έκτακτη είδηση

Χρόνιου άλγους φέρων ιστός
των παθών του ελκυστής κι αιθεροβάμων
ονείρων υμένες τρύπησε
να χυθεί το μέλλον του με μιας.
Κρατώντας στα χέρια του τη νιότη
χτυπώντας ελαφρά με τέχνη περισσή
την υλική του ευδαιμονία με θράσος
διέρρηξε για πάντα τους δεσμούς
που τον κρατούσαν χρόνια υπό το άλγος.

Έφερε για χρόνια
την δραστική ουσία του εν υπνώσει
δίχως να προσπαθεί
χωρίς να θέλει να ενδώσει
στων αναγκών του τις προκλήσεις.
Έδεσε τα μάτια του σφιχτά
να περπατήσει ομαλά
και κάποια μέρα ήσυχα ν᾽ αποχωρήσει.

Τις νύχτες θυμάται χαρακτηριστικά
πως προσπαθούσε να πενθήσει
τα όνειρα του που έπνιγε αργά
και που για χρόνια πλέον είχε παρατήσει.

Είχε στα χέρια του άλλωστε μέλλον λαμπρό
που οι γιατροί απ᾽ την αρχή το είχαν φωτίσει
εκείνοι ήξεραν σαφώς τι θα έκαναν έναν ακόμα ιστό
που η Ιστορία είχε στα πόδια τους ευλαβικά ακουμπήσει.

 

****

Κανίβαλοι χειροκροτούν
Το θάνατο των τελευταίων τους ηρώων
Το ματωμένο ψέμα
Τη σημαία τους

Όσο στην καρδιά των παιδιών τους πεθαίνει
η τελευταία ελπίδα για λίγο ακόμα ουρανό

Όσο η ιστορία γλιστράει από γέννα σε γέννα
Πάνω στο αίμα
Στον γνώριμο δρόμο της

 

***

Welcome!

«Συντρίψτε τα όνειρα, κάθε συναίσθημα,
εδώ κάτω οι σκέψεις σας είναι δικές μας,
εδώ κάτω δεν ακούγονται πλέον οι κραυγές σας,
εδώ κάτω μόνο αριθμοί από σάρκα και αίμα.»

«Οι αμνήμονες μας ανήκουν, οπότε σκοτώστε τη μνήμη,
ό,τι γεννάει και ό,τι μπορεί να γεννηθεί,
ό,τι γράφει και ό,τι έχει τη δύναμη να σβήνει,
ό,τι πονάει, ό,τι ερεθίζει, ό,τι ρέει.»

«Η ήττα πρέπει να εμπεδωθεί οπότε συνθλίψτε τις ελπίδες,
σε κάθε άνοιγμα των ματιών, σε κάθε βήμα προς το αύριο
σε κάθε ποδοπατημένη φωνή συνείδησης,
σε κάθε δρόμο που καταλήγει στο φως.»

«Κάψτε το φως, στάχτες του έρωτα οι μαρμαρυγές,
οι ερωτευμένοι δεν ανήκουν εδώ,
οι ποιητές να θανατωθούν παραδειγματικά
και όσοι ακόμα επιμένουν να τολμούν.»

 

**

Ό,τι εξέχει, ό,τι φαίνεται αταίριαστο,
ό,τι δεν υπακούει και αρνείται,
κόβεται.
Μία ομοιόμορφη εικόνα
που βολεύει
δεν δημιούργησε ποτέ κανένα ερώτημα,
κανένα πρόβλημα δεν προκλήθηκε από εκείνη.