Άσαρκη

Αν δεν είχα σάρκα
θα ʽμπαινε ο άνεμος
μες τα στήθια μου
Η θάλασσα θα μου
ʽβαφε διάφανα
τα μαλλιά

Αν δεν είχα σάρκα
τʼ άγγιγμά μου θα σας
ζέσταινε το αίμα
η ανάσα μου θα σας
πάγωνε τα σωθικά.

Κι έτσι,
χωρίς σάρκα
άυλη
θα σας αγκάλιαζα σφικτά
και θα ανάσαινα βαθιά
μες την καρδιά σας..

`

*

Είμαι εύθραυστη

Με το παραμικρό ίχνος πόνου,η ψυχή μου θα ραγίσει.
Η ψυχή μου θα γίνει πέτρα που δεν θα σπάσει ποτέ.
Είμαι εγώ.
Δεν είμαι τίποτα απʼ όλα αυτά.
Είμαι εγώ.
Η ψυχή μου τσακίζει τον πόνο και λευτερώνει το εγώ μου.
Είμαι.. Δεν.

Μανιασμένη σαύρα

Καίγονται τα μάτια μου
βλέποντας το κερί να λιώνει..

Γινόμαστε σαύρες απʼ τη ζέστη
χαμένες σε μια έρημο απʼ αστέρια
απλά κινούμαστε προς την
άβυσσο

Τα απομεινάρια από ζωή
που υπήρχαν σʼ αυτή τη πόλη
νεκρώθηκαν σαν αγάλματα
ενός κέρινου μουσείου

Την ελπίδα.. την πήρανε οι άνεμοι
σε ένα νησί ξεχασμένο από ανθρώπους.
Σέρνονται τα φίδια και τα δέντρα εκεί
ανάμεσα στα χέρια μας
τα πόδια μας
την αναπνοή μας

Και μείναμε εμείς
ναυαγοί στην έρημο
χωρίς πνοή και σκιά
στην μοίρα ενός ήλιου
που λιώνει σαν κερί

Δεν περιμένω την ελπίδα
να με πάρει
στα φεγγαρόφωτα νησιά

Δεν περιμένω απʼ τα αστέρια
να μου δείξουν
την απρόσμενη άβυσσο

Δεν περιμένω τίποτα

Μα

κυνηγάω την ελπίδα

καβαλώντας αστέρια

σαν μανιασμένη
σαύρα.

`

*

ένα θεριό

κάτω απʼ το δέρμα μου
μες στον εγκέφαλό μου

αρπάζει λυσσασμένα
την κάθε μου σκέψη

την καταβροχθίζει

και την ξαναγεννάει
επί χίλια

η κάθε σκέψη γίνεται φωνή

κι ακούω τρελές φωνές
να με ζαλίζουν

το θεριό να μη δαμάζεται
οι φωνές να μη σωπαίνουν

να, τώρα
μπέρδεψα το εγώ με το θεριό
και τις φωνές με τη φωνή μου

Σιωπή.

`

*

Μονό-Διά-λογος 000

Οι άδειες σελίδες είνʼ οι μέρες που έζησα
Οι μέρες που υπήρξα για μια στιγμή
Ό,τι γράφεται σφραγίζεται
Κι ό,τι ειπώθηκε δεν ακούστηκε ποτέ.

Εδώ μιλάμε για χάη. για χάος.
Εδώ η τάξη είναι μια ανθρώπινη ψευδαίσθηση.
Εδώ οι άνθρωποι είναι χάη και ψευδαισθήσεις.

Οι άδειες σελίδες εινʼ οι μέρες που δεν έζησα
Οι μέρες που δεν υπήρξα στιγμή
Ό,τι ειπώθηκε σφραγίζεται
Κι ό,τι γράφεται δεν ακούστηκε ποτέ.

Εδώ μιλάω για χάος.
Για χάος.
Για χ ά ο ς.

`

************************************************************

Η Ελένη Χανδριώτου βρίσκεται στον τελευταίο χρόνο φοίτησης της σπουδής Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Ο πίνακας που κοσμεί την ανάρτηση, είναι δικός της.

(Την ανθολογία νέων Κυπρίων ποιητών <30 επιμελείται η Ευφροσύνη Μαντά Λαζάρου)