1. Χάρης Κατσιμίχας, «Από τους κήπους των ψιθύρων» (ποίηση: Κ. Παπαγεωργίου, Α. Χιόνης, Γ. Βαρβέρης), εκδ. ogdoo, 2019.

Ο Χάρης Κατσιμίχας βγάζει στην επιφάνεια ένα έργο που δούλευε για πολλά χρόνια πάνω σε τρεις ποιητές της γενιάς του ’70 επιλέγοντας ορισμένες από τις καλύτερες και πιο αντιπροσωπευτικές ποιητικές τους στιγμές. Η μουσική του ιστορία μαζί με τον αδελφό του Πάνο όσον αφορά τις μελοποιήσεις ποιημάτων, είναι πλέον χαραγμένη στο σύγχρονο DNA της εγχώριας συναφούς εργογραφίας καταθέτοντας τον δικό τους μουσικό «τρόπο» θέασης και ανάδειξης ενός ποιητικού λόγου. Σε αυτήν την εργασία ο Χάρης Κατσιμίχας μελοποιεί έχοντας πάντα το κριτήριο και το ένστικτο του κειμένου και δημιουργεί οκτώ ψιθύρους (εδώ με την έννοια του υποδόριου ποιητικού μηνύματος- συμβολισμού κόντρα στις μεγάλες «φωνασκίες» των ποιητών αλλοτινών και όχι μόνο εποχών) στους οποίους εμπεριέχονται ποικιλόμορφα μουσικά είδη (ακόμα και μέσα στο ίδιο τραγούδι) προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις του λόγου, αλλά και στην ερμηνευτική -εδώ ως θεωρητικός όρος- προσέγγιση του συνθέτη.  Δίπλα σε αυτά η ενισχυτική- ενορχηστρωτική φροντίδα (ως φορέας υλοποίησης της ατμόσφαιρας που είχε φανταστεί ο ίδιος ο Κατσιμίχας) του Θύμιου Παπαδόπουλου και την τεράστια σκιά του (και παραγωγού του δίσκου) Θάνου Μικρούτσικου. Ερμηνευτικά αποφασίζει να τους δώσει μια ζωντανή «ζωή» αφού ο ίδιος έχει επιλέξει να απέχει από τις ζωντανές εμφανίσεις και πράττει ευστοχότατα:  οι ερμηνείες του Χρήστου Θηβαίου είναι το δεύτερο μεγάλο κερδισμένο στοίχημα (μετά δηλαδή τις μελοποιήσεις) αφού παραπέμπουν ευθέως στον τραγουδιστικό τρόπο του Χάρη Κατσιμίχα (στις ανάσες, στις παύσεις, στο τραγουδιστικό «σαρκασμό», τον επιτονισμό των λέξεων, στη θεατρική εκφορά κ.ά.) σε συνδυασμό βεβαίως με τη δική του ιδιαίτερη τεχνοτροπία. Ένας δίσκος για μυημένους ακροατές και αναγνώστες και αυτή η επισήμανση όχι με την ελιτίστικη χροιά της, αλλά με την ουσιαστική πρόσληψη της τέχνης ως σάρκα.

`

******************

`

 

2. Νότης Μαυρουδής, «Άγρυπνο φεγγάρι» -Μελοποιημένοι Έλληνες ποιητές του 19ου και 20ού αιώνα», [Βιβλίο- cd], εκδ. Ιανός, 2019

 Στα 13 τραγούδια του δίσκου ο Μαυρουδής μελοποιεί τον λόγο του Γ. Βιζυηνού, του Γ. Σαραντάρη, της Μ. Πολυδούρη, του Γ. Σεφέρη, του Ν. Λαπαθιώτη, του Κ. Βάρναλη και του Κ. Καρυωτάκη, με τη συνδρομή  ερμηνευτών: της Νένας Βενετσάνου, του Χρήστου Θηβαίου, της Μαρίας Θωίδου, του Αλκίνοου Ιωαννίδη, του Σωκράτη Μάλαμα και της Μόρφως Τσαϊρέλη. Η τεχνοτροπία του Μαυρουδή όπως πάντα βασισμένη στις κιθαριστικές μελωδίες του με τις πινελιές των πνευστών και των εγχόρδων αποπνέει την τεράστια εμπειρία του συνθέτη στη μελοποίηση ενός λόγου όπου μετατρέπεται από αμιγώς ποιητικός σε τραγουδίσιμος. Μολονότι πρόκεται για μελοποιήσεις σύγχρονες, από το 2016 και μετά, ο έντεχνος τρόπος του Μαυρουδή, όπου οι λαικοί δρόμοι περνούν μέσα από τα ακόρντα της κιθάρας δημιουργώντας τον «ήχο» του, είναι ασφαλώς και εδώ αναγνωρίσιμοι.

