`

ΚΑΙΡΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ -ΚΑΙΡΟΙ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

…μετά το Άουσβιτς είναι αδύνατον να γραφεί
λυρική ποίηση
Τh.W. Adorno

Ντάλα κατακαλόκαιρο
σε λεωφορείο σαρδελοβάρελο
Ομόμοια-Λούτσα
μας τραμπάλιζε υπναλαίους
-το άλας είχε μωρανθεί
στις αλυκές της μασχάλης-

Γηραιά Κυρία Με τη γεωγραφία του πόνου
στο αριστοκρατικό της πρόσωπο
κρατώντας σφιχτά τη χειρολαβίδα
Αριθμός/τατουάζ ανεξάληπτος στο μπράτσο της

(λογότυπος απ΄το Μπούχεβαλντ ή το Νταχάου;)

-Έχετε γράψει τον αριθμό τηλεφώνου στο χέρι σας
για να μην το ξεχνάτε; Ρώτησε ανίδεο το αγοράκι
-Ναι, αγάπη μου, Τίποτα δεν πρέπει να ξεχνάμε

Γύρω το πλήθος ανυποψίαστο
μηρύκαζε τον καθημερινό του θάνατο

Κι ο ποιητής ανήμ-
πορος
που την κεφαλήν κλίναι
καθώς
ετοιμόρροπες οι λέξεις κυλούσαν στην άβυσ
σο άηχα
χωρίς να μπορούν να υποστηλώσουν
το άγραφο
λιπόθυμο
ποίημα-πύημα

`

*

Die Zeiten der Mörder-die Zeiten der Unschuld

…nach Auschwitz ein Gedicht zu schreiben,ist barbarisch…
Th.W. Adorno

Mitten im Hochsommer
der Autobus, ein Sardinenfass
Omoniarlatz-Lutsa
schaukelt uns schläfrig
-Salz beginnt sich zu bilden
in den Salinen der Achseln-

Eine ältere Frau met der Geograrhic des Schmerzes
im aristokratischen Gesicht
klammert sich an den Haltegriff
unauslöschlich eine Zahl auf ihrer Arm tätowiert

(Das Logo von Auschwitz)

“Haben Sie eine Telefonnummer auf Ihren Arm geschrieben, damit Sie sie nicht vergessen”, fragt unwissend der kleine Junge
“Ja, mein Lieber, wir dürfen nichts vergessen.”

Hier in der ahnungslosen Menge
wiederkauend den täglichen Tod

Und der Dichter
der vor Schwäche den Kopf neigt
wenn
seine zerbrechlichen Wörter stimmlos in den Abgrund stürzen
und er es nicht halten kann
das ungeschriebene
ohnmächtige
Poem

`

*****

Γυναίκα στο παράθυρο της μνήμης

Τα ερωτηματικά των φρυδιών σου
θλιμμένα μισοφέγγαρα
τα βαθιά κανάλια των ματιών σου
οι ναυαγοσωστικές λέμβοι των βλεφάρων σου
-Ερωτοπλοέω με το »Παναγιά μαζί σου»-
οι φράουλες των χειλιών σου
οι ώμοι σου
τα δίδυμα φεγγάρια του Αυγούστου
το ηλιοτρόπιο της κοιλιάς σου
η άρπα των γοφών σου
η λύρα της
το σγουρό σταφύλι του εφηβαίου σου
τα ζεστά ποτάμια των ποδιών σου
που εκβάλλουν στον Ιορδάνη του σώματός σου
τα μπουμπούκια των αστραγάλων σου
που δεν άνθησαν
ακόμα μιαν Άνοιξη
‘ερως έαρ αήρ

`

*

Die Frau im Spiegel der Erinnerung

Die betrübt fragenden Halbmonde
deiner Augenbrauen
die tiefen Kanäle deiner Augen
die Rettungsboote deiner Lider
ich segle verliebt mit dem Schiff
Panagia mazi su-Die Muttergottes mit dir
dein Erdbeermund
deine Schultern
die Doppelmonde des August
Heliostrop deines Bauches
Lyra deiner Hüften
krause Weinrebe deines Schamhaars
die warmen Ströme deiner Beine
die im Jordan deines Leibes münden
die Knosren deiner Knöchel
die erbülchen lassen
noch einmal den Frühling
Eros Fruhling Luft

`

*****

Ποίηση

Ούτε εντελώς γυμνή
ούτε σκεπασμένη
αινιγματικά μισόγυμνη
σαν τη γυναίκα
να ενθαρρύνει

`

*

Poesie

Nicht splitternackt
auch nicht zugedeckt
raselhaft halb entblößt
so wie die Frau
einem Mut macht

`

*


******

Τα δάκρυα του φθινοπώρου

Την Αφροδίτη τη γιόρταζαν μιαν εβδομάδα, τον Διόνυσο ένα μήνα. Η δικήσου λατρευτική περίοδος κρατάει ολόκληρο καλοκαίρι
Ύστερα χάνεσαι στων ρούχων
την υποκρισία
αφήνοντας τη θάλασσα
Ιορδάνη
στους θαυμαστές σου

`

*

Tränen ndes Herbstes

Eine Woche feiern sie Arhrodite
Dionysos einen Monat lang
Die Zeit deiner Verehrung hält über den ganzen Sommer
Nacher geht die Heuchelei der Kleider verloren
du überlässt das Meer und den Jordan
den Bewunderen

`

*****

Θεία Ευχαριστία

Φίλοι μου
δεν κομίζω τίποτα
στην Τέχνη
τον τρόμο μόνο προσπαθώ ν’ αποκοιμίζω
τα παλιά ανκυκλώνω
ξεχερσώνω
Στον τροχό του χρόνου-κρόνου
δεμένος
Δια-
μελί-
ζομαι

