ÜBERTRAGT BITTE DIE KÜSTEN

 

Übertragt bitte die Küsten

und die Häfen und die Sterne

sagte er,

für eine tapfere neue Welt

damit eine neue Sonne dämmert über

den ungezäunten Feldern der Erde

Als falsch erwiesen sich die Subjekte verkleidet in Objekte

deshalb verlor auch unser Urteilsvermögen seine Beherrschung

und schicksalhaft entkam unserer harmlosen Schuld

dass der Morgengrauen goldig unter der Haut rasierter Häuptern scheinte

und dass den Mond halb in seiner Versenkung in die Untergrundbahn

purporrotes Blut überläufte

Siehst du, niemand berechnete mit Maße und Gewicht

und die von den Tintenfischen vergossene Tinte

auf ihre Durchfahrt durch die Ägäis.

 

Der Antrag auf Sprache war andauernd und unwiderruflich.

 

 

*

ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΤΕ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ

 

Μεταγλωττίστε τις ακτές

και τα λιμάνια και τα αστέρια

είπε,

για έναν γενναίο καινούριο κόσμο

για να χαράξει ένας νέος ήλιος πάνω

απ’ τα περιφραγμένα χωράφια της γης

Διαψεύστηκαν τα υποκείμενα μεταμφιεσμένα σε αντικείμενα

γι’ αυτό και παραφέρθηκε η κρίση μας

και μοιραία διέφυγε στην αθώα ενοχή μας

ότι η αυγή χρύσιζε υποδόρια πάνω σε ξυρισμένα κεφάλια

και η σελήνη μισή στην καταβύθισή της στο υπόγειο μετρό

ξεχείλιζε αίμα πορφυρό

Βλέπεις, κανείς δεν είχε υπολογίσει με μέτρα και σταθμά

και τα μελάνια που ‘ χυναν οι σουπιές

στο πέρασμα τους στο Αιγαίο.

 

Η πρόταση στη γλώσσα ήταν διαρκής και αμετάκλητη.

 

 

 

 

 

SCHWANKEN

 

Im Munde des Feigenbaumes

Verfaule ich

In den Säulenhallen der Stadt

Umdrehe ich mich

Bei der Körpersprache

Bleibe ich stehen

Bei der Dichte des Schattens

Wird es mir schwindelig

Ich wendete mich dich zu sehen

Und du warst eine Wolke

In einem Hauch und

Zerstreut deine Form

Im Schlüsselloch des Lebens nur,

Schwanke ich

 

Springerin der Sonne

Bücke ich mich nach deinen Füssen

Aber, denn

Immer mehr und noch mehr denn,

Küsse ich deinen Sprung

 

*

ΚΛΥΔΩΝΙΣΜΟΣ

 

Στο στόμα της συκιάς

Σήπομαι

Στις στοές της πολιτείας

Συστρέφομαι

Στη γλώσσα του σώματος

Στέκομαι

Στη σάρκα της σκιάς

Ζαλίζομαι

Στράφηκα να σε δω

Κι ήσουν σύννεφο

Σε μια πνοή και

Σκορπίζει το σχήμα σου

Στην κλειδαρότρυπα της ζωής μόνο, να,

Κλυδωνίζομαι

 

Άλτισσα του ήλιου

Σκύβω στα πόδια σου

Αλλά, μα

Ολοένα και πιο μα,

Να φιλάω το άλμα σου

`

 

********************************************

`

Μαργαρίτα Παπαγεωργίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά το πτυχίο της στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών, μετακόμισε στη Χαλκίδα σε αναζήτηση του ρυθμού ζωής της επαρχίας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια διδάσκει ως φιλόλογος σε γυμνάσια και λύκεια. Έχει ασχοληθεί με πολλών ειδών δημιουργικές δραστηριότητες στα σχολεία της –και όχι μόνο– σχετικά με το βιβλίο, τη λογοτεχνία, το θέατρο και την εκπαίδευση. Καταπιάνεται με μεταφράσεις αγγλόφωνης και ισπανόφωνης ποίησης, γράφει λογοτεχνικές κριτικές και διοργανώνει λογοτεχνικές συναντήσεις. Διαχειρίζεται τον λογοτεχνικό ιστότοπο στροφές/strophess ποιητικά/ poetics. Η https://strophess.blogspot.com/

 Εργογραφία

«Μεταπλάσματα»,  ποίηση, εκδ. Σαιξπηρικόν  (2017)

«Αλίπλοος Ουρανός»,  ποίηση, εκδ. Γαβριηλίδη  (2015)

 ** Η Κατερίνα Λιάτζουρα γεννήθηκε στην Γερμανία. Ζει στην Χαλκίδα και εργάζεται στην Μέση Εκπαίδευση Ευβοίας ως Φιλόλογος της Γερμανικής Γλώσσας. Γράφει, διαβάζει και φωτογραφίζει. Τελευταία ασχολείται και με την απόδοση σύγχρονων Ελλήνων και Ελληνίδων ποιητών/-τριών στην γερμανική γλώσσα.

 Εργογραφία

«Αποκαΐδια Ηθικής »,  ποίηση, εκδ. Βακχικόν (2017)

«Ανθολογία μικρού διηγήματος για την νύχτα»,  συλλογική έκδοση διηγημάτων, εκδ. κύμα  (2017)

«Ιστορίες πάθους και μαγειρικής»,  συλλογική έκδοση διηγημάτων, εκδ. κύμα  (2017)

«Σκέψεις»,  ποίηση, εκδ. manifesto (2013)