ΑΝ ΕΙΜΑΙ

 

Αν είμαι κόκαλο ποτισμένο με οξύ και δάκρυα

σταματημένους ήλιους αν έχω στα βλέφαρα μου

αν είμαι συκώτι μεθυσμένο που πρήζεται

και δεν αντέχει την οδύνη του

αν είμαι δέρμα που βαραίνει και πιέζει το κρέας

αν είμαι σώμα που υποφέρει

μπορώ να είμαι και φτερό, πουλί, αερόστατο

μπορώ να είμαι ρίζα που ανεβαίνει

βεγγαλικό που σκάει

την ουσία μου ν’ αναλίσκω μπορώ

με κρότο τα μυρμήγκια να εντυπωσιάζω.

`

*

FALLS ICH BIN

 

Falls ichKnochen bin, getränkt mit Säure und Tränen

stehengebliebene Sonnen falls ich unter meinen Lidern habe

falls ich betrunkene Leber bin, die anschwellt

und ihren Schmerz nicht erträgt

falls ich Haut bin, die das Fleisch belastet und bedrängt

falls ich leidender Körper bin

kann ich auch Feder, Vogel, Heißluftballonsein

ich kann hinaufsteigende Wurzel sein

platzendes Feuerwerk

mein Wesen aufbrauchen kann ich

knallend die Ameisen beeindrucken.

`

******

ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

 

Αναρωτιέμαι το τίποτα τι είναι;

Νόημα, λέξη απλώς

ή το δοχείο του παντός;

Μετά από πόσες προκύπτει αφαιρέσεις;

Από το τι το αφαιρείς;

Τι για να προκύψει πολλαπλασιάζεις;

Αν με την αίσθηση δοκίμαζα να μάθω

σαν καραμέλας σάρκα

θα ήθελα το τίποτα να γλείψω.

Όμως, μήπως το περιτύλιγμα είναι το τίποτα;

Ή μήπως πάλι

είμαι εγώ ένα τίποτα

που κάθε τόσο γλείφω καραμέλες που μου δίνουν;

Α, τίποτα

Είσαι καλό ή κακό

Να σε φοβάμαι πρέπει ή να σε ποθώ;

Μα τι να φοβηθώ λοιπόν;

Σαν είμαι εγώ εδώ, εσύ δεν είσαι

κι αν έρθεις πως θα σε γνωρίσω;

Να εξαντλούμαι με τη σκέψη σου μπορώ

μα και να σε αγαπώ μπορώ εξ ίσου

σαν φίλο μακρινό που όλο υπόσχεται πως θα έρθει.

Μια χάρη να μου κάνεις όμως τώρα

φύγε τελείως απ’ το δρόμο μου

καθώς θα πρέπει ένα ποίημα για σένα να γραφτεί.

*

EINE REDE ÜBER DAS NICHTS

 

Ich frage mich, was ist das Nichts?

Ein Sinn, einfach ein Wort

oder das Gefäß für Ein und Alles?

Nach wie vielen ergibt es sich Subtraktionen?

Wovon subtrahiert man es?

Womit multipliziert man, sodass es daraus hervorgeht?

Wenn ich mit Sinnen versuchen würde zu erfahren

würde ich, wie am Leib eines Bonbons

an dem Nichtslecken.

Jedoch, ist die Verpackungvielleicht das Nichts?

Oder wiederrum

bin ich ein Nichts

da ich immer wieder an den Bonbons lecke, die man mir schenkt?

A, Nichts

bist du Gut oder Böse

sollte ich Angst vor dir haben oder dich begehren?

Aber was sollte mich nun beängstigen?

Wenn ich hier bin, bist du es nicht

und wenn du kommest, woher erkenne ich dich?

Mit deinem Gedanken kann ich mich erschöpfen

aber auch lieben kann ich dich gleichermaßen

wie einen entfernten Freund, der immer verspricht zu kommen.

Mach mirnun abereinen Gefallen;

weich vollkommen aus meinem Weg

zumal ein Gedicht für dich geschrieben werden muss.

 

 

********************************************

Η Κυριακή Λυμπέρη γεννήθηκε και ζει στη Χαλκίδα. Ποιητικές συλλογές: ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ – Χαλκίδα 2009 και ΕΜΑΥΤΟΥ – Χαλκίδα 2010 . ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ – Εκδόσεις Γαβριηλίδη 2012 . ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΥΨΟΥΣ – Εκδόσεις Τυπωθήτω 2015.ΟΡΜΗΤΙΚΟΙ ΟΙ ΦΘΟΓΓΟΙ ΩΣ ΤΟ ΧΑΝΟΜΑΙ – Εκδόσεις Των Φίλων 2017.

Ποιήματά της έχουν φιλοξενήσει τα λογοτεχνικά περιοδικά ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ, ΤΟ ΦΡΕΑΡ, ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ, ΟΡΟΠΕΔΙΟ, ΔΕΚΑΤΑ, ΘΕΥΘ, ΠΟΡΦΥΡΑΣ τα ηλεκτρονικά περιοδικά poeticanet, frear gr, διαπολιτισμός κλπ.

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα: Τα ποιήματα του 2015 – Κοινωνία των Δεκάτων, Τα ποιήματα του 17- Κοινωνία των Δεκάτων, To παιδί στην Ποίηση – Κύκλος Ποιητών 2018.

Κριτικά της σημειώματα για ποιητικά κυρίως βιβλία έχουν δημοσιευθεί στο ένθετο “Αναγνώσεις” της Κυριακάτικης ΑΥΓΗΣ, στο περιοδικό ΑΠΟΠΛΟΥΣ, στο περιοδικό ΘΕΥΘ και στα ηλεκτρονικά περιοδικά bookpress, frear gr και Fractal.

Είναι μέλος του ΚΥΚΛΟΥ ΠΟΙΗΤΩΝ Αθηνών.