Ήταν Οκτώβριος του 2006, όταν ξεκινήσαμε να στήνουμε με τον Σωτήρη Παστάκα, έπειτα από πρότασή του, το περιοδικό ΠΟΙΕΙΝ ως προέκταση του ομώνυμου blog που o ίδιος είχε δημιουργήσει πριν από πέντε χρόνια. Πέρασαν 12 χρόνια προσπαθώντας σαν τους «Τυφλούς Ινδιάνους» του Joaquín Pasos «να ανοίξουμε έναν δρόμο στον (διαδικτυακό) αέρα για να κοιταχτούμε». Άλλοτε με όραση αετού, άλλοτε μονόφθαλμο άλλοτε τυφλό ή εθελοτυφλώντας- όπως κάθε ζωντανός οργανισμός- πέρασαν 12 πλουμιστά χρόνια χάρη στους συνεργάτες (μόνιμους και περιστασιακούς) και αναγνώστες που το στήριξαν και το ενίσχυσαν με κάθε τρόπο. 


Οκτώβριος του 2018, το ΠΟΙΕΙΝ μπαίνει σε μια νέα φάση του, με τον Δημήτριο Μουζάκη στη συλλειτουργία του ως διάδοχος του Σωτήρη Παστάκα (καθ’ επιθυμίαν του) και με νέο ανανεωμένο site από τα ιαματικά χέρια του  Γιώργου Εγγλέζου και της εξαιρετικής interTen του (https://www.interten.gr/)

Το μέλλον του ΠΟΙΕΙΝ δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό που γράφει κάπου αλλού ο Pasos: «Για να φτιάξω μια μέρα τόσο γεμάτη με ρίζες/ ήταν αρκετό ένα δέντρο». Στην προκειμένη περίπτωση είναι αρκετό ένα ποίημα.Για αυτό το «ποίημα» συνεχίζουμε.