Ένα παλιό σατιρικό ποίημα, αφιερωμένο σε κηδεία δικτάτορα, έλεγε: «Δι’ εγκυκλίου με κλάψαν όλοι οι Έλληνες / που με είχαν αγαπήσει διά νόμου». Ο κόσμος, που είχε κοινή λογική, ήξερε από νωρίς ότι κάποια πράγματα δεν γίνονται ούτε με νόμους, ούτε με εγκυκλίους και ότι δεν επιβάλλονται άνωθεν. Όπως τα συναισθήματά μας και όπως και η γλώσσα που μιλάμε.

Οι άνθρωποι συνηθίζουν να μιλάνε και να έχουν ως επίσημη γλώσσα τους τη γλώσσα που έμαθαν από μικροί. Ένας άνθρωπος που μαθαίνει να μιλάει ελληνικά και χάνει αργότερα στη ζωή του λίγο την ακοή του ή/και κουφαίνεται εντελώς, δεν σταματάει να μιλάει, ούτε μπορούμε να του αλλάξουμε με διατάγματα τη γλώσσα επικοινωνίας του.

Έτσι τουλάχιστον πιστεύαμε μέχρι εχθές. Μέχρι που αναρτήθηκε προς διαβούλευση η ΚΥΑ με τίτλο: «Πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία, στις υπηρεσίες των παρόχων υπηρεσιών μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας». Εκεί διαβάσαμε έκπληκτοι το άρθρο 1 παράγραφος ε) , που αναφέρει τα εξής:

ε) Ελληνική νοηματική γλώσσα: η επίσημα αναγνωρισμένη και ισότιμη με την ελληνική γλώσσα γλώσσα των κωφών και των βαρήκοων·

Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν οι βαρήκοοι, που είναι στην πλειοψηφία τους άτομα άνω των 70-80 ετών να αποκτούν ξαφνικά μια νέα επίσημη γλώσσα καθώς χάνουν την ακοή τους. Αλλά και ο κωφοί σήμερα, οι περισσότεροι εκπαιδεύονται στην ομιλία και δεν μαθαίνουν τη νοηματική γιατί δεν τους χρειάζεται στην επικοινωνία τους. Ειδικά τα νέα παιδιά εδώ και 20 χρόνια βάζουν κοχλιακά εμφυτεύματα με τα οποία μαθαίνουν να ακούνε και να μιλάνε. Εκπαιδεύονται σε κανονικά σχολεία μαζί με τα ακούοντα παιδιά και η γλώσσα τους είναι η ελληνική γλώσσα.

Η διάταξη αυτή είναι μια διάταξη αναχρονιστική και παράλογη. Κανείς δεν αρνείται ότι η νοηματική είναι η επίσημη γλώσσα μιας μερίδας κωφών (κωφάλαλων νοηματιστών). Αλλά δεν είναι δυνατόν, για μια ολιγάριθμη μερίδα να υποχρεώσουμε και τους υπόλοιπους κωφούς και τους πολύ περισσότερους βαρήκοους να έχουν ως επίσημη γλώσσα τους μια γλώσσα που δεν γνωρίζουν καν και δεν θεωρούν ότι τους χρειάζεται να τη μάθουν.

Προσωπικά είμαι ολικά κουφή για πάνω από 40 χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια η γλώσσα μου ήταν και είναι η ελληνική. Φοίτησα σε κανονικά σχολεία, τελείωσα την Ιατρική Σχολή, ειδικεύτηκα στην Κυτταρολογία και τιμήθηκα πέρσι με το κρατικό βραβείο ποίησης για την ελληνική γλώσσα. Φέτος, μια παράλογη διάταξη ετοιμάζεται να με υποχρεώσει να αναγνωρίσω ως επίσημη γλώσσα μου τη νοηματική, την οποία ποτέ δεν έμαθα και ποτέ δεν μου χρειάστηκε στην επικοινωνία.

Εάν δεν θέλετε να σας συμβεί το ίδιο καθώς θα μεγαλώνετε και θα εμφανίζετε βαρηκοΐα λόγω γήρατος (σχεδόν όλοι οι ηλικιωμένοι μετά τα 75-80 έχουν κάποιας μορφής βαρηκοΐα) , παρακαλώ να συμμετάσχετε με σχόλια στην διαβούλευση και να κοινοποιήσετε το θέμα ώστε να γίνει γνωστό. Γιατί η φωτιά που καίει το σπίτι του γείτονά σας, αύριο κιόλας θα είναι και στη δική σας την αυλή.

Τη διαβούλευση θα τη βρείτε εδώ: http://www.opengov.gr/digitalandbrief/?p=1068

 

 

ΠΗΓΗ: https://www.imerodromos.gr/glossa-di-egkyklion-kai-dia-nomon/?fbclid=IwAR2S8frbOkguodMAGuYtJlumWJRx83JOl5QcZHwx2zGmCqGHp07Nusd-zOo

`

# Η Σοφία Κολοτούρου είναι γιατρός κυτταρολόγος, προέδρος του ΔΣ του συλλόγου ΑΚΟΥΣΤΗΡΙΞΗ (κίνηση για την προσβασιμότητα κωφών και βαρηκόων με προφορικό λόγο) και ποιήτρια.