Επανεκδίδεται, από τις εκδόσεις Ιανός η ανθολογία ποιημάτων του Μίκη Θεοδωράκη «Να μαγευτώ και να μεθύσω». Ανθολογημένα από την Ιουλίτα Ηλιοπούλου, τα ποιήματα του βιβλίου καλύπτουν μια περίοδο πέντε δεκαετιών, ανοίγοντας, όπως λέει η ίδια στην εισαγωγή της, «πολλές πύλες στο μυστικό, πολύτροπο μα και φιλόξενο τοπίο της σκέψης και της ψυχής του Μίκη Θεοδωράκη. λ…] Δημόσιος ο ίδιος ως σύμβολο, ως κοινός τόπος αναφοράς, ως κομβικό σημείο που πάνω του τέμνονται οι πολλοί δρόμοι της σύγχρονης ιστορίας, της τέχνης, της ανθρώπινης περιπέτειας, καταφέρνει ωστόσο [ο Μίκης Θεοδωράκης] να παραμένει ο μοναχικός ιδιώτης ενός γλαυκού ουρανού που με την αυθορμησία παιδιού ονομάζει τα πράγματα κι αυτά τον ακολουθούν στο παιχνίδι της κάθε λεπτού δημιουργίας. […] Των πόθων της ψυχής του είναι εν τέλει καταγραφή τα ποιήματα, τα μικρά χαρτιά-καθρέφτες που πάνω τους κοιτάζεται απροσποίητος, ανυπεράσπιστος και χωρίς βάρος. Θαυμάζει, απογοητεύεται, θρηνεί, περιμένει, λυπάται, διαπιστώνει, αλλά πιστώνει την οφειλή. Αύριο θα επανέλθει. Απ’ “ένα δρόμο ανηφορικό, γεμάτο ζεστή βροχή που τελικά καταλήγει σε ποτάμι”. Ή, αλλιώς, απ’ τη μουσική. Τη μουσική, κύριε Θεοδωράκη! […]

 

 

 

[…]  «Ο Θεοδωράκης ξέρει ν’ ανασύρει απ’ την κάθε στιγμή έναν χρόνο απόλυτο, όλο δικό του, κι ας τον κλέβουν οι εκάστοτε εξουσίες, κι ας τον τεμαχίζει η γύρω πραγματικότητα. Αυτός μπορεί να τον αποκαθιστά αυτούσιο μέσα στον νού του, να τον ακεραιώνει μέσα στο δυνατό κόκκινο χρώμα που έχουν τα γεράνια στη γλάστρα του. (…) Στα ποιήματά του έρχεται ίσαμε την κόλλα του χαρτιού του, ανεπιτήδευτος, απλός, έχοντας προς στιγμήν λησμονήσει την οικείωσή του με την κορυφαία στιγμή αυτής της τέχνης. Έρχεται με την αμεσότητα σχεδόν λαϊκού ποιητή, που, κι ας πέρασαν αιώνες λόγου, θ’ αρθρώσει την πρώτη λέξη τώρα. Τώρα θα μαγευτεί απ’ το πολύ πράσινο που τον ξημέρωσε, τώρα θα μεθύσει απ’ ενα «σ’ αγαπώ». Προφέρει τις συλλαβές του με την εμπιστοσύνη οτι απευθύνεται πάντα κάπου, με τη σοβαρότητα του ακατάληπτου που κλείνουν και τα πιό φθαρμένα ακόμα νοήματα, με τον κίνδυνο της ανατροπής που φέρει η διάθεσή του, με την ασφάλεια της ειλικρίνειάς του. »

Τα χειρόγραφα και τα σχέδια που περιλαμβάνονται στην έκδοση προέρχονται από το Αρχείο Μίκη Θεοδωράκη, το οποίο απόκειται στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής».

Το έργο εξωφύλλου είναι της Έφης Ξένου. Το συγκεκριμένο σκίτσο έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα Τα Νέα.