Rafael Obligado (Aργεντινή, 1851-1920), Ποιήματα (μετφρ.: Στέργιος Ντέρτσας)

` SANTOS VEGA I H ΨΥΧΗ ΤΟΥ PAYADOR Όταν το σούρουπο πέφτει με λυγμούς προς το μέρος της δύσης, τρέχει μια πονεμένη σκιά πάνω στην Αργεντίνικη Πάμπα. Και όταν ο ήλιος φωτίζει με πράο φως φεγγοβόλο απʼ την σκηνή του ορθάνοιχτου κάμπου, η μελαγχολική ετούτη σκιά, το σκάει το χαλί του φιλώντας με της θλίψης όλη τη δίψα. * Διηγούνται της γης οι κριόλοι πως, σε δροσερή φεγγαρόλουστη νύχτα, σε λίμνη που είναι μονάχη σταματάει ο ίσκιος την πτήση του• πως απλώνεται εκεί , και ένα πέπλο στο νερό σχηματίζεται απάνω, ενώ φχαριστιέται κάποιος ακούγοντας απʼ το ανεπανάληπτο τούτο προνόμιο, την βουή την ασίγαστη που κάνουν κυλώντας τα σύννεφα. * Λένε πως σε νύχτα με σύννεφα αν την κιθάρα του κάποιος λεβέντης στου πηγαδιού τον λιθόσταυρο την αφήσει κρεμασμένη επίτηδες, φτάνει βουβή η σκιά και, κλείνοντάς την εντός του μανδύα της, το πρελούδιο ηχεί κάποιου άσματος μέσα στις κοιμισμένες χορδές, χορδές που πληγωμένες δονούνται σαν κάποιου θρήνου τα δάκρυα. * Θρυλείται πως σε νύχτες από εκείνες που η Πάμπα όλη βυθίζεται μέσα στην απλωσιά της την ίδια δίχως το έναστρο … Συνεχίστε να διαβάζετε το Rafael Obligado (Aργεντινή, 1851-1920), Ποιήματα (μετφρ.: Στέργιος Ντέρτσας).