Περνάει

Ο χρόνος να περνάει
ήδη σκοτωμένος και καμμένος
σπίρτο που σβήνει στη στιγμή
χαμένος χωρίς
νόημα κανένα.
Άσκοπα
Τσιγάρα
Άσκοπα η υγεία μας χαλάει.

Με διαξιφισμούς μεταξύ
Ανώτερων λαντζιέρηδων και ανώτατων
γραφιάδων.
Τα σάλια τους να σέρνονται στο πάτωμα,
οι αρσενικές θεραπαινίδες να γλιστράνε.
Με αυτούς ο χρόνος περνάει

2/5/2019

Επαφές

Φίλοι έφυγαν
Μόνοι μείναμε.
Μετά από πλάκες,
Μοναστηράκια και διενέξεις
Εντάσεις και ησυχίες
Ασέβειες και προσβολές
Γέμιζε το ποτήρι σταγόνες
με νεύρα και ηλεκτρόνια, η ροή
ήταν ανοδική.
Μπήκαν οι
δρόμοι στη δική του διχάλα
ο καθένας.
Καμμία σχέση με αυτόν που μας έφερε να γνωριστούμε.

12/5/2019

Όπως και να ’χει

Μαύρη η μέρα που ξημέρωσε
με την πρωτιά της αντίδρασης
τους αριστούχους της δυσφήμησης
με δηλώσεις κατά της ελευθερίας του λόγου
με δηλώσεις υπέρ της απολύμανσης του οργανωμένου εγκλήματος,
απέναντι στο οποίο όλοι εθελοτυφλούν.
Τα μάτια τους φτάνουν μόνο για να βλέπουν σκόνη παντού,
στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και
στις σκούρες συνοικίες
Αλλά όχι στις ψυχές τους.

Χρειαζόμαστε…
περισσότερη ποίηση;
Περισσότερη κινητοποίηση;
Περισσότερο από
το σύνολο καλλιτεχνικό σύμπαν;
Ιδού το διακύβευμα
ιδού και το πήδημα.
Δυστυχώς εδώ δεν έχει ρόδο.
Οριακά μόνο όνομα.

Όπως και να ‘χει η μέρα πέρασε.
Η ομίχλη έφτασε και είναι μία.
Όπως και να ‘χει ο Λαός πήρε τα τρία.

8/7/2019

Πολλοί λίγοι

Μόνο με της Μαυριτανίας τα
σύνορα σε πέταξαν.
Πολλές γνωριμίες, πολλές παρέες
που σ’ έγραψαν στα πεπαλαιότερα των υποδημάτων
τους.

Λίγοι φίλοι.
Μύθοι που φτιάχνονται για παραθεριστικές περιοχές
και για «πόλεις» που
θυμίζουν το Σαν Φρανσίσκο στην
πιο αποτυχημένη του εκδοχή.

Γυναικεία τακούνια τρυπάνε
το έδαφος της παραλιακής
ενώ λίγο πιο πάνω
έβλεπες την καλύτερη διαφήμιση της Avon.

Ηταν τα τακούνια
και τα eyeliner που ποτέ δεν ήρθαν στο σπίτι σου.
Τα κρίσιμα λόγια: «σπίτι σου ή σπίτι μου;»
ποτέ δε βγήκαν από τα χείλη τους
μες στη μαύρη νύχτα.

Τους ήταν αρκετή η αυτοϊκανοποίηση
μπροστά στον καθρέφτη.
Μες στη μαύρη νύχτα.

Στο ίδιο καζάνι βράζατε όλοι.
Ανικανοποίητοι, ανέραστοι
τελάληδες της μεγάλης ζωής σε
αποτυχημένες παραθεριστικές περιοχές.

Τί έλειπε τελικά;

16/7/2019

Ατιτλο, 1

Εφτασε η μόδα,
συνδέθηκαν οι σχολές με το ριζοσπαστισμό,
ακόμα κι αν
ο τελευταίος έχει ελιτιστές
που ήρθαν τον 21ο αιώνα να το παίξουν
Αριστοκράτες. Χομπίστες χωρίς τρόπους.
Μόνο τύπου επαναστατικές φανφάρες,
θα περάσουν τα είκοσι τρία
και δε θα ασχοληθούν ποτέ ξανά.
Επαναστατικότητα που περιορίζεται στην πλαστική καρέκλα των καφενείων.
Οι ίδιες οι παρέες τους νομίζουν ότι δεν τους ξέρουν.
Δε σε χαιρετάνε αν δεν
έχεις φοιτήσει στο καλύτερο κολλέγιο της επαρχίας.
Εκεί που τους παίρνει να το παίξουν αριστοκράτες.
Και κινηματίες
Και ριζοσπάστες.
Τι ριζοσπάστες; Αν είναι για Εφ. Συν.
ας το ξαναδούν.

Κανενός τα χαϊρια δε μένουν κρυφά.

17/7/2019

Κυριακή

Διασύρετε δίχως αιδώ
Ανθρώπους θέλοντας να τους καθίσετε
στη διαθεσιμότητα των διαόλων
σας, χωρίς στοιχεία, χωρίς τίποτα.
Μόνο και μόνο για να ικανοποιήσετε τα συμπλέγματά σας
και τα παρά λίγο american dream σύνδρομά σας
Χωρίς να μένετε σε μονοκατοικίες χωρίς τίποτα.
Εχοντας κερδίσει το χαμένο
τίποτα
καταδικασμένοι στη μισαλλοδοξία σας.

Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια η σημαία σας
μόνο και μόνο για να δώσετε συγκεκριμένες εντυπώσεις
τις Κυριακές
με τα Βερσάτσε αγορασμένα από το παζάρι,
με τα πούρα των 30 λεπτών
μόνο και μόνο για να σκάσουν οι γείτονες και οι γειτόνισσες.

Η κατήχηση/καθοδήγησή σας δε σας έμαθε τα βασικά.
Παραφράζοντας τον Κάρολο Ερρίκο
οι καλύτεροι στο κύρηγμα υπέρ της αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς και της κατανόησης
είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του.
Κάθε Κυριακή.

Εκεί που ονειρεύεστε ανθισμένα λειβάδια βουτηγμένα σε ηλιόλουστες ανοιξιάτικες
μέρες θα ψοφήσετε μες στη μιζέρια σας
αφού σας κατασπαράξουν οι ίδιοι σας οι δαίμονες.
Μία Κυριακή.
Χωρίς μπάμπεκιου, χωρίς τίποτα.

21/7/2019