CARNE NAVEGA EN EL FONDO

En el esperma con
el moco seco del virus
mojaré mi espalda
en las sábanas de franela
hasta que la casa devenga mar
hace horas que con hedor despierto
escucho que duerme al lado
la voz de ella y tengo frío
llevo un sueño a todas partes
empapado gotas ve
que cercan orugas cuando
el moho oculta con
verdes estigmas la
cara opuesta del cuerpo.
(Quilla-Camaleón)

ΚΡΕΑΣ ΠΛΕΕΙ ΣΤΟ ΒΥΘΟ

Μες στο σπέρμα με τη
μύξα της ίωσης ξερή
να υγραίνω την πλάτη
στα σεντόνια της φανέλας
ώσπου το σπίτι έγινε θάλασσα
ώρες ξυπνώ με τη σαπίλα
δίπλα να κοιμάται ακούω
τη φωνή της και κρυώνω
όνειρο φέρνω παντού
μουσκεμένο βλέπει στάλες
να κυκλώνουν κάμπιες όταν
η μούχλα καλύπτει με
πράσινα στίγματα την
ανάποδη όψη του σώματος.

(Καρίνα-Χαμαιλέων)

CANA LLA

Duerme y dame una correa
de aquellas que
durante años veranos cuajan
tus deditos
en la pira
el empalamiento ricura
es parte
de la representación te
despertaré acuchillándote
por la
espalda no
temas me pruebo también
tu labiecito
húmedo me pongo cachondo al verlo.

(Quilla-La meada)

ΤΣΟΓΛΑΝΙ

Κοιμήσου και δώσε μου ένα λουράκι
απʼ αυτά που
χρόνια καλοκαίρια σφίγγουν
τα δαχτυλάκια σου
μες στην πυρά
ο ανασκολοπισμός γλυκιά
μου είναι μέρος
της παράστασης θα
σε ξυπνήσω μαχαιρώνοντας
τα πίσω το
κορμί σου μη
φοβηθείς προβάρω και
το χειλάκι σου
ιδρωμένο καυλώνω να το βλέπω.

(Καρίνα-Το κατούρημα)

EL ENIGMA

Existe
dentro desde entonces
para presentarse
con todas las
reglas.

(Quilla-Antesala)

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ

Υπάρχει
έκτοτε εντός
να εμφανίζει
μʼ όλους τους
κανόνες.

(Καρίνα-Αντιθάλαμος)

LA IRREALIDAD SUBMARINA

la escafandra ruega invocando nautas pasajeros
tripulaciones hechizadas la desesperación
del levantamiento la dislexia penetra muda
incluso autistamente corroyendo la memoria
de llantos reclusos en ejes que innovan como
desde siempre el ojo de buey se ocupó de
enviar códigos de incendio bajo el mar

(El cráter de mi risa)

Η ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΥΠΕΡΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

το σκάφανδρο προσεύχεται επικαλώντας
αύτανδρα πληρώματα στοιχειωμένα την
απελπισία της εξέγερσης βωβά έως αυτιστικά
η δυσλεξία εισχωρεί διαβρώνοντας τη μνήμη
εγκλείστων κλασμάτων σε άξονες που τέμνονται
όπως ανέκαθεν το φινιστρίνι φρόντιζε να στέλνει
κώδικα φλόγας υποθαλάσσια

(Ο κρατήρας του γέλιου μου)

LOS ROSTROS DE UNA PARODIA

dedicado al poeta Mijalis Pierís

sucia ciudad orgullosa de sus vísceras estropeada
de la mujer pubis que se agostó los humores de
quién pedirás salvaje el vástago retrocede para
que dentro de él saludes al viento nerviosamente
dejando letras palabras incoherentes
esquizofrénicos asesinos se encuentran con
poetas esquizofrénicos en los santuarios de un
burdel quirófano de una gran puta que es de
repente su madre que lleva puesta ropa vieja
de otra fiesta oliendo a libertinaje sangre de un
cerdo inmolado podredumbre de una muela del
juicio en el funeral del dulce dentista terapeuta
todos los gritos que vienen a continuación
traen la mandrágora que queda por saborear
un nervioso coplero un poco antes del suicidio
de su edad de repente mortal el verano brinca
hacia el poema y resollando se despierta mujeres
que pasan señalan correctamente haciendo
saltar por los aires el objetivo en el centro
círculo en con círculo la cola del veraneante
(El cráter de mi risa)

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΙΑΣ ΠΑΡΩΔΙΑΣ
αφιερωμένο του ποιητή Μιχάλη Πιερή
βρόμικη πόλη περήφανη απʼ τα σπλάχνα της
χαλασμένη γυναίκας αιδοίο που στέρεψε
ποιους χυμούς να ζητήσεις άγριο το αγόρι
πισωγυρίζει μέσα του να γνέφεις τʼ ανέμου
νευρικά αφήνοντας γράμματα λέξεις
ασυνάρτητα σχιζοφρενείς δολοφόνοι συναντούν
σχιζοφρενείς ποιητές στα άδυτα μπορντέλου
χειρουργείου μιας μεγάλης πουτάνας που είναι
ξαφνικά η μάνα τους φορώντας παλιόρουχα
μιας άλλης γιορτής μυρίζοντας κραιπάλη αίμα
σφαγμένου γουρουνιού σαπίλα φρονιμίτη στην
κηδεία γλυκού οδοντογιατρού θεραπευτή όσες
κραυγές ακολουθούν φέρνουν το μανδραγόρα
που απομένει να γευτεί ένας νευρικός
στιχοπλόκος λίγο πριν την αυτοκτονία της
ηλικίας του αίφνης θανατικό το καλοκαίρι
σαλτάρει στο ποίημα κι αγκομαχώντας
αφυπνίζεται περαστικές γυναίκες σημαδεύουν
σωστά ανατινάζοντας το στόχο στο κέντρο
κύκλος σε κύκλο με η ουρά του παραθεριστή
(Ο κρατήρας του γέλιου μου)

LA BATATA DEL BAÑO TURCO

La propina de la cafetería
Certera labró las monedas
El aire elevó el
Sudor del minarete
Niebla ocre crimen del
Sol palmeras y lo de enfrente
La cordillera de estigmas.
(Un hacha se asienta-Corpus principal)

Η ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΑ ΤΟΥ ΧΑΜΑΜ

Της καφετερίας το φιλοδώρημα
Εύστοχα σκάλισε τα νομίσματα
Ο αέρας σήκωσε τον
Ιδρώτα του μιναρέ
Ομίχλη ώχρινη έγκλημα του
Ήλιου φοίνικες και τʼ αντικρύ
Η οροσειρά με τα στίγματα.
(Ένα τσεκούρι κάθεται-Κύριο σώμα)

HATO

Una vez invertida
La inversión
El entusiasmo de la evolución
No concierne
Al incitador.
(Un hacha se asienta-Anexo)

ΑΓΕΛΗ

Έχοντας αντιστρέψει
Την αντιστροφή
Ο ενθουσιασμός της εξεγέρσεως
Δεν αφορά
Στον υποκινητή.
(Ένα τσεκούρι κάθεται-Επίμετρο)

03-02-1997

Si el alma no
Te saca poemas
No esperes.
(Un hacha se asienta-Tres tercetos)

03.02.1997

Αν δε σου βγει η
Ψυχή ποιήματα
Μην περιμένεις.
(Ένα τσεκούρι κάθεται-Τρία τρίστιχα)