Πόσους Ήλιους χάθηκαν μακριά
Τα άστρα της αγάπης του ανθρώπου
Πόσες Μαύρες Τρύπες γέννησαν
Μες την Καρδιά του Σκότους;

Πόσο Φως κρύβεται πίσω από
Τα απέραντα σκοτάδια της Ψυχής
Που λάμπει αχνά μα σταθερά σαν
Μακρινό αστερισμό στο Άπειρο χαμένο;

Και πόσο Σκότος στα ψεύτικα φώτα
Του κόσμου της πόλης των θνητών
Πόσο θόρυβο κάνουν τα σώματα
Πριν πριν την σιωπή του τέλους;

Πίσω απ’ το Φως που σβήνει
Γεννιέται Άλλο πιο Μεγάλο και Λαμπρό…
Όσο με αγαπάς και σε αγαπώ…
Τίποτα στο Σύμπαν δεν πεθαίνει…