ΟΙΚΙΑ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

«Και κάλεσα τριγύρα μου την έρημο, την άβυσσο…»
Άγγελος Σικελιανός

Με τίτλο «Για το σπίτι του Άγγελου» δημοσίευσα το πρώτο μου άρθρο στα «Νέα της Λευκάδας» (20/1/2000), αντικρούοντας την άποψη κάποιου δημοσιογράφου που υποστήριζε ότι το σπίτι που έζησε μέρος της ζωής του ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός έπρεπε να γκρεμιστεί γιατί η αναστήλωση και η μετατροπή του σε μουσείο ήταν ανέφικτη. Τότε, ανέφερα ως θετικό βήμα την προσπάθεια που κατέβαλλε ο δήμος Λευκάδας για την αγορά του σπιτιού και την περαιτέρω αξιοποίησή του. Ο πρώην δήμαρχος Λευκαδίων κ. Παναγιώτης Σκληρός, στο πλαίσιο μιας αξιοσημείωτης επικοινωνιακής πολιτικής που είχε αναπτύξει, απάντησε στο άρθρο μου (1/2/2000) και με ενημέρωσε πως: «Ο Δήμος μας ευελπιστώντας ότι τελικά το Υπουργείο Πολιτισμού θα ευαισθητοποιηθεί και θα προβεί στην αγορά της αναφερόμενης οικίας, όπως οφείλει, με συντονισμένες ενέργειές του ενέταξε πίστωση 100.000.000 δρχ. στο Γ΄ Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης για την κάλυψη την αναγκών μετατροπής σε ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ».

Στο μεγάλο αφιέρωμα της εφημερίδας μας για τον Σικελιανό με τίτλο
«ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ» (19/6/2003) ξανάφερα το θέμα στην επικαιρότητα. Επικαιρότητα μιας εβδομάδας. Κατόπιν το ζήτημα ξεχάστηκε. Αναζητώντας τον φάκελο που περιείχε τις ενέργειες του δήμου για την αγορά της οικίας, απευθύνθηκα στην πρώην αντιδήμαρχο κ. Καλέζου. Μου έδωσε να καταλάβω ότι, εκτός από σκόρπια έγγραφα που κανείς δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να συγκεντρώσει, φάκελος δεν υπήρχε! Ένιωσα μόνος, αβοήθητος και σχεδόν φαιδρός, αφού από παντού εισέπραττα κουνήματα κεφαλών, στην καλύτερη περίπτωση, και ειρωνικά γελάκια και ατάκες του στιλ «εδώ καράβια πνίγονται, βαρκούλες τι γυρεύετε».

Ο ιδιοκτήτης της οικίας Σικελιανού κ. Κώστας Μαλακάσης, γιος του σημαντικού συγγραφέα Δήμου Μαλακάση, μου είπε πως ο δήμος Λευκαδίων δεν προέβη στην αγορά του σπιτιού λόγω της χρηματικής διαφοράς των 20.000.000 δρχ. που προέκυψε κατόπιν της απαιτήσεως των χρημάτων αυτών από την θεία του, η οποία κατέχει μέρος του οικήματος. Μειδίασα ελαφρώς, με βαριά καρδιά, καθώς σκέφτηκα πως ολόκληρος Σικελιανός δεν αξίζει για κάποιους ούτε 20 εκατομμύρια!

Η «αφρόκρεμα» της πνευματικής Λευκάδας τηρεί σιγή ιχθύος για το θέμα.
Οι σύλλογοι κόβουν πίτες, κάνουν χορούς, αναγράφουν στις προσκλήσεις τους ότι στην τιμή συμπεριλαμβάνονται και εκλεκτά εδέσματα, πραγματοποιούν συνέδρια, διαμαρτύρονται πως δεν εγγράφονται νέα μέλη, τουτέστιν δεν αυξάνονται τα οικονομικά τους, και περί ουσίας μηδέν! Να μην αναφερθώ με λεπτομέρειες, πάλι, στα προβλήματα της Χαραμογλείου βιβλιοθήκης, του Σβορώνου, στο Λαογραφικό Μουσείο του Ορφέα κλπ., γιατί θα καταντήσω γραφικός.

Το άρθρο αυτό είναι ένα άρθρο Τιμής.
Δεν γράφτηκε με σκοπό να προκαλέσει μόνο, αλλά και να προσκαλέσει. Προσκαλώ λοιπόν τον οποιονδήποτε, από τον Βουλευτή μέχρι τον απλό πολίτη, να συμμετάσχουν ενεργά στην υπόθεση της δημιουργίας του μουσείου ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ.

Προσκαλώ τους αρμόδιους, καθώς και όσους έχουν εμπλακεί κατά το παρελθόν με το ζήτημα, να αποστείλουν στην εφημερίδα, προς δημοσίευση, όποια έγγραφα κατέχουν και που καταδεικνύουν τις ενέργειες προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, όπως επίσης και να μας ενημερώσουν για τις προθέσεις τους όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι.

Προσκαλώ όλα τα πολιτιστικά σωματεία, εντός και εκτός Λευκάδας, να αποστείλουν έγγραφο συμπαράστασης και συστράτευσης, αν πραγματικά αποτελούν πνευματικούς κιβωτούς διαφύλαξης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Προσκαλώ τις διακεκριμένες προσωπικότητες που Νησιού όπου κι αν βρίσκονται να δηλώσουν το βροντερό παρών τους και να αποδείξουν εμπράκτως την αγάπη τους για την Λευκάδα του πολιτισμού, εάν και εφ’ όσον αυτή η αγάπη υπάρχει.

