ΤΑ ΑΜΑΡΑΝΤΑ

 

Στον πλάνητα

τούτο κόσμο,

ποια πλανεύτρα ομορφιά

τον Θάνατο

θα αποπλανήσει;

 

Στην πλάνη

της ανάσας και της ματιάς

ποια πλανεύτρα ύπαρξη

θα  τον δωροδοκήσει;

 

Στον πλάνητα

τούτο κόσμο

με την πίστη

των

αμάραντων

στο κεφάλι ας στολίσει.

 

Κι εκείνος

θα λυγίσει.

«Κοίτα.

Μια ομορφιά

στη ζωή. Και στο μετά.

Άφθαρτη και φθαρτή

αθωότητας η στιγμή

στο Πριν. Στο Ποτέ πια.

Και

στο Αεί.»

`

*

ΑΓΓΕΛΙΑ

Διατίθεται ψυχή.

Ανεπαρκώς σκληρή.

 

Διατίθεται ψυχή.

Να θέσει ένα αποτύπωμα κι αυτή.

 

Διατίθεται ψυχή.

Αναμφιβόλως πάρα ταύτα ικανή.

 

Ν΄ αντέξει.

Να βιώσει.

 

Τα τόσα δα, μικρά μεγαλειώδη μπορετά.

 

Διατίθεται ψυχή.

Τα υποτίθεται θα αρνηθεί.

 

Διατίθεται ψυχή.

Ας εκτεθεί.

 

Στην τόλμη.

Και στου έρωτος τη ζωή.

 

 

*

 

ΨΥΧΗΣ ΣΧΟΙΝΙ

 

Ποιος άπλωσε

Τις πεταλούδες

Στο σχοινί;

 

Ποιος άφησε

Τα όνειρα χωρίς ψυχή;

 

Ποιος μάλωσε

Με τα χρώματα

Και τη ζωή;

 

Ποιος είπε;

Μη!!

Δεν πρέπει!!

Χωρίς Γιατί;

 

Ποιος άπλωσε

Τις πεταλούδες

Στο σχοινί;

Στον Άνεμο;

Στον Ήλιο;

Στη Βροχή;