Στην επέτειο του θανάτου του φίλου Αλέξανδρου Ζούκα (1956-2012) σημειώνω βιαστικά δυο λόγια για τον εκδοτικό οίκο που ο ίδιος ίδρυσε και υπηρέτησε, για τις εκδόσεις «Έλλα» [: η επωνυμία προέρχεται το όνομα βυζαντινής θεσσαλής πριγκίπισσας].

Το εκδοτικό αυτό συνιστά ένα σοβαρό πεδίο ανιδιοτελούς δράσης και προσφοράς του Αλέκου Ζούκα στην προβολή του παραδοσιακού – αλλά και του πιο σύγχρονου-  πολιτισμού των Ελλήνων και άλλων λαών της Βαλκανικής. Το εγχείρημα διήρκεσε από το 1992 ώς το 2005 ως «Περιφερειακές εκδόσεις Έλλα» (προφανώς ενταγμένο στις απόπειρες του Αλέκου για αναβάθμιση της «ελλαδικής περιφέρειας»). Η ίδρυση και η λειτουργία (μέσα από δύσκολες συνθήκες και σε βάρος πάντα των  ισχνών οικονομικών αποθεμάτων του) του εκδοτικού οίκου στη Λάρισα απέφερε 73 και πλέον τίτλους λογοτεχνικών, ιστορικών, λαογραφικών, φιλολογικών, ταξιδιωτικών βιβλίων.     Ενδεικτικά εδώ παρουσιάζονται τρία εξώφυλλα εκδόσεων, που είχε την ευγενή καλοσύνη η σύζυγος του Δέσποινα να μού δωρίσει:

`

 

  1. «Νοτιοσλάβοι ποιητές μπροστά σε βυζαντινές τοιχογραφίες». Ανθολόγηση και εισαγωγή Ευθύμιος Κλετνίκοφ. Μετάφραση Ειρήνη Σπανουδάκη. Σειρά: TerraIncognita, αρ. 3 . Λάρισα 1999. Σελ. 57 + 7 χ.α

 

`

2. Σλόμπονταν Μίτσκοβιτς, «Ο Αλέξανδρος και ο θάνατος» [: μυθιστόρημα στα όρια της φανταστικής λογοτεχνίας, βραβευμένο στη Φραγκφούρτη]. Μετάφραση: Μαρία Πλάτσκοβα, Τραϊανός Πασόης. Λογοτεχνική και γλωσσική επιμέλεια: Τάσος Τίλιος. Σειρά: Ιστίον-Λογοτεχνία, αρ. 1. Υπεύθυνος σειράς Κώστας Ντόλκος, Λάρισα 2002. Σελ. 505 + 3. Στην εικόνα του εξώφυλλου μια λεπτομέρεια: «Ο Ισκεντέρ ετοιμοθάνατος. Από το ΣαχΝαμέ του Φερντοσί. Εικονογράφηση σχολής Ταυρίδος, 14ος αι.

(Freer Gallery o fArt, Ουάσιγκτον).

 

 

3. Γιώργος Χατζηλάκος, «Από τα παραλειπόμενα του Μ. Καραγάτση. Προανάκρουσμα στην ΌλιαΑλεξέγιεβνα». Επιμέλεια: Ευγενία Στασινάκη. Σειρά: Μαρτυρίες ΙΙ. Λάρισα 2001. Σελ. 61.

`

 

 

Από το Αρχείο του ΠΟΙΕΙΝ:

Γιώργος Μύαρης, Ο Αλέκος Ζούκας παρών σαν ένας «τρυφερός και ακατάλυτος ενεστώτας»