέχνης  Μηχανουργείο Πάτρα σε ποίηση :Διονύση. Καρατζή, Μαρία Κοσσυφίδου, Γιάννη Σιδέρη, Κώστα Γεωργακοπούλου