Δημήτρης Λέντζος, «Εωθινά Αγάλματα», εκδ. Μετρονόμος, 2018

ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ Τραβούσε με κόπο στην κεντρική λεωφόρο το μεγάλο καρότσι με το άγαλμα του αγνώστου εκείνου στη μεγάλη πλατεία είχαν αρχίσει τις ομιλίες και τις απαγγελίες των ποιημάτων ο αχθοφόρος με τη μαύρη σκούφια τα μακριά γένια και το τσιγάρο στα χείλη σταμάτησε μπροστά στο πορνείο πότισε τον βασιλικό με τα κλειστά παράθυρα έκανε τον σταυρό του και συνέχισε να σέρνει εκείνο το ακέφαλο άγαλμα του Αγιάννη του Προδρόμου ή του Καραβάτζο ποτέ δεν έμαθε ακριβώς ρωτώντας επίμονα τους επισήμους και τους ειδικούς περί των αγαλμάτων. ` * ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ Η μάνα μου σιδέρωνε με το παλιό της σίδερο το άσπρο μου πουκάμισο όταν τέλειωσε το κρέμασε στην καρέκλα και μου είπε: «να το φορέσεις στον γάμο σου να ’χεις τη μυρωδιά μου πάνω σου» πέρασε καιρός και στον γάμο μου δεν παρέστην ως ώφειλα το φόρεσα στην κηδεία της αργότερα με όλη τη μυρωδιά της πάνω μου που την κρατώ ακόμη ανύμφευτος στις γαμήλιες τελετές και λειτουργίες. ` * ΦΕΓΓΑΡΙ ΔΙΚΟΠΟ Ένα φεγγάρι δίκοπο στου ουρανού το χέρι με λάβωσε κατάστηθα και τριγυρνώ τις νύχτες στον μύλο … Συνεχίστε να διαβάζετε το Δημήτρης Λέντζος, «Εωθινά Αγάλματα», εκδ. Μετρονόμος, 2018.