Αποτέλεσμα εικόνας για η ουτοπία των τριζονιών

 

Νίκος Σκούτας, Η Ουτοπία των Τριζονιών, εκδόσεις Κέδρος

Ο Σκούτας, με την «Ουτοπία των τριζονιών», επιμένει στην επιτυχημένη πορεία του επί της αξιοποίησης καθημερινών παραστάσεων, της ρωμαλέας ενδοσκόπησης και της νοσταλγικής αναπόλησης, με τρόπο λακωνικό, ευθύ και ανεπιτήδευτο. Πηγαίος γραφιάς μεν, φαίνεται ότι εκφράζεται αβίαστα, ωστόσο διακρίνεται και η ωρίμανση στην οποία υποβάλλει το υλικό του, δρόμος ασφαλής για μια ώριμη διαλογή. Τα ποιήματά του αποπνέουν θαλπωρή και βουλιμία διύλισης μιας ολόκληρης ζωής, από το φυλάκιο ενός στρατοπέδου έως τη διδαχή του πατέρα, από το αιφνίδιο φιλί ως το μετάνιωμα που μετάνιωμα έπαψε να ’ναι. Η στήλη αυτή τον έχει επαινέσει επανειλημμένως˙ και μόνον αυτή. Αόρατος είναι ο Σκούτας για το υπεριπτάμενο και αδέκαστο σύγνεφο των λογίων που απαθανατίζει γραφές. Καλύτερα, σίγουρα, για εμάς, αφού εμείς γευόμαστε μονάχοι τη δόξα της επισήμανσης πως πρόκειται για μια από τις ουσιωδέστερες, σύγχρονες φωνές.

Λάθη

Σε στιχονησίδες
πλησίον των συνόρων
καταπλέουν
ιστιοφόρα τα λάθη μου.

Αμφισβητούμενες
περιοχές,
αιγιαλίτιδες ζώνες,

ύφαλοι
πλούσιοι σε κοιτάσματα
συναισθημάτων.

Ακόμα κι
όταν έχει άπνοια,

αυτά τα λάθη
με ξαφνιάζουν
πώς υπερασπίζονται
ηρωικά
ένα τόσο δα
δικό μου ποίημα.

Ίσως τα λάθη
να είναι λάθη
μόνο τη στιγμή
που γίνονται.

Αποτέλεσμα εικόνας για μικιρδιτσιάν

 

Νίκος-Οχάνες Μικιρδιτσιάν, Εκτυφλωτικά Φώτα, εκδόσεις Οδός Πανός

Πολύ ωραία η συλλογή του κυρίου Μικιρδιτσιάν «Εκτυφλωτικά Φώτα»˙ η ματιά του ψυχιάτρου στα πράγματα κι οι απηχήσεις αλήθειας που έλκουν την καταγωγή τους από τις βιοεπιστήμες προσδίδουν στο εγχείρημα πρωτοτυπία, η οποία κινείται πρωτίστως στο επίπεδο της σκέψης. Στα ποιήματά του συνάντησα την έκπληξη, τη διεισδυτική εικονοπλασία, την οδύνη της συνειδητοποίησης, τη διαμαρτυρία, τη γενναία εξομολόγηση. Δίχως εκφραστικές πομφόλυγες, ως μία γοητευτική εκτύλιξη ενός εσωτερικού μονολόγου, το βιβλίο διαβάζεται με ενδιαφέρον από την αρχή έως το τέλος.

Τύραννος εγώ

Αν σε δω με τα μάτια μου
είσαι όμορφη, περήφανα θλιμμένη
με κάποιο δάκρυ που δεν μπορώ να πιω
γιατί δεν έχει βγει ακόμη.

Αν σε δω με τα μάτια του μυαλού μου
είσαι ένας τύραννος
που καταπατάει τα κάστρα μου
και τους συρματοπλεγμένους
άδειους δρόμους.

