A Jedi will come

To destroy the Sith

And bring balance to the Force.

-The Great Holocron

 

 

Πάντοτε έβρισκα γοητευτικές τις αντιθέσεις. Μου ξεκλείδωναν το μυαλό. Ίσως οφείλεται στον ENTP  τύπο προσωπικότητάς μου. Έστω. Η πολικότητα μεταξύ φωτός και σκότους είναι μια ευάρεστη αντίθεση σε πολλούς ως δημιουργική μαγιά, ιδιαίτερα όταν συσχετίζεται με το ζήτημα της ηθικής και της έλλειψής της. Όμως, εάν κι εφόσον το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο, πού βρίσκεται η Χρυσή Τομή; Αποφάσισα, λοιπόν, να βρω την ισορροπία παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή:

 

Εν Αρχή ην το Χάος!

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, το Έρεβος και η Νύχτα γέννησαν την Ημέρα και τον Αιθέρα. Η σκέψη μου ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα πορεία με αυτήν την εκκίνηση. Ώστε, αναρωτήθηκα, είναι πράγματι το Σκότος που δημιουργεί το Φως; Θυμήθηκα τον Παύλο και την προς Ρωμαίους επιστολή του. Μα βέβαια, σκέφτηκα, η φώτιση έρχεται μέσω της αμαρτίας. Χρειάζεται να κάνουμε πολλά λάθη προκειμένου να μάθουμε τι είναι σωστό. Άναψα τσιγάρο κι έβαλα να ακούσω την Αρλέτα. Χάθηκα στους στίχους και τις σκέψεις μου. «Αν θες ν’ αγιάσεις, πρέπει ν’ αμαρτήσεις», είπε ο άγιος του scotch. Θυμήθηκα τον Άσωτο Υιό και κατέληξα στον Darth Vader. Ω ναι, ο εκλεκτός που θα φέρει την ισορροπία στην Δύναμη.

Ως κλασική Star Wars geek, έχω εργαστεί πάρα πολύ βαθιά και ουσιαστικά με τα σχετικά διδάγματα τα τελευταία δέκα χρόνια. Αναπόλησα στιγμές του μακρινού αυτού (ή μήπως όχι και τόσο, τελικά;) Γαλαξία. Ήταν ένα ενδιαφέρον ταξίδι, στο οποίο συνάντησα «μόνο ό,τι πήρα μαζί μου», όπως απάντησε ο σοφός Master Yoda στον τελευταίο Jedi κατά την μύησή του στο Σπήλαιο της Dagoba. Κατάλαβα ότι ο πραγματικός εχθρός είναι ο Σκοτεινός Εαυτός. Ό,τι δηλαδή μαθαίνουμε από τον Carl G. Young για την μεταμόρφωση της ψυχής μέσω του εσωτερικού Αλχημικού Έργου.

Οι διδαχές των Jedi δεν είναι και τόσο αντιφατικές με αυτές των Sith. Επομένως, πού έγκειται η Αντίθεση; Βούτηξα, λοιπόν, στο Είναι μου για να βρω την Αλήθεια. Μα ποια Αλήθεια; Και οι δύο πλευρές χρησιμοποιούν το ψεύδος ως εργαλείο. Ποιος παράγων τις διαφοροποιεί; Ήπια λίγο κρασί, τα είπα με τον Πυθαγόρα, τον Πρώτο Φιλόσοφo˙ teach me, Master, the Ways of the Force. Με παρέπεμψε στο στοιχείο του Αιθέρα: την Δύναμη. Use your instincts, μου είπε ήρεμος. Διαλογίστηκα, λοιπόν, πάνω στον Κώδικα.

 

Emotion, yet peace.

Τα συναισθήματα είναι ο χαοτικός παράγων στην τάξη της ζωής μας. Τα γεγονότα είναι οι παράξενοι ελκυστές. Η ισορροπία στην χρήση της Δύναμης έγκειται στον αυτοέλεχο μέσω της αυτοπειθαρχίας. Θυμήθηκα όλες τις φορές που συγκράτησα τα συναισθήματά μου προκειμένου να αποφύγω συγκρούσεις με αγαπημένα πρόσωπα. Έμαθα να αποστασιοποιούμαι από τις καταστάσεις, να μπαίνω και να βγαίνω εξίσου εύκολα. Ωστόσο, η διαδικασία της μαθητείας δεν υπήρξε εξίσου εύκολη. Practice makes perfect!

