`

Του ελάσσονος το μείζον
Τηρουμένων των αναλογιών
κάθε που από μια ισχνή χαραμάδα στο χώμα
σκάει δειλά ένα κύτταρο
και μια υγρασία μητρική που το θρέφει
όλες οι φλεγμονές του σύμπαντος επουλώνονται
όλοι σου οι θάνατοι και τα ναυάγια
και πάλι τοκίζεσαι απ΄τις επώδυνες γέννες σου
με τις εκφράσεις σου λιπασμένες
και τεταμένες τις προεκτάσεις σου
γιατί δυό αχτίδες στο παραπέτασμα
και λίγες νότες σε μια χορδή
πεισματικά συνηγορούν
πως όλα προορίζονται για να υπάρχεις
και όλα υπάρχουν για να προορίζεσαι
κι όσο στα πάντα περιέχεσαι
όλα τα άλλα περίσσευμα είναι

*
Η αιτία

Όσο αντέχω θα σε υπερασπίζομαι
ενάντια στη συνήθεια και στην παρακμή
με μια προσμονή που υπεραμύνεται
τα χέρια μου θ΄απλώνω στον ουρανό
για να τραβήξω τις χρυσές σου κλωστές
και να τις δέσω σφιχτά στις ξύλινες ρόδες μου
γιατί σου χρωστάω τα πρωινά
που σπεύδουν διάπλατα να καταπιούν το σύμπαν
και τα βράδια
που φωταγωγούν τις λεωφόρους
Όσο μπορώ θα σε δανείζομαι
όταν θα εξαντλείται κάθε παρόρμηση
με ένα λαχάνιασμα εφηβικό που επανακάμπτει
τα βλέφαρά μου θα κρατάω ασάλευτα
να μην μου ξεφύγει απόχρωση
που να μην πιτσιλίσει την άσφαλτο
γιατί σου οφείλω τις αφορμές
που δικαιολογούν τους πόρους να διαστέλλονται
και τα θορυβώδη δευτερόλεπτα
που ματαιώνουν το διηνεκές
κι αν όλα τελικά
για κάποιο λόγο γίνονται
ετούτο μόνο ξέρω σίγουρα
δεν έχω άλλο λόγο από σένα
`
*
Κενές σελίδες

Τα χέρια που μʼ αγκάλιασαν ευλαβικά
είναι αυτά που μου στερήσαν για πάντα την αφή
και οι στίχοι οι πιο μελωδικοί
εκείνοι που έκαναν τα πάντα να σιγήσουν
όσα ονειρεύτηκα
τώρα κοσμούν ξένες σελίδες
για ανεξίτηλες μουτζούρες σε αντάλλαγμα
και οι λέξεις μου σαν ράκη πια περιπλανώνται
λευκές σελίδες για να βρουν
και να κουρνιάσουν
δεν είναι που τύπωμα δεν άφησαν
είναι που εγώ τo ίχνος μου δεν βρήκα
`
*
Ανορεξία

Ενθάδε κείται σώμα
φαίνεται στραγγισμένο και άχρωμο
κάποτε όμως κάτω απ΄τις στιβάδες του
διέρχονταν αμέτρητοι νευρώνες
λάμβαναν από παντού σήματα επιθυμίας
και τα σκορπούσαν επάνω του
σε χυμούς και υπεριώδη ακτινοβολία
στις διακλαδώσεις των αγγείων του
σφυροκοπούσαν σφυγμοί αναμονής
και από κάθε μικροσκοπικό του πόρο
εκκολάπτονταν αβίαστες λαχτάρες
λέγεται πως κάποια στιγμή αιχμαλωτίστηκε
και κατέληξε σε παζάρια εκπόρνευσης διαθέσεων
τότε χέρια, άλλοτε ανειδίκευτα και άλλοτε αδιάφορα
στείρωσαν μια προς μια τις ορμές του
έκτοτε δεν αντιδρά, ούτε αντανακλά
θύμα αυτόχειρης επιθυμίας
λησμόνησε να ορέγεται
και μόνο διατίθεται
μερικές ανάσες μόνο κάτω από τόνους δέρμα
ψελλίζουν για λίγη ύπαρξη
`
*
Χωρίς λόγια

Τις άνω τελείες στα λόγια
τα στερητικά άλφα στις λέξεις
την πρόθεση που χωρίζει τη συγ-κατάβαση
από μια υπέρ-βαση
/που δεν έγινε ποτέ/
το μη χείρον βέλτιστον
όλα τα επιθέματα που έγιναν ανάθεμα
ότι δεν έμεινε απόθεμα
τα πρόσωπα που πάνω τους
λίγο λίγο ξεθωριάζουν οι εκφράσεις
αυτούς που ένας ένας αποσύρονται
απ΄τις παλιές φωτογραφίες στο συρτάρι
το δυσβάσταχτο τίποτα γύρω και μέσα
σιγά σιγά τα συνηθίζω όλα
και είναι η συνήθεια
του φόβου το αντίδοτο
μόνο η σιωπή ακόμα με φοβίζει
εκείνη που είναι αντάξια του θανάτου
όχι τα χείλη τα σφιγμένα
όταν δεν θά΄χω τίποτα πια να σου πω
και τότε θά΄ναι ήδη
που θά΄χουμε πεθάνει και οι δύο