pizarnik1.jpg

1
έκανα το άλμα από μένα στην αυγή
άφησα το σώμα μου δίπλα
στο φως
και τραγούδησα τη θλίψη αυτού που
γεννιέται.

3
μόνο η δίψα
η σιωπή
καμιά συνάντηση

φυλάξου από μένα αγάπη μου
φυλάξου από τη σιωπηλή στην
έρημο
από την ταξιδιώτισσα με το άδειο ποτήρι
και τη σκιά της σκιάς της

5
για μια στιγμούλα σύντομης ζωής
μοναδικής μʼ ανοιχτά μάτια
για μια στιγμούλα να δω
στον εγκέφαλο μικρά άνθη
χορεύοντας σαν λέξεις στο
στόμα του κόσμου

6
εκείνη γυμνή στον παράδεισο
της μνήμης της
εκείνη αγνοεί το σκληρό πεπρωμένο
των οραμάτων της
εκείνη φοβάται να μην ξέρει
να ονομάσει
αυτό που δεν υπάρχει

7
πηδάει με το πουκάμισο στις φλόγες
από αστέρι σʼ αστέρι
από σκιά σε σκιά.
πεθαίνει από μακρινό θάνατο
αυτή που αγαπάει τον άνεμο.

9
αυτά τα οστά λάμποντας στη
νύχτα,
αυτές οι λέξεις σαν λίθοι
πολύτιμοι
στο ζωντανό λαρύγγι ενός πουλιού
απολιθωμένου,
αυτό το πράσινο πολύ αγαπητό,
αυτό το λιλά ζεστό,
αυτή η καρδιά η μυστηριώδης.

10
ένας άνεμος ήπιος
γεμάτος από διπλασιασμένα πρόσωπα
που αποκόβω σε μορφές αντικειμένων

11
τώρα
σʼ αυτή την αθώα ώρα
εγώ κι αυτή που υπήρξα καθόμαστε
στο κατώφλι της ματιάς μου

12
όχι πια οι γλυκές μεταμορφώσεις
ενός κοριτσιού από μετάξι
υπνοβατικού τώρα στην κορνίζα
της καταχνιάς

το σήκωμα του χεριού αποπνέοντας
άνθος που ανοίγεται στον άνεμο

13
να εξηγείς με λέξεις αυτού
του κόσμου
που ανοίχτηκε από μένα ένα καράβι
κουβαλώντας με

16
έφτιαξες το σπίτι σου
φτέρωσες τα πουλιά σου
χτύπησες τον άνεμο
με τα ίδια τα οστά σου

τέλειωσες μονάχη
αυτό που κανείς δεν άρχισε.

18
σαν ένα ποίημα θαμμένο
από τη σιωπή των πραγμάτων
μιλάς για να μη με δεις

22
στη νύχτα

ένας καθρέφτης για την μικρή
νεκρή

ένας καθρέφτης από στάχτες

23
μια ματιά από τον υπόνομο
μπορεί να είναι μια άποψη του κόσμου

η εξέγερση συνίσταται στο να κοιτάς ένα
ρόδο
μέχρι να σου γίνουν σκόνη τα μάτια.

Η Αλεχάντρα Πισαρνίκ γεννήθηκε το 1936 στο Μπουένος Άιρες από γονείς πολωνοεβραίους μετανάστες. Σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, και αργότερα ζωγραφική. Από το 1960 ως το 1964 έζησε στο Παρίσι όπου εργάστηκε σε διάφορά περιοδικά και μετέφρασε μεταξύ άλλων Αντονίν Αρτώ Ανρί Μισώ και Υβ Μπονφουά, και σπούδασε ιστορία της θρησκείας και γαλλική λογοτεχνία στη Σορβόννη. Στην επιστροφή της στην Αργεντινή έγραψε και το μεγαλύτερο και αξιολογότερο μέρος του έργου της. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1972 στη διάρκεια ενός Σαβατοκύριακου που βρισκόταν έξω από την κλινική όπου θεραπευόταν, η Πισαρνίκ πέθανε από υπερβολική δόση σεκονάλ. Μυθικό πρόσωπο της σύγχρονης ισπανόφωνης ποίησης και με έντονη διαδικτυακή παρουσία.