`

**********************

`

3. Δημήτρης Καρράς, «Εξακρίβωση» (στίχοι- ποίηση: Παύλος Σιδηρόπουλος), εκδ. Ogdoo, 2019

`

Ο τραγουδοποιός Δημήτρης Καρράς μελοποιεί στίχους και ποιήματα του Πρίγκιπα,  από το βιβλίο «Έχω μια θλίψη για τα μακρινά αριστουργήματα», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Opportuna, πριν από έναν χρόνο, με τη φροντίδα της αδελφής του Σιδηρόπουλου, Μελίνας,  της Άννας Στάικου, του ∆ηµήτρη Βέλλα, και του Ηλία Καραλιά. Στο δίσκο με τον τίτλο «Εξακρίβωση», συμμετέχουν οι: Δήμητρα Γαλάνη, Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ελένη Βιτάλη, Χρήστος Θηβαίος, Ορφέας Πέρίδης, Μίλτος Πασχαλίδης, Φοίβος Δεληβοριάς, Λεωνίδας Μπαλάφας, Angelika Dusk, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Βιολέτα Ίκαρη και απαγγέλουν οι: Γιώργος Κιμούλης, Λίλιαν Χαριτάκη Άσιμου, Σωτήρης Καλυβάτσης, Αγγελική Σεΐδου, και Δημήτρης Βραχνός. Πρόκειται για μια δουλειά που βρίσκεται κοντά στο πνεύμα των ερμηνευτών με τις εναλλαγές αλλά και τη δυσκολία μελοποίησης όπου υπάρχουν ελεύθεροι στίχοι χρησιμοιπώντας αλλά και ενίοτε ξεπερνώντας τη τραγουδοποιητική φόρμα του Καρρά. Μια δουλειά φτιαγμένη με καλή προαίρεση χωρίς τον στόχο της σύγκρισης με την τέχνη του Σιδηρόπουλου. Περισσότερο ως φόρος τιμής αλλά και ταυτόχρονα ανάδειξης νέων στοιχείων του λόγου του Σιδηρόπουλου, με υλικό που βρισκόταν στα συρτάρια του, είτε σε μορφή προσχεδιασμών είτε ολοκληρωμένης μορφής, σημαντικό για τους ακροατές αλλά και μελετητές της εποχής του και των προεκτάσεών της.

*****************

`

 

4. Δημήτρης Κάσσαρης, «Νεροσταγόνες- Μελοποιημένα τρίστιχα του Γιάννη Ρίτσου», εκδ. Protasis, 2019

«Μέσα από τρίστιχα εναλλάσσεται ο έρωτας, η απώλεια και η απουσία. Ζωντανεύει η μνήμη, ο χρόνος και ένα κρυμμένο παιδί. Επάνω σε κάθε συλλαβή τους ακούμπησα με προσοχή τις ταπεινές μου νότες» αναφέρει ο
συνθέτης και ερμηνευτής Δημήτρης Κάσσαρης στο ένθετο ενός νέου δίσκου με τίτλο «Νεροσταγόνες», με εννιά τραγούδια που γεννήθηκαν από τη μελοποίηση τρίστιχων του Γιάννη Ρίτσου από τον Κάσσαρη και ηχογραφήθηκαν με την ενορχηστρωτική επιμέλεια του Μανώλη Ανδρουλιδάκη και τις ερμηνείες της Ρίτας Αντωνοπούλου, του Πάνου Μπούσαλη και του ίδιου του συνθέτη. Πρόκειται για μια δουλειά που συνομιλεί -για να δώσουμε ένα πρώτο στίγμα της – με την τεχνοτροπία του Χρήστου Λεοντή (στο «Πρωινό άστρο»).  Μια ευγενής μουσική χειρονομία που αναγνωρίζει τον λόγο που μελοποιεί φτιάχνοντας μικρής διάρκειας τραγούδια που έχουν την αυτάρκεια του τραγουδιού με μεσογειακές μελωδίες και μπαλάντες.
`
***************
`

5. Ανδρέας Κατσιγιάννης, «Πολιορκημένος χρόνος» (ποίηση: Τίτος Πατρίκιος), εκδ. Όγδοο, 2019

Ο «Πολιορκημένος χρόνος» περιέχει επτά μελοποιημένα ποιήματα και  αφηγήσεις από τον ίδιο των Πατρίκιο οκτώ ποιημάτων. Εμηνεύουν οι : Γιάννης Κότσιρας Γιώργος Περρής Γιώργος Νταλάρας Μίλτος Πασχαλίδης Φοίβος Δεληβοριάς Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Απόστολος Μόσιος. Ο συνθέτης Ανδρέας Κατσιγιάννης, ιδρυτής της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας η οποία είναι παρούσα και σε αυτήν την εργασία προσφέροντας έναν πλούσιο ενορχηστρωτικό περίβλημα πάνω στις μελωδίες που μεταποιούν τα ελευθερόστιχα ποιήματα του Πατρίκιου σε τραγούδια. Δίσκος με συνθετική ταυτότητα έλλειψης στόμφου αφού άλλωστε και οι στίχοι του Πατρίκιου δεν διεκδικούν το βάθος αλλά το πρώτο υπόστρωμα της ποίησης. Σημαντικές οι ερμηνευτικές καταθέσεις στον δίσκο, αρμοστές στο ηχόχρωμα ξεβολεύοντας ερμηνευτές όπως τον Κότσιρα από τις γνωστές τους και καθιερωμένες τραγουδιστικές προσεγγίσεις.