Σήψη

Στις αποβάθρες των ονείρων
στήσανε πρακτορεία
με όλα τα χρώματα της ίριδας
και εμπορεύονταν αδιάκοπα.
Γράφανε και σβήνανε
μέλη και εισφορές
που τους δυνάμωναν
να συνεχίσουν το εμπόριο.
Αξιωματούχους διόρισαν
με φράκα και λοφία,
δικαστές,ένορκους και
συνηγόρους,
υπερασπιστές και κατηγόρους,
όλοι τους αξιοπρεπείς
πάνω στις έδρες τους,
με ύφος και στεντόρεια φωνή.
Φωτογράφοι και βιντεολήπτες
ρίχνανε φως στους εκπροσώπους,
να μη φαίνονται τα πρακτορεία
στις αποβάθρες των ονείρων,
να συνεχίσουν τη δουλειά τους
που κάνουν εκατοντάδες χρόνια
μα πού να ξέρουν
πως τα θεμέλιά τους έχουν νερά
και η σήψη προχώρησε ήδη.

Αν φοβηθούμε

Στις μέρες που θα έρθουν,
αν φοβηθούμε,
θ’ αναζητήσουμε ατομικά καταφύγια
μα θα’ ναι η καταστροφή μας,
στις μηχανές που θα στείλουν
θα είμαστε εύκολη λεία
και τα σώματά μας θα γίνουν βορά
των κρεατομηχανών,
αν φοβηθούμε
και σκορπίσουμε άτακτα
δεν θα γλυτώσει κανείς,
θα γίνουμε λάδι μηχανών
στις φάμπρικες τους,
σήμα στις σημαίες τους
που θα κρατάμε με σφιγμένα χείλη,
ύφος αγέρωχο,
στάχτη στο στόμα,
αν φοβηθούμε
ο ήλιος θα σβήσει για πάντα
και καρδιές μεταλλικές
θα χτυπούν στα στήθια μας.

Κυριαρχία

Σε κατειλημμένες επικράτειες,
γεμάτες έλη,
κάποιοι αμφίβιοι διαφεντεύουν,
μοιράζουν δηλητηριασμένο ψωμί,
σε πύργους απλησίαστους συσκέπτονται.
Κάποιοι άνθρωποι οργανώνουν την αντίσταση
μα προδίδονται από τους διπλανούς τους,
δικάζονται δημόσια,
πετροβολούνται
ρίχνονται σε χωνευτήρι
ούτε τ’ όνομά τους να μη μείνει,
ίχνος ελάχιστο γραμμένο στους τάφους.
Στις αποικίες των αμφίβιων
δεν έχει νερό,
δεν έχει αέρα,
δεν έχει ιστορία
πυγολαμπίδες οι ανθιστάμενοι,
σβήνουν μόλις ανάψουν,
έτσι διατηρείται αλώβητη
η νέα πλανητική κυριαρχία

Αυτοβιογραφικό
Ζω στο Στενήμαχο Νάουσας.Σπούδασα Νομικά στο ΑΠΘ.Ποιήματά μου εχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά των Ν. Ημαθίας και Κοζάνης και στα περιοδικά Δέκατα και Βακχικόν.Έχω εκδόσει την ποιητική συλλογή Κίβδηλος καιρός,Πλανόδιον,Αθήνα 2008.