`

Η τραγουδοποιός Μάρθα Μεναχέμ, οκτώ χρόνια μετά την Μικρή Ελεγεία, παρουσιάζει την Αλληλουχία που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Η δημιουργός συνομιλεί με τον ποιητικό και τον στιχουργικό λόγο, μελοποιώντας Τάσο Λειβαδίτη, Κ.Π. Καβάφη, Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Μιχάλη Γκανά, Ηλία Κατσούλη, Λίνα Δημοπούλου, Μαίρη Φασουλάκη και Αγγελική Θερμού.
Τα τραγούδια ερμηνεύουν: Mαρία Αναματερού, Θοδωρής Βουτσικάκης, Αλέξανδρος Καψοκαβάδης, Ιφιγένεια Κορολόγου και Μάρθα Μεναχέμ.

`
Τάσος Λειβαδίτης, «Συνομιλίες»
Κύριε, σε αναζήτησα παντού:
στις δόξες της γης και τ’ ουρανού,
στο μεγαλείο των μητροπόλεων,
στων εποχών τα σταυροδρόμια –
κι εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα
στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα, ρεμβασμό μου

`
Kύριε, αμάρτησα ενώπιόν σου:
ονειρεύτηκα πολύ.
Έτσι, ξέχασα να ζήσω…
`
*
Ναπολέων Λαπαθιώτης, «Στο κέντρο το νυχτερινό»

Τώρα ποὺ παίζει τὸ βιολὶ κι ἔχουμε πιεῖ τόσο πολύ,
ποὺ μ᾿ ἕναν ἔρωτα τρελὸ σὰ νά ῾μαστε δεμένοι,
σ᾿ ἕνα συντρόφεμα ζεστό, βᾶνε ξανὰ νὰ ζαλιστῶ,
μέσ᾿ στ᾿ ὄνειρό σου νὰ κλειστῶ. Τὸ μόνο ποὺ μοῦ μένει.

Γιατὶ ἂν λείψει τὸ κρασὶ κι φύγεις ἄξαφνα κι ἐσὺ
καὶ βουβαθεῖ καὶ τὸ βιολὶ μὲ τὸ γλυκὸ βραχνᾶ του,
μεσ᾿ στῆς καρδιᾶς μου τὸ κενό, μεγάλο σὰ τὸν οὐρανό,
θ᾿ ἀκούσω πάλι τὸ βραχνὸ τραγούδι τοῦ θανάτου…

`
*

Λίνα Δημοπούλου, «Άνεμος»

Άνεμος τα μεσάνυχτα, από τον ύπνο με ξυπνά,
λίγο νεράκι μου ζήτά, άκρη για να πλαγιάσει,
πίνει νερό πέφτει σιμά, από τη χαρά του κλαίει.
Κι ανάμεσα στα κλάματα ένα τραγούδι λέει.

Άνεμος καλοάνεμος στου κρεββατιού μου τα δεξιά,
μοιράζεται τη μοναξιά και μόλις ξημερώσει,
κάτι μου λέει ψιθυριστά, στα χείλη μου φυσάει.
Ανοίγει τη φτερούγα του και μ’αποχαιρετάει.

Άνεμος ήρθε κάποτε σαν ένας άνθρωπος φτωχός
και σαν κι εμένα μοναχός, μα ήταν ο θεός μου,
τα θαύματα του αληθινά μέσα στο φύσημά του.
Μού έταξε στα σιγανά, να ‘χω το πέταγμά του.
`

**********************************************************

[…] To πιο οδυνηρό μέρος ενός δημιουργικού έργου είναι να βρεις το συντομότερο δρόμο ανάμεσα σε αυτό που θέλεις να πεις ή να εκφράσεις και στην τελική αναπαράστασή του. Ο αγώνας για απλότητα είναι η οδυνηρή αναζήτηση μιας μορφής που να επαρκεί στην αλήθεια σου. Θέλει να κατορθώσεις μεγάλα πράγματα με οικονομία μέσων[…]
Α. Ταρκόφσκι, Σμιλεύοντας τον Χρόνο

Τα τραγούδια ενορχηστρώνουν: Tάσος Ρωσόπουλος, Μάνος Κιτσικόπουλος, Αλέξανδρος Καψοκαβάδης, Ισίδωρος Πάτερος
Έπαιξαν οι μουσικοί: Mάνος Κιτσικόπουλος (πιάνο), Κιάρα Κωνσταντίνου( τσέλο), Σεραφείμ Μπέλλος (τύμπανα), Τάσος Ρωσόπουλος (ηλεκτρική και κλασική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο, ηλεκτρικό πιάνο), Θεόδωρος Κουέλης (μπάσο), Tigran Sargyan (duduk), Αλέξανδρος Καψοκαβάδης (λαούτο, κιθάρα ακουστική, κλασική), Μάριος Ιβάν Παπούλιας (βιολί), Χάρης Λαμπράκης (νέι), Χάρης Πανταζής (κοντραμπάσο), Γιώργος Κοντογιάννης (λύρα), Έφη Ζαϊτίδου (κανονάκι), Ισίδωρος Πάτερος (κιθάρα, τρίχορδο μπουζούκι, μπάσο), Simone Mongelli (μπεντίρ, στάμνα, ψιλά κρουστά, cazon) και Σίμος Ρηνιώτης (τύμπανα).

Οι πίνακες στο εξώφυλλο και στο ένθετο είναι του ζωγράφου Παντελή Σαμπαλιώτη.