`

Η περφόρμανς  Malady ’82  από την ομάδα MετΆΤηΛΉθη με βασικά υλικά κείμενα και εικόνες από την «Αρρώστια του Θανάτου» της Μαργκερίτ Ντυράς, το «Παιδί Εγκληματίας» του Ζαν Ζενέ, το «Antiporno» του Σίον Σόνο και το «The End of a Love Affair» του Πέδρο Κόστα, παρουσιάζεται για δύο ακόμα παραστάσεις στο Booze Cooperativa, τη Μ. Τρίτη και τη Μ. Τετάρτη.

 

`

 

 

Η συνεργασία μου στο Malady ’82 και με την ομάδα προέκυψε ως εξής:

Είχε προηγηθεί μια συνεργασία με τον Γιώργο Ευθυμίου σε ένα video βασισμένο στην ποιητική συλλογή της Μαρίας Λαϊνά, Δικό της (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001)κι από τότε ψάχναμε την κατάλληλη ευκαιρία να ενώσουμε ξανά δυνάμεις. Μ’ αρέσει πολύ ο τρόπος που σκέφτεται ο Γιώργος κι ήμουν σίγουρη απ’ την πρώτη στιγμή ότι η περιπέτειά μας στον κόσμο της Μαργκερίτ Ντυράς θα είχε τρομερό ενδιαφέρον. Πόσο μάλλον όταν ο κόσμος  αυτός άρχισε να συνομιλεί με το σύμπαν του Ζενέ, του ΣίονΣόνο του Πέδρο Κόστα και στη συνέχεια και με αυτό του καθενός από εμάς: του Δημήτρη Αμελαδιώτη, της Χριστίνας Τσάτσου, του Julien Cadieux, της Δέσποινας Σανιδά, της Κατερίνας Σπυροπούλου, της ΤζέναΣαλίου, της Ελένης Κασκούρα και της Στέλλας Πεκιαρίδη.

 

 

Εγώ είμαι η φωνή της παράστασης. Το ηχητικό της περιβάλλον, λίγο πάνω από το κύμα της θάλασσας αλλά και μέσα σε αυτό. Είμαι η συνείδηση στο σκοτάδι που μοιάζει με νερό. Το μαύρο που δεν είναι ποτέ μαύρο. Η μεγαλειότητα του τίποτα που όμως καταλαμβάνει όλον το χώρο. Είμαι αυτή που ήθελε να πει μια ιστορία, αλλά που τελικά ξεχάστηκε λέγοντας μια άλλη. Στόμα που ανοίγει, στόμα που κλείνει είμαι, γιατί πνίγεται να αναπνεύσει λίγες λέξεις.

 

 

Η περφόρμανς είναι μια σύνθεση που ψάχνει να βρει το παράφορο σώμα της σ’ έναν εκλογικευμένο κόσμο. Που δε βολεύεται στη νόρμα αλλά τολμάει να ενώσει κείμενα και εικόνες, ιδέες και καθρέφτες, ανθρώπους και μουσικές στο υγρό περιβάλλον του ενστίκτου. Είναι ένα αιρετικό παραμύθι που γράφτηκε / φτιάχτηκε προσπαθώντας να βρει την έξοδο από τον εαυτό του.

 

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω καμία στιγμή της παράστασης, γιατί στο μυαλό μου είναι όλες τόσο δεμένες μεταξύ τους που έχουν καταλήξει να σχηματίζουν μια παιχνιδιάρικη κατασκευή τύπου Jenga.Πολύ φοβάμαι πως αν διαλέξω να «βγάλω» ένα τουβλάκι, ο πύργος θα πέσει και δε θέλω να βάλω σε κίνδυνο μια τόσο ζηλευτή ισορροπία.

 

Η ίδια η Ντυράς αναφέρει για την περιπέτεια της γραφής: «Γράφω δε σημαίνει διηγούμαι μια ιστορία αλλά αναφέρω όσα την περιβάλλουν. Δημιουργούμε γύρω από την ιστορία μια στιγμή, ύστερα μιαν άλλη στιγμή. Όλα όσα υπάρχουν, που θα μπορούσαν όμως και να μην υπάρχουν ή να είναι ανταλλάξιμα, όπως τα γεγονότα της ζωής. Η ιστορία και η ανυπαρξία της ή η έλλειψή της». Αυτή ακριβώς ήταν η αίσθηση μου κατά τη διάρκεια των προβών, προσπαθώντας να ερμηνεύσω ένα τόσο ξεχωριστό κείμενο, όπως είναι Η αρρώστια του θανάτου. Η δημιουργία μιας στιγμής κι έπειτα μιας άλλης. Χωρίς καμία προετοιμασία. Το απόλυτο εδώ και τώρα. Σχεδόν μια εμπειρία διαλογισμού. Κι αυτή η περιπέτεια με ενδιαφέρει πολύ τόσο ως ηθοποιό όσο και ως άνθρωπο που γράφει.

 

************************************************************

 

MALADΥ ’82

«Αν το τραγούδι μας τους φανεί ωραίο, ποιος θα τολμήσει να πει ότι αυτός που το ενέπνευσε ήταν ένας αχρείος;»
Ζαν Ζενέ

O άντρας, κυριευμένος από θάνατο, κάνει ένα συμβόλαιο για μερικές πληρωμένες νύχτες με μια γυναίκα.
Η γυναίκα παίρνει μια θέση στο κρεβάτι και καταλαμβάνει όλο το δωμάτιο.
Έξω από το σπίτι η θάλασσα φτάνει μέχρι τους τοίχους.
Πίσω από τις καλαμιές η ζωή χειρονομεί απόκοσμα.

Μια περφόρμανς από την ομάδα MετΆΤηΛΉθη με βασικά υλικά κείμενα και εικόνες από την «Αρρώστια του Θανάτου» της Μαργκερίτ Ντυράς, το «Παιδί Εγκληματίας» του Ζαν Ζενέ, το «Antiporno» του Σίον Σόνο και το «The End of a Love Affair» του Πέδρο Κόστα.

Τρίτη & Τετάρτη στις 21.30
 23|24 Απρίλη.
Είσοδος: 8 ευρώ