Προσκαλώ τους συμπολίτες μου, αυτούς που με σταματάνε στον δρόμο για να δυναμώσω την φωνή τους, να ενδυναμώσουν τώρα και την δική μου φωνή, δικαιώνοντας και την φωνή του Άγγελου: «Τόσα μου ετάξαν τάματα, ω λαός ευλογημένος! σα ζωντανός να γύριζε στην πλάση ο πεθαμένος». Στο τέλος Μαρτίου, μήνας που γεννήθηκε ο ποιητής, η εφημερίδα θα δημοσιεύσει τα ονόματα όσων τηλεφωνήσουν, από δώθε μέχρι τα πέρατα της γης, για να δηλώσουν την συμπαράστασή τους.

Σας προσκαλώ όλους να βγούμε μαζί απ’ την αδράνεια κι απ’ την «λογική» τού «δεν γίνεται τίποτα» και να αποδείξουμε στους εαυτούς μας πως δεν είμαστε «ανδρείκελα, στης Μοίρας τα δυο τυφλά χέρια».
Ας κάνουμε στον Άγγελο Σικελιανό, στον δικό μας Άγγελο, το πιο άξιο δώρο για τα γενέθλιά του. Ας αγαπήσουμε την Λευκάδα που αγάπησε, «καθώς κοιτά ένας άνθρωπος που ανοίγουνε τα μάτια του στον όρθρο, τον αυγερινό!». Ειδάλλως, «καθώς ο άνθρωπος που δεν μπορεί ν’ ακολουθήσει άμα βραδιάζει τ’ άστρα», ας αρκεστούμε στην Λευκάδα του σκότους.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τελικά ουδείς εξέφρασε την συμπαράστασή του στην Πρόσκληση αυτή, εκτός από τον ποιητή Λάκη Μαμαλούκα και τον πολιτιστικό σύλλογο “Ο Αϊ Γιάννης στο Ροδάκι”.
Αργότερα η Εθνική Τράπεζα αγόρασε την οικία, με σκοπό να την επισκευάσει, να την κάνει “Μουσείο Άγγελου Σικελιανού” και να την παραδώσει στον δήμο Λευκαδίων.
Η αγορά πραγματοποιήθηκε κατόπιν μεσολάβησης του βουλευτή Λευκάδας κ. Ξενοφώντα Βεργίνη, ο οποίος όμως ουδέποτε ανέφερε πως πληροφορήθηκε το όλο θέμα από την εφημερίδα “τα Νέα της Λευκάδας”, που για χρόνια ολόκληρα ασχολήθηκαν μ’ αυτό. Αφού η τράπεζα διαφήμισε την αγορά ολοσέλιδα στο σύνολο σχεδόν των αθηναϊκών εφημερίδων, κάνοντας λόγο για το “Αρχοντικό της Ποίησης” και για το “αθάνατο” και “οικουμενικό” των στίχων του Άγγελου Σικελιανού, αναδιπλώθηκε, εξετάζοντας το γεγονός, λόγω… έλλειψης ενθυμημάτων, να μετονομάσει το “Αρχοντικό της Ποίησης” σε “Μουσείο Επιφανών Λευκαδίων”.
Είναι προφανές πως μια τέτοια ολόγιστη ενέργεια κρύβει τον κίνδυνο, λόγω δυσδιάκριτων κριτηρίων, να χαρακτηριστεί όποιος έχει «μπάρμπα στην Κορώνη» ως επιφανής Λευκάδιος!

Επικοινώνησα με τον τέως, πλέον, βουλευτή κ. Ξενοφώντα Βεργίνη και του πρότεινα να πορευτούμε μαζί με όσους ενδιαφέρονται για το θέμα ώστε να αποτραπεί ένας τέτοιος τραγέλαφος. Μου υποσχέθηκε ότι θα με ενημερώσει μέσα στον ίδιο μήνα.
Ο μήνας ήταν ο Αύγουστος του 2008. Θα έλεγα “χρόνια πολλά τον Αύγουστο” αλλά νομίζω πως ο κ. Βεργίνης δεν ξέχασε το θέμα, απλά το κρατάει ως ένα ακόμα χαρτί για την… επανεκλογή του στις προσεχείς εκλογές. Αν εκλεγεί και μια δεύτερη τετραετία, ίσως διπλασιαστούν οι πιθανότητες να θεωρηθεί και ο ίδιος… επιφανής Λευκάδιος!

Τελικά ίσως δεν έπρεπε να γράψω εκείνο το πρώτο μου άρθρο, με τίτλο «Για το σπίτι του Άγγελου» στα «Νέα της Λευκάδας» (20/1/2000). Ίσως έπρεπε να συναινούσα κι εγώ στο να κατεδαφιστεί και να γίνει parking. Ίσως να ήταν καλύτερα η μνήμη του Σικελιανού να εκλείψει από μια τέτοια Λευκάδα, παρά να “παρκάρει” ο κάθε τυχάρπαστος την αναισχυντία του εκεί που θα έπερεπε γονυκλινής να δηλώνει την ευλάβειά του.

Από την ιστοσελίδα του Δημήτρη Σολδάτου