`

Οι τυφλά αγαπημένοι διαφωνούμε μόνο με άλλους – μαζί
παίζουμε σύγκρουση καταγωγικών σωμάτων.


*

Δε μπορείς να υπολογίζεις σε μένα –
είμαι το σημειωματάριο του ποιήματος.

*

Μα αφού μιλάμε
είναι αναγκαίο να έχουμε υποτιμηθεί.

Κόλαση είναι ο εκπεσμός του χάους σε λέξεις.

*

Έσπασα μέσα μου παντοδύναμους. Θρίαμβος:
τώρα γκρινιάζουν απ’ το στόμα μου τραυματίες και πεθαμένοι.

*

Είμαι μια ψυχρή ταινία για τη συγκίνηση. Οι ήρωές μου είναι αυτάρκεις
από σεβασμό.

*

Εγώ -το καταλαβαίνεις;- για να χαλαρώσω, πρέπει πρώτα να κοιμήσω μέσα μου σώους
όλους τους αγαπημένους.

*

Όταν προσφέρομαι ως αντικείμενο
η λύπη μου έχει αποσυρθεί –

στη θέση της παίζεται το μαύρο λουλούδι.

*

“Ας είναι ελαφρύ το παρελθόν που σε σκεπάζει”
λεν, ενώ ρίχνουν πάνω μου μια χούφτα
απαίτησης για συνέπεια.

*

Ήρθαμε τόσο κοντά. Κρυβόμασταν όμορφα
ο ένας απ’ τον άλλον.

Στις καλύτερες συναντήσεις η ζωή υποφέρεται.

*

Σε θέλω χάρη στον τυφλό φρουρό που σε συνέχει.

*

Με ερμηνεύει μόνο αυτός που σωπαίνει μέσα μου
τη στιγμή που ακούω ποια είμαι.

*

Μένω στ’ αλήθεια μ’ αυτούς που
ξεχνάμε παρόμοια τον έρωτα.