Avete Λάβετε φάγετε
το χ-άρτινο σώμα μου
Brot und Wein

`

*

Die heilige Eucharistie

Meine Freunde
ich trage nichts
in die Kunst
den Schrecken nur schläfere ich ein
Das Alte verwerte ich wieder
ich mache urbar
ich tilge nicht die Schuld
Aufs Rad der Zeit
geflochten
wer
-de
ich
zer
-teilt

Avete Ayf die Plätze: Esst
meinen Rarier-Leib
Brot und Wein

`

*****

Ποιητής

Ακροβατεί
χωρίς δίχτυ
στο κενό
γράφει
γατζωμένος σαν τον εργάτη
που ισορροπεί
στο μαδέρι
με το μυστρί και το πηλοφόρι

Όμως η πτώση του είναι βεβαία

`

*

Der Dichter

Er vollführt
Akrobatik
ganz ohne netz
hoch überm Abgrund
schreibt er

eingespannt wie der Arbeiter
der den Sims
mit Kelle und Putzdrett
Sein Abstrurz ist sicher

`

*****

Ύπνος, βρεφοκομείο ονείρων

όπως όταν βλέπεις στον ύπνο σου μια κόρη όμορφη να σου
ζητάει να την περάσεις στην αντίπερα όχθη στην αγκαλιά
σου και ξυπνάς με μια πάχνη ευτυχίας που ο Θεός δε σε ξέ-
χασε ακόμα

`

*

Schlaf-Findelhaus der Traume

Wie wenn du im Schlaf ein Mädchen triffst
das dich bittet, es auf deinen Armen ans jenseitige Ufer sy tragen
und du wachst auf
mit dem Glücksgefühl:
Gott hat dich noch nicht vergessen.

`

******

Κρέμασε τη ζωή του στα γκολπόστ

Τι να σκεφτόταν
το τελευταίο βράδυ στο κελί του
Ο Λάκης Σοφιανός
περνώντας αστραπιαία η ζωή του
από της μνήμης τη θολή οθόνη;

Τις αλάνες που μεγάλωσε ορφανός από πατέρα
κυνηγός στο γήπεδο κυνηγημένος στη ζωή
είχε μάθει να κλέβει για να μπορεί να επιζήσει

σ’ έναν αγώνα πήρε
και του διαιτητή το πορτοφόλι!
Τίναζε χούφτα χώμα
στου αμυντικού τα μάτια να σκοράρει

Κι ένα θρυλικό απόγευμα
τον φέραν χωροφύλακες με χειροπέδες απ’ το κελί του
να παίξει στοκρίσιμο παιχνίδι ΑΕΚ-ΠΑΟ
Νίκησε η Ένωση με δυο γκολ δικά του
και τον οδήγησαν αμέσως ξανά
εκεί από όπου τον είχαν φέρει
(Τα επινίκια ανήκανε σε άλλους)

Έτσι πικραμένον
τον βρήκαν αργότερα κρεμασμένον
με των παπουτσιών του τα κορδόνια στο κελί του

Κι΄εμείς δεν ψάλλαμε ακόμη
Ένα τρισάγιο
Για την ανάπαυση της παιδικής
Μ ε τ έ ω ρ η ς
Ψυχής του

`

*

Er hängte sein Leben an den Torpfosten

Was hat Lakis Sofianos
wohl gedacht am letzen Abend
in seiner Zelle
als sein Leben
auf der glanzlosen Leinwand
seiner Erinnerung
vorüberglitt?

Den Srielrlatz auf der Gstettn hat das Kind ohne Vater
zum prächtigen Stadion erweitert
ein gehetzter Sturmer, der bald zu stehlen lernte
um
durch zukommen
Bei einem der Spiele
liess er auch die Börse
des Schiedsrichters verschwinden
Dem Stopper warf er eine Handfoll Erde
in die Augen und machte das Tor

An Jenem legendären Nachmittag
holten ihn die Gendarmen in Handschellen aus seiner Zelle
damit er im Schlagersriel zwischen AEK und PAO dabei sei
AEK siegte mit zwei Toren Unterscheid
dank seines Könnens!
Doch gleich danach führte man ihn wieder ab
brachte ihn zurück in das scharze Loch

(Das Siegesfeier gebührte den anderen)

Später fanden sie ihn
in seiner Zelle, den Verbitterten
erhängt an den Schnürsenkeln
die er mitgehen hatte lassen

Wir aber haben noch keinen Psalm gesungen für ihn
noch keine Messe gehalten für seine ewige Ruhe
für den Meteor siener Seele

`

*********************************************************

Ο ποιητής Γιάννης Κουβαράς γεννήθηκε στο Άστρος Αρκαδίας το 1950. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι διδάκτωρ του ίδιου Πανεπιστημίου. Εργάστηκε στη Μέση εκπαίδευση (Λύκεια). Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Οδός Ανθρώπου 1983, Δωρητής σώματος 1988, Μέσα Θάλασσα 1999, Του Έρωτα…και του Έρωτα 2005, Ονείρου Οδύσσεια 2013. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων

`

Dichter Giannis Kouvaras, geb. 1950 in Astros Arcadien. Er studierte klassische Philologie an der Universität von Athen. Eine Promotion in der gleichen Universität. Er arbeitete in der Sekundarstufe (Lyzeum). Er veröffentlichte die Gedichtsammlungen: Menschliche Straße 1983, Spenderkörper 1988, Das Meer in mir 1999, Eros… und wiederum Eros 2005, TraumOdyssee 2013. Er ist Mitglied von Gesellschaft für Autoren.