Το ΠΟΙΕΙΝ εύχεται σε όλους τους συνεργάτες και αναγνώστες- φίλους του

Καλή Χρονιά!

 

`

 

Luciano Erba (1922-2010) 

Πρωτοχρονιά στο Μιλάνο

[Capodanno a Milano]

                                               

Στο Μιλάνο πιστεύανε πως το να πρωτοδείς

έναν άνθρωπο στο κατώφλι του σπιτιού

να φεύγει για τη λειτουργία την Πρωτοχρονιά

σημάδι είναι για αίσιο μέλλον.

 

Ήτανε φιγούρες με μαύρα μακριά παλτά

αβέβαιες στο πρωινό τ’ αγιάζι:

λευκά κασκόλ, καπέλα μαλακά και σκληρά

χτυπήματα από μπαστούνια, βήματα μακρινά.

 

Πού να ’στε τώρα, άνθρωποι καλότυχοι;

το μακρύ το κύμα του καλού σας οιωνού

σπάει ακόμα στον χρόνων την ακτή;

 

Σ’ ομίχλη ανάμεσό μας ολοένα πιο πυκνή

καμιά φορά μου φαίνεται πώς ξεκρίνω

κάπες να πετούν προφητικές.

`

****************

`

 

 Günter Eich (1907-1972)

Πρώτη του Γενάρη

[Erster Januar]

                                               

Μόνο το καλεντάρι μιλά πρωί πρωί για τη νέα χρονιά,

κι οι τοίχοι το ξέρουν, τίποτα νέο δεν αρχίζει.

Έξω τα σύννεφα πετούν όπως πάντα, αλαφρά σαν μαλλιά,

και με τα ίδια χέρια ο άνεμος κάνει το παράθυρο να τρίζει.

 

Ο Μάρτης κι ο Απρίλης θε να ’ρθούνε, και μετά

μια μέρα θα σε πληρώσει μ’ αιωνιότητας καιρό:

θα πέσει μ’ ουρανό και με μεστά

τα νέφη στα χέρια τα δικά σου, στο δικό σου σπιτικό.

 

Κάποτε στον καθρέφτη μες στη νύχτα ρίχνεις ματιές –

ανεξήγητα γερασμένη η μορφή,

σα γράμμα κίτρινο που δεν ανοίχτηκε ποτές

και μέσα κρύβει πάντοτε την ίδια γραφή.

 

Κάθε μέρα νέα είναι, επέτειοι όλα τα χρόνια,

μα είν’ ο πόνος κάτι μακρινό,

κι απ’ όλα τα τρόπαια τα αιώνια

συ κρατάς μονάχα τον αυγερινό.