 

Passion, yet serenity.

Έμαθα να τιθασεύω τα πάθη μου και να μην παίρνω αποφάσεις εν βρασμώ. Ο Δάσκαλός μου με δίδαξε σοφά. Aν και πάντα αγαπούσα την ένταση σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς μου, συνειδητοποίησα ότι το ένα δεν αποκλείει το άλλο και πως η καταστασιακή ηδονή του Επίκουρου έχει να κάνει με το πόση ηρεμία και γαλήνη αισθάνομαι εντός, ανεξαρτήτως από το πάθος με το οποίο με κατακλύζει όταν καταπιάνομαι με ζητήματα που με αφορούν. Με άλλα λόγια, κατάφερα να αντιμετωπίζω τις καταστάσεις με συγκρατημένο ενθουσιασμό.

 

Ignorance, yet knowledge

Όπως συμβούλεψε ο Obi Wan τον νεαρό μαθητευόμενό του, έτσι κι εγώ ακολούθησα την μέθοδο της τυφλόμυγας. Έμαθα να μην εμπιστεύομαι τα μάτια μου. Έπαψα να δίνω σημασία σε αυτό που φαίνεται και απέκτησα την ικανότητα να βλέπω το Αόρατο. Να μπορώ να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και να διακρίνω τα κρυφά κίνητρα των πράξεων των ανθρώπων. Μέγιστη Αρετή η Διάκριση, πάντοτε στην υπηρεσία της Αληθείας. Απομακρύνθηκα από τα εγκόσμια σαν θηλυκός Ζαρατούστρας και ισορρόπησα ανάμεσα στην Αυστηρότητα και το Έλεος του Θεού. Μπήκα στην Σφαίρα της Κατανόησης.

 

Chaos, yet harmony

Αρχή των πάντων το Χάος• όμως κι αυτό ακόμα υπόκειται στο καθεστώς του δυισμού: το καταστρεπτικό και το δημιουργικό. Στην εφηβεία μου αγαπούσα το μπιλιάρδο. Περνούσα ώρες μετά το σχολείο στα στέκια της γειτονιάς, παίζοντας με αγόρια, μα τις περισσότερες φορές έπαιζα μόνη μου, όπως τότε που ήμουν παιδί και δεν έβρισκα πρόθυμο συμπαίκτη στο σκάκι. Κάπως έτσι αντιλήφθηκα τις έννοιες της θεωρίας του χάους και του φαινομένου της πεταλούδας.  Νίκησα τον Φόβο, τον παράξενο ελκυστή της Σκιάς. Θυμήθηκα πως εγώ κρατώ τη στέκα, εγώ κατευθύνω την ενέργεια. Με το Σκήπτρο μου φέρνω Αρμονία στην χρήση της Δύναμης.

 

Death, yet the Force

Βίωσα τον θάνατο αγαπημένων, μα πάνω απ΄όλα βίωσα τον δικό μου Θάνατο. Κατέβηκα στον Άδη και τα είπαμε. Death is a natural part of Life, είπε ο μικρός πράσινος φίλος μου. Ο Δάσκαλός μου συγκατένευσε. Εν το Παν και Παν το Εν. Ο θάνατος είναι μια μεταστοιχείωση της ύλης. Δεν υπάρχει Θάνατος, υπάρχει η Δύναμη• εάν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις.

 

Έπειτα από βαθύ στοχασμό, θυμήθηκα πως ένας Jedi χρησιμοποιεί την Δύναμη μόνο για την Γνώση και την άμυνά του, ποτέ για επίθεση. Πράγματι, ο Κώδιξ των Jedi μου προσέφερε μεγάλη υποστήριξη στο μονοπάτι της Γνώσης. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έδωσα τόπο στην οργή. Δεν σημαίνει ότι δεν φοβήθηκα, δεν ζήλεψα, δεν είπα ψέμματα, δεν εξαρτήθηκα από ανθρώπους και καταστάσεις. Απεναντίας, έπρεπε να περάσω από όλη αυτή την Άβυσσο για να καταφέρω επιτέλους να βυζάξω από τη Θηλή του Σύμπαντος. Η ισορροπία κατακτάται αφού πετάξεις χαμηλά και αφού πετάξεις ψηλά, τότε  μόνο θα καταλάβεις, αναγνώστη, την πτήση του Ικάρου. May the Force be with you, always.