«Κοίτα να δεις. Ως εδώ ήταν. Δεν θα με τρελάνετε άλλο. Τέρμα. Τ-έ-ρ-μ-α. Κατάλαβες; Τελείωσε το καλαμπούρι. Θα κάτσετε εκεί που σας πηγαίνω και δεν θα βγάλετε μιλιά. Κι αν μάθω ότι αρχίσατε πάλι να μαλώνετε θα έρθω κάτω και θα τα κάνω όλα λαμπόγυαλο. Δεν θέλω να ξανακούσω κιχ. Κι αν δεν μπορείτε να είστε φιλιωμένοι, βγάλτε το σκασμό. Μείνετε σιωπηλοί. Δεν μʼ ενδιαφέρει πλέον τι θα κάνετε».

-Καλά αυτή θα είναι με τα αδέλφια της. Εγώ; Εγώ τι δουλειά έχω εκεί;

«”Αυτή” μπαμπά τυχαίνει να είναι η γυναίκα με την οποία έζησες τη ζωή σου και μάνα μου -αν θυμάσαι. Ένα αυτό. Δεύτερον καταλαβαίνω ότι το ζόρι το έχεις κυρίως εσύ αλλά δεν είχα άλλη επιλογή, μπαμπά. Δεν μπορώ να γίνομαι χίλια κομμάτια».

-Μα στο σόι της μάνας σου με πας!

«Πού να σε πάω ρε πατέρα; Τι να κάνουμε; Αυτοί φρόντισαν να έχουν στέγη σʼ αυτούς σας πάω. Και μη μου αρχίσεις πάλι τα μελοδράματα ”δεν θες τον πατέρα σου γιατί είναι φτωχός”, δεν είμαι πια το παιδάκι που εκβίαζες συναισθηματικά. Έγινα σαφής;»

ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ της Στέλλας Βλαχογιάννη

Το έργο «Μην παίζεις με τα χώματα» παρουσιάζεται στο θέατρο ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ ( Πλαταιών & Προφήτη Δανιήλ 3, Κεραμεικός ) από την Τετάρτη 10 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9.15.

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη – Hρώ Μιχαλακάκου
Σκηνικά : Νίκος Τσιάμης
Κοστούμια : Αγγελική Καραμούτσου
Μουσική : Θέμης Καραμουρατίδης
Κίνηση : Χρήστος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί : Νίκος Βλασόπουλος
Παίζουν : Θεοδώρα Σιάρκου, Ειρήνη Μουρελάτου, Σοφία Καραγιάννη

Μην παίζεις με τα χώματα!
Δε με λυπάσαι;
Με φάγαν τα πλυντήρια.
Αλήθεια τι ψάχνουμε, από παιδιά ακόμη, να βρούμε στο χώμα;
Το παρελθόν μας ή το μέλλον μας;
Τους απόντες ή τον χαμένο εαυτό μας;
Ένα παιδί που θα λερωθεί πολύ παίζοντας με το χώμα κερδίζει την αθωότητά του ως ενήλικας;

Μιαν –από τις πολλές- απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά επιχειρεί να δώσει η παράσταση που ανεβαίνει την Τετάρτη 10 Μαρτίου στο θέατρο ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ.

Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό θέαμα με άξονες τρεις μονολόγους και συνδετικά κείμενα από το βιβλίο της Στέλλας Βλαχογιάννη «Ιατρείον ασμάτων», που πραγματεύεται την Απώλεια με σαρκασμό, χιούμορ και συγκίνηση.