ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ

Μόλις νυχτώσει

Έλα να σε πάρω μαζί μου

Μην ξεχάσεις τα μαύρα γυαλιά σου

Να μη βλέπω τα μάτια σου να κλαίνε

Μόλις νυχτώσει

Έλα να σε πάρω μαζί μου

`

*

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ

Πόσος δρόμος μέχρι την καρδιά σου

Καλή μου

Νύχτωσε το μαχαίρι μου

Στους παιδικούς σου ιστούς

Και δακρύζουν

Τα εμφύλια μάτια σου

Πόσος δρόμος μέχρι την καρδιά σου

Ιφιγένεια

`

*

Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Ποιός περπατάει μέσα στην κάμαρά σου
Και τί γυρεύει
Ποιός πυρετός θερίζει τη χαρά σου
και μ’άγριεύει

Η νύχτα στο παράθυρο σφυρίζει
Σαν ένας υποψήφιος εραστής
Τα νειάτα μας που φεύγουν μου θυμίζει
Τα νειάτα
Που δε γνώρισαν ζωή της προκοπής

Ποιός κυνηγάει το ζεστό φιλί σου
Και βλαστημάει
Ποιός βηματίζει πάνω στο κορμί σου
Και με πατάει

Η νύχτα στο παράθυρο σφυρίζει
Σαν πλοίο που δε γνώρισε σταθμό
Τα νειάτα μας που φεύγουν μου θυμίζει
Τα νειάτα μας
Που χόρτασαν σκοτάδι και καημό

`

*

ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Με αλκοόλ στρωμένα σχέδια και χάρτες
Κάνουν μανούβρες στη Μεσόγειο τα όνειρά μας
Αχ μάτια μου
Μας κατοικούν βουβοί αντάρτες
Κι είναι φτωχά τα λόγια τα καθημερνά μας

Φυλάξου απ’τον κακό καιρό
Κι απ’του πελάγου το λωτό
Σαν βρεις του ήλιου το λιμάνι
Θα σ’αγαπήσουν κι οι ρουφιάνοι

Με λουμινάλ οι φίλοι καρτερούν το θαύμα
και δε μιλούν για τη χαμένη τους ζωή
Αχ μάτια μου
Έχουμε γίνει άγραφο γράμμα
Τί να διαβάσεις σ’ένα ολόλευκο χαρτί

Φυλάξου απ’τον κακό καιρό
Κι απ’του πελάγου το λωτό
Σαν βρεις του ήλιου το λιμάνι
Θα βγούν κι οι φίλοι στο σεργιάνι

`

*

 

ΓΕΝΟΒΕΦΑ

Ολημερίς λιμνάζεις μες στα καφενεία
Κι οι τραμβαγιέρηδες σου πίνουν την καρδιά
Κουρσάροι σε παραμονεύουν στα Χαυτεία
Και την αγκάλη σου την παίζουν στα χαρτιά

Το βράδυ μόλις κλείσουνε τα σινεμά
Kάποιο μορτάκι ξέμπαρκο θα σε φιλάει
Σ’ένα φτηνό δωμάτιο με σεντόνια υγρά
Τον Βαμβακάρη φάλτσα θα σου τραγουδάει

Κινέζικα μετάξια και Μαροκινά
Θα σου χαρίσω εγώ φτωχή μου Γενοβέφα
Κάνε τσιγάρο κι άντε όνειρα γλυκά
Τώρα-με νοιώθεις-μόλις άρχισα την πρέφα