`

ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ -9

Μόνος,

μὲ τὸν σκελετό μου,

τὴ σκιά μου,

τὶς ἀρτηρίες μου,

σὰν βάτραχος στὴ σπηλιά του,

ποὺ ξεμύτισε στὸ καλοκαίρι,

ἀνάμεσα σὲ χιλιάδες ἔντομα

ποὺ πηδοῦν,

κάνουν πίσω,

συγκρούονται,

πεθαίνουν·

σὲ μία παραληρηματικὴ δραστηριότητα δίχως σκοπό,

ἄχρηστη,

αὐθαίρετη,

πυρετώδη,

ὁλόιδια μὲ τὸν πυρετὸ

ποὺ ἔχουν οἱ πόλεις.

`

Μόνος, μὲ τὸ παράθυρο

ανοιχτὸ στ᾽ἀστέρια,

ἀνάμεσα σὲ δέντρα καὶ ἔπιπλα ποὺ ἀγνοοῦν τὴν ὕπαρ-

ξή μου,

δίχως ἐπιθυμία νὰ ϕύγω,

οὔτε κέϕι νὰ μείνω

νὰ ζήσω ἄλλες νύχτες,

ἐδῶ,

ἢ ἀλλοῦ,

μὲ τὸν ἴδιο σκελετό,

καὶ τὶς ἴδιες ἀρτηρίες,

σὰν βάτραχος στὴ σπηλιά του

περιτριγυρισμένος ἀπὸ ἔντομα.

`

`

*

12.

Κοιτιοῦνται, προεικάζονται, ἐπιθυμοῦνται,

χαϊδεύονται, ϕιλιοῦνται, γδύνονται,

ἀνασαίνονται, πλαγιάζουν, μυρίζονται,

διεισδύονται, ρουϕιοῦνται, παραμορϕώνονται,

ἀποκοιμιοῦνται, ξυπνοῦν, ϕωτίζονται,

ποθοῦνται, ψηλαϕῶνται, σαγηνεύονται,

μασιοῦνται, δοκιμάζονται, σαλιαρίζουν,

ἀναμειγνύονται, ζευγαρώνουν, χωρίζονται,

ληθαργοῦν, ἀποθνήσκουν, ἀνασυγκροτοῦνται,

χαλαρώνουν, λυγίζουν, λικνίζονται,

συστρέϕονται, τεντώνονται, ϕουντώνουν,

στραγγαλίζονται, σϕίγγονται, κλονίζονται,

πασπατεύονται, σμίγουν, καταρρέουν,

ἀπωθοῦνται, ἐξαντλοῦνται, λαχταριοῦνται,

ἐπιτίθενται, ἑνώνονται, συγκρούονται,

κουλουριάζονται, αἰχμαλωτίζονται, ἐξαρθρώνονται,

διαπερνιοῦνται, σϕηνώνονται, κατατρυπιοῦνται,

καρϕώνονται, μπολιάζονται, βιδώνονται,

λιποθυμοῦν, ἀναβιώνουν, λαμποκοποῦν,

ἀτενίζονται, ἀναϕλέγονται, ἀποτρελαίνονται,

λειώνουν, συγκολλιοῦνται, ἀπανθρακώνονται,

σπαράσσονται, δαγκώνονται, δολοϕονοῦνται,

ἀνασταίνονται, ψάχνονται, τρίβονται,

ἀποϕεύγονται, δραπετεύουν καὶ παραδίδονται.

`

*

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΟΧΙ

Τὸ ὄχι

τὸ ὄχι ἀνωάριο

τὸ ὄχι ἀγέννητο

τὸ ὀόχι

τὸ ὄχι μεταλασπόκοσμος ἀκάθαρτων μηδενικῶν ὄχι

ποὺ ὀχοῦν ὀχοῦν ὀχοῦν

καὶ ὀχοοῦν

καὶ πολυμόνο ὀχοῦν τὴν ἄμορϕη νοσηρότητα ὀόχι

ὄχι δαιμονόχι

ὄχι θεὸ

δίχως ἦχο δίχως ϕύλο μήτε τροχιὰ

τὸ κοκαλωμένο ἀκόκαλο ὀόχι στὴ μονομόνη ἀμονάδα

δίχως πόρους πλέον δίχως ὀζίδιο

μήτε ἐγὼ μήτε τάϕρο μήτε τάϕο

τὸ μακρὸ ὄχι μήτε σκόνη

τὸ ὄχι ἄλλο τίποτε ὅλα

τὸ καθαρὸ ὄχι

δίχως ὄχι
`
********************************************************
`
Ο Oliverio Girondo (1891-1967), Αργεντίνος ποιητής, ηγετική φυσιογνωμία της λατινοαμερικανικής avant-garde, ήταν αγαπημένος φίλος του Pablo Neruda και του Federico Garcia Lorca. Κοσμοπολίτης – ο Jorge Luis Borges αισθάνεται «επαρχιώτης δίπλα του» – που μετέτρεψε το πατρικό του σπίτι σε χώρο συνάντησης των ποιητών και λογοτεχνών του Buenos Aires και όχι μόνο. Η ανά χείρας δίγλωσση έκδοση παρoυσιάζει με τον πλέον αντιπροσωπευτικό και ολοκληρωμένο τρόπο το ανομοιογενές έργο του, το οποίο εκπλήσσει σε κάθε του φάση.

Περιεχόμενα
Εισαγωγή || Ανοικτή επιστολή στο περιοδικό la pua || Είκοσι ποιήματα για να διαβαστούν στο τραμ || Χαλκομανίες || Ανέκδοτα ποιήματα || Σκιάχτρο (προσιτό σε όλους) || Πειθώ των ημερών || Στο πιομεδούλι || Επίμετρο