Αν σε δω με τα μάτια της ψυχής μου
είσαι η προβολή της δικής μου τυραννίας.
Τύραννος εγώ.

Αποτέλεσμα εικόνας για αλεξια καλογεροπούλου

 

Αλεξία Καλογεροπούλου, Λέξεις στην Άμμο, εκδόσεις 24 Γράμματα

Η συλλογή της κυρίας Καλογεροπούλου «Λέξεις στην άμμο» διακρίνεται για την αισθαντικότητά της. Ποιήματα με επισημάνσιμο εσωτερικό ρυθμό, δυνατά συναισθήματα και, κυρίως, μια νοσταλγική, απολύτως γοητευτική αποπνοή ρετρό αισθητικής (η οποία φθάνει έως τις παρυφές μια καλώς νοούμενης αφέλειας που έχει παντελώς εκλείψει) μαγνητίζουν τον αναγνώστη. Η ποιότητα της σκέψης της, από την άλλη, διόλου δεν υστερεί. Η ίδια επιτυγχάνει να εκφράσει ποικιλία στοχασμών, ορμώμενη από καθημερινές παραστάσεις, αναμνήσεις ή και εσωτερικούς απολογισμούς. Πρόκειται για μια ώριμη και υποσχετική πρώτη απόπειρα.

Αναστοχασμοί

«Τι είναι η ευτυχία;» ρωτήθηκα
κι απάντηση δεν είχα.
Είχα δυο μάτια παιδικά με επίμονο το βλέμμα.
Ταράχτηκα, θυμήθηκα τα αλλοτινά όνειρά μου,
ποια είμαι και ποια ήμουνα,
τι είχα στο δισάκι και τι θα γίνω φεύγοντας
και πόσο χρόνο έχω.

«Ποια είσαι εσύ;» ρωτήθηκα
κι απάντηση δεν είχα.
Μόνο δουλειά, τι έκανα, τι κάνω κάθε μέρα,
μα ποια είμαι η ίδια μέσα μου δεν μπόρεσα να νιώσω.
Καλύπτονται όλα από την αχλή του βίου και του βιου μου
κι ακόμα ξυπνάω κάθε πρωί στο μέσο των ονείρων,
με δάκρυα που δεν φτάνουν πια στα μάτια μου,
τα βλέφαρα να υγράνουν,
μονάχα στέκονται εκεί, στα μύχια της ψυχής μου,
σαν μια βαριά εκκρεμότητα που απαιτεί μια λύση.

Αποτέλεσμα εικόνας για ευσταθια δημου

Ευσταθία Δήμου, Απώλεια Λήθης, Οι Εκδόσεις των Φίλων

H συλλογή της κας Δήμου, «Απώλεια Λήθης», με τράβηξε χάριν μέτρου και ομοιοκαταληξίας. Είναι δύσκολο να καταπιαστείς με αυτό το είδος, μου είχε κάποτε πει γνωστός ποιητής, δίχως να γίνεις γελοίος˙ κι εδώ έχουμε μια περίπτωση που το μέτρο και η ρίμα περιπλέκονται οργανικά με το νόημα, όπως θα έπρεπε, ως συνειδητές εκφραστικές επιλογές μιας ποιήτριας που δημιουργεί το δικό της ορίζοντα αναμονής. Αν στρέψει το βλέμμα της στην έκπληξη και την απογείωση, τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα.

Εκδοχές

-Καθρέφτη, καθρεφτάκι, ποια απ’ όσες
σου καθρέφτισα είμαι εγώ; Στις τόσες

εκδοχές μου ποια η αληθινή;
Η τελευταία ή η εωθινή;

-Καμιά απ’ όσες κοίταξα δεν είσαι.
Τα μάτια, το πρόσωπό σου κλείσε.

Αντίκρυσε την άδεια σου εικόνα.
Κι αν θες τον πιο εαυτό σου ακόμα

γύρνα την πλάτη, βάδισε βαθιά
όλο και πιο μέσα, όλο και πιο